Aegon V Targaryen

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
House Targaryen crest.PNG Aegon V House Targaryen crest.PNG
AEGON V.jpg
Aegon V by Amok©
Informacje
Okres panowania 233AC - 259AC
Nazwa Aegon Targaryen Piąty Tego Imienia
Przydomki Aegon Niespodziewany
Aegon Szczęśliwy
Jajo
Książę, Który Był Jajem
Inne tytuły Król Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi
Władca Siedmiu Królestw
Obrońca Królestwa
Urodzony 200AC[1], w Królewska Przystań
Zmarły 259AC, w Summerhall
Rodzina
Ród Ród Targaryenów
Poprzednik Maekar I Targaryen
Spadkobierca 1-y: Duncan Targaryen (zrzekł się)
2-i: Jaehaerys Targaryen
Sukcesor Jaehaerys II Targaryen
Królowa Betha Blackwood
Potomkowie Duncan Targaryen
Jaehaerys II Targaryen
Shaera Targaryen
Daeron Targaryen
Rhaelle Targaryen
Ojciec Maekar I Targaryen
Matka Dyanna Dayne
Przypisy
Książki Błędny Rycerz (występuje)
Wierny Miecz (występuje)
Tajemniczy Rycerz (występuje)
Świat Lodu i Ognia (wspomniany)
Gra o Tron (wspomniany)
Starcie Królów (wspomniany)
Nawałnica Mieczy (wspomniany)
Uczta dla Wron (wspomniany)
Taniec ze Smokami (wspomniany)
Kilka artykułów ma tą samą nazwę.Zobacz tę stronę ujednoznaczniającą.Disambig.png

Aegon V Targaryen był Władcą Siedmiu Królestw i piętnastym Targaryenem, jaki zasiadł na Żelaznym Tronie.[2] W młodości podróżował incognito pod pseudonimem Jajo jako giermek ser Duncana Wysokiego.

Został królem, gdy Wielka Rada pominęła kilku innych kandydatów mających pierwszeństwo w linii sukcesji, a jego starszy brat, maester Aemon, odmówił tronu. Jako czwarty syn Maekara I, który sam był czwartym synem, Aegon zyskał przydomek Aegon Niespodziewany.[3]

Wygląd

Zobacz też: Obrazki: Aegon V Targaryen

Według na wpół kanonicznego źródła Aegon miał długie, sięgające ramion włosy, lśniące jak kute złoto, przetkane nitkami srebra. Wysoki, szczupły i przystojny, miał ogromne oczy o głębokiej, ciemnofioletowej barwie. Nosił koronę Aegona III.[4]

Biografia

Wczesne życie

Aegon urodził się jako czwarty syn i piąte dziecko Maekara Targaryena – wówczas księcia – oraz jego żony Dyanny Dayne.[5] W dzieciństwie najpierw służył na dworze w Królewskiej Przystani jako paź.[6] Miał własne smocze jajo, zielone w białe wzory; włożono mu je do kołyski, gdy był niemowlęciem.[7] Odstręczał go jego brat - okrutny, sadystyczny Aerion, który wrzucił jego kota do studni. Aerion przyszedł też raz do sypialni Aegona w środku nocy, przyłożył mu nóż do krocza i zażartował, że go wykastruje. W ten sposób zmieni go w dziewczynkę i będzie się mógł z nim ożenić.[8] Kiedy indziej siostra Aegona Rhae dolała mu do napoju eliksiru miłosnego, chcąc, by w przyszłości poślubił ją, a nie drugą z sióstr, Daellę,[6] która mogła być jego narzeczoną.[9] Aegon nie chciał się jednak żenić, zamiast tego marzył, że zostanie rycerzem Gwardii Królewskiej, a gwardziści przysięgają żyć w celibacie.[6]

Aegon miał zostać giermkiem swojego najstarszego brata Daerona podczas turnieju na Łące Ashford, ten jednak nie był zainteresowany pojedynkowaniem się i zamiast tego upił się do nieprzytomności w gospodzie. Zajazd odwiedził wtedy ser Duncan Wysoki - skromny wędrowny rycerz zrobił na Aegonie duże wrażenie, postanowił on więc podążyć za nim, nie zdradzając prawdziwej tożsamości. Duncan zgodził się, by Jajo służył mu jako giermek podczas turnieju. Rycerz został jednak aresztowany za napaść na księcia z rodu Targaryenów i skazany na udział w próbie walki. W zorganizowanej Próbie Siedmiu zginął stryj Aegona, książę Baelor Złamana Włócznia, który walczył po stronie Duncana. Zabił go cios zadany przez jego brata, księcia Maekara, ojca Aegona, który walczył za honor rodu Targaryenów.[8] Maekar chciał, by Jajo szkolił się na rycerza, Aegon nie zgadzał się jednak na giermkowanie u jakiegokolwiek rycerza innego niż Duncan. Książę Summerhall zaoferował Duncanowi miejsce w garnizonie swojej siedziby, rycerz jednak odmówił, zaś na przyjęcia Aegona zgadzał się tylko pod warunkiem, że chłopiec będzie mu towarzyszyć jako giermek podczas wędrówek. Książę żyłby skromnie, ale Duncan sądził, że dzięki temu stałby się człowiekiem lepszym od swoich braci, Aeriona i Daerona. Ostatecznie stał się giermkiem wędrownego rycerza, ser Duncana Wysokiego i używał pseudonimu "Jajo".[8]

Niecałe dwa lata później Jajo jako giermek Duncaca brał udział w drobnym, lokalnym konflikcie między rodem Webberów i Osgreyami.[6] W 211AC odegrał pewną rolę w stłumieniu Drugiej Rebelii Blackfyre'a w Białych Murach.[7]

Późniejsze życie

W roku 220AC Aegon ożenił się z lady Bethą Blackwood. W owym czasie małżeństwo to nie wzbudziło sprzeciwów, jako że był bardzo daleko w linii sukcesji. Pobrali się z miłości i ostatecznie mieli ze sobą piątkę dzieci. Aegon nadał swojemu pierworodnemu synowi imię Duncan na cześć przyjaciela, ser Duncana Wysokiego.[10][11]

Według na wpół kanonicznego źródła Aegon brał udział w tłumieniu powstania Peake'a w roku 233AC, a towarzyszył mu giermek, Tion Lannister. Podczas rebelii ojciec Aegona, król Maekar I Targaryen, zginął jednak w Starpike. To samo źródło podaje, że książę pasował w czasie bitwy śmiertelnie rannego Tywalda Lannistera, bliźniaka Tiona, na rycerza.[12]

Po śmierci Maekara stało się niejasne, kto powinien być królem, jako że jego dwaj najstarsi synowie zmarli przed ojcem. Daeron pozostawił tylko słabą na umyśle córkę Vaellę, a Aerion syna-niemowlaka, więc do wybrania króla zwołana została Wielka Rada. Aegon zdawał się przez to logiczną opcją, ale wielu lordów uważało go za "pół-wieśniaka" z powodu młodości spędzonej wśród prostaczków. Rada skontaktowała się ze starszym bratem Aegona, maesterem Aemonem, on jednak odmówił i stwierdził, że korona należy się Aegonowi.[13]

Władca Siedmiu Królestw

Początek panowania

Aegon V został koronowany na Władcę Siedmiu Królestw w roku 233AC, gdy miał trzydzieści-trzy lata. Przez większą część jego rządów, jeśli nie całość, jego stary przyjaciel ser Duncan Wysoki był Lordem Dowódcą jego Gwardii Królewskiej.

Pierwszym zarządzeniem Aegona jako króla było aresztowanie lorda Bryndena Riversa, Królewskiego Namiestnika znanego pod przydomkiem Bloodraven, za zamordowanie Aenysa Blackfyre'a. Brynden zaoferował mu bezpieczne odeskortowanie do Westeros na Wielką Radę, jednak gdy tylko Aenys przyjechał do stolicy, nakazał go stracić.[13] Choć wszyscy cieszyli się, że kolejny pretendent Blackfyre'ów nie żyje, Aegon musiał ukarać lorda Bloodravena by pokazać, że słowo Żelaznego Tronu nie jest bezwartościowe. Choć Bryndena skazano na śmierć, Aegon pozwolił mu zamiast tego dołączyć do Nocnej Straży. Maester Aemon postanowił również udać się na Mur, by zapobiec jakimkolwiek spiskom, w których mógłby zostać użyty przeciwko młodszemu bratu. Do Bryndena i Aemona przyłączyło się wielu członków osobistej gwardii Bloodravena, Zębów Kruka, a także więźniów uwolnionych z lochów przez króla.[11][14]

Aegon w dzieciństwie, podczas akcji Dunka i Jaja

Panowanie Aegona rozpoczęło się podczas srogiej zimy, która trwała w latach 230AC-236AC. Życzliwy król wysyłał okrętami ogromne dostawy zboża i żywności, by wspomóc głodujących ludzi Północy, niektórzy odczuwali, że pomagał im aż za bardzo. Wraz z końcem zimy powrócili uzurpatorzy z rodu Blackfyre'ów, a ich czwarty bunt miał miejsce w roku 236AC. Daemon III Blackfyre próbował odbić Żelazny Tron z pomocą najemników ze Złotej Kompanii, ale po jego stronie stanęło niewielu. Aegon i jego synowie wyjechali najeźdźcom na spotkanie, by ich odepchnąć, a Duncan Wysoki zabił Daemona w pojedynku, kończąc rebelię. Aegor Rivers, znany jako Bittersteel, dał radę uciec z niedobitkami Złotej Kompanii za Wąskie Morze.[11]

Aegon V znaczną część swojego panowania spędził na poskramianiu powstań. Trzykrotnie Żelazny Tron musiał interweniować na Zachodzie z powodu słabości i bezwolności jego nadrzędnego lorda, Tytosa Lannistera z Casterly Rock.[15] Większość problemów króla wynikła z jego wysiłków, jakie podejmował dla poprawienia warunków życia prostaczków, z którymi zadawał się jako giermek Duncana. Choć prosty lud kochał Aegona za jego reformy, gwarantujące im ochronę i prawa, wielcy lordowie odczuwali, że pomniejszają one ich władzę nad kmieciami. Ponieważ Aegon nie posiadał smoków, nad którymi panowali pierwsi królowie z dynastii Targaryenów, w kilku przypadkach niechętnie poszedł na kompromis z opornymi lordami.

Zaręczyny w rodzinie

Aegon musiał stawić czoła kolejnym problemom, spowodowanym przez swoich synów.[16] Czas spędzony wśród prostaczków przekonał go, że tradycyjna wśród Targaryenów praktyka kazirodczych małżeństw jest szkodliwa. Dlatego w roku 237AC wraz ze swoją królową, Bethą Blackwood, zdecydował się zaręczyć czwórkę swoich dzieci z potomkami niektórych Wielkich Rodów Siedmiu Królestw. Ich najstarszy syn i dziedzic, książę Duncan, miał ożenić się z córką lorda Lyonella Baratheona z Końca Burzy. Książę Jaehaerys, drugi syn, został zaręczony z lady Celią Tully, córką lorda Riverrun. Najmłodszemu synowi Aegona, księciu Daeronowi, zaaranżowano małżeństwo z lady Olenną Redwyne z Arbor, kiedy oboje dzieci miało tylko dziewięć lat. Ponadto najstarsza córka króla, księżniczka Shaera, została zaręczona z Luthorem Tyrellem, dziedzicem Wysogrodu. Propozycje małżeńskie zjednały Aegonowi znaczne poparcie dla jego reform. Królewskie dzieci odziedziczyły jednak po po ojcu skłonność do samowoli, a po matce upór.[11][10]

Kłopoty zaczęły się w 239AC, gdy książę Duncan zakochał się i ostatecznie poślubił tajemniczą Jenny z Oldstones. Król Aegon, Mała Rada, Wielki Maester i Wielki Septon zmusili Duncana, by wybierał pomiędzy dziewczyną z gminu, a Żelaznym Tronem. Książę wybrał swoją żonę i zrzekł się tytułu Księcia Smoczej Skały, czyniąc młodszego brata, księcia Jaehaerysa, nowym dziedzicem. Ponieważ tym samym Duncan zrywał zaręczyny z córką lorda Baratheona, Koniec Burzy powstał w krótkiej rebelii, zakończonej próbą walki, w której ser Duncan Wysoki z Gwardii Królewskiej zmusił lorda Lyonela do poddania się. Król Aegon przeprosił Baratheona i zaręczył swoją najmłodszą córkę, księżniczkę Rhaelle, z jego dziedzicem, Ormundem. Wysłał Rhaelle do Końca Burzy jako podczaszego Lyonela i towarzyszkę jego żony.[11]

Podczas gdy król Aegon był przeciwny rodowemu obyczajowi kazirodczych małżeństw, książę Jaehaerys i jego siostra, księżniczka Shaera, pragnęli się nawzajem już od małego. Małżeństwo Duncana z Jenny było precedensem, a w roku 240AC Jaehaerys i Shaera potajemnie wzięli ślub i skonsumowali związek. Aegon musiał uporać się z gniewem rodów Tullych i Tyrellów.[11]

Książę Daeron po dziewięciu latach od zaręczyn z lady Olenną Redwyne zerwał je jako osiemnastolatek w roku 246AC. Nie ożenił się, zamiast tego wolał towarzystwo ser Jeremy'ego Norridge'a, młodego rycerza, z którym zaprzyjaźnił się, gdy obaj byli giermkami w Wysogrodzie. Daeron i Jeremy zginęli w walce w roku 251AC, tłumiąc rebelię prowadzoną przez Szczura, Jastrzębia i Świnię.[11]

Summerhall

W roku 258AC dziewięciu banitów, wygnańców, piratów i najemników, pragnących wykroić dla siebie własne królestwa, spotkało się na Spornych Ziemiach w Essos. Jednym z członków Szajki Dziewięciu był Maelys I Blackfyre, ostatni z rodu Blackfyre'ów. Ponieważ wyjęciu spod prawa ludzie nie byli pilnym problemem, król skupiał się raczej na swoich rządach, a zwłaszcza na smokach. Na przekór radom swych przyjaciół i doradców, Aegon V był przekonany, że tylko dzięki smokom będzie mógł zmusić lordów Siedmiu Królestw do zaakceptowania dekretów, w których gwarantował wolności, prawa i ochronę prostaczkom.[11]

Ta obsesja ostatecznie doprowadziła w roku 259AC do tragedii w Summerhall, w której Aegon zginął, próbując doprowadzić do wyklucia się smoka z jaja. W pożarze zginęli także jego syn, książę Duncan Niski; jego przyjaciel i Lord Dowódca Gwardii Królewskiej ser Duncan Wysoki, a także inni członkowie królewskiego dworu.[11] Aegona na tronie zastąpił jego drugi syn i dziedzic, Jaehaerys II.

Wiele spośród ustaw i praw ochronnych, którymi król Aegon V obdarzył prostaczków zostało później anulowanych za panowania króla Aerysa II przez jego Namiestnika, lorda Tywina Lannistera.[17]

Cytaty o Aegonie

Tyran o zakrwawionych rękach chce pozbawić nas praw i wolności danych nam przez bogów.[11]

- Lord komentujący reformy Aegona


Jajo miał w sobie niewinność, słodycz, którą wszyscy kochaliśmy. Tego dnia, gdy wsiadłem na statek i odpłynąłem na Mur, powiedziałem mu: "Zabij chłopca w sobie. Władca musi być mężczyzną. Aegonem, nie Jajem. Zabij chłopca i pozwól się narodzić mężczyźnie".[18]

- Aemon Targaryen do Jona Snow


Wszyscy trzej synowie piątego Aegona ożenili się z miłości, sprzeciwiając się życzeniom ojca. A ponieważ ten niespodziewany monarcha sam posłuchał głosu serca, wybierając swą królową, pozwolił im postawić na swoim i w rezultacie zrobił sobie nieprzejednanych wrogów z tych, którzy mogli się stać jego szczerymi przyjaciółmi. Potem nastąpiły zdrady i zaburzenia, równie niezawodnie jak noc nadchodzi po dniu, i wszystko skończyło się w Summerhall czarami, ogniem i żałobą.[10]

- myśli Barristana Selmy'ego

Rodzina

Przodkowie

 
 
 
 
 
 
 
 
Daeron II
 
Myriah
Martell
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Baelor Złamana Włócznia
Targaryen
 
Aerys I
 
Aelinor Targaryen
 
Rhaegel Targaryen
 
Maekar I
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Valarr Targaryen
 
Matarys Targaryen
 
Bliźniaki
 
Bliźniaki
 
Daeron Targaryen
 
Aerion Targaryen
 
Maester
Aemon Targaryen
 
Aegon V
 
Rhae Targaryen
 
Daella Targaryen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Syn
 
Syn
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ociężała umysłowo
córka[3]
 
Syn
 
 
 
 
 
Wielu
potomków
 
Nieznany[19]
 
Nieznany[19]

Potomkowie

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aegon V
 
Betha
Blackwood
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Duncan
 
Jenny
z Oldstones
 
Jaehaerys II
 
Shaera
 
Daeron
 
 
 
 
 
 
Rhaelle
 
Ormund
Baratheon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aerys II
 
Rhaella
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ród
Baratheonów
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rhaegar
 
Elia
Martell
 
Shaena
 
Daeron
 
poronione dziecko
 
Aegon
 
Jaehaerys
 
Viserys
 
Hizdahr
zo Loraq
 
Daenerys
 
Drogo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rhaenys
 
Aegon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rhaego
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Przypisy

  1. Zobacz obliczenia: [[Aegon V Targaryen
  2. Gra o Tron, Dodatek.
  3. 3,0 3,1 Starcie Królów, Rozdział 6, Jon I.
  4. Targaryenowie na Tronie, (1 listopada 2005) So Spake Martin
  5. Świat Lodu i Ognia, Dodatek: Drzewo Rodowe Targaryenów.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Wierny Miecz.
  7. 7,0 7,1 Tajemniczy Rycerz.
  8. 8,0 8,1 8,2 Błędny Rycerz.
  9. "żebym ożenił się z nią, a nie z moją siostrą Daellą" – ta wypowiedź może oznaczać, że byli zaręczeni
  10. 10,0 10,1 10,2 Taniec ze Smokami, Rozdział 67, Niszczyciel Królów.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 11,8 11,9 Świat Lodu i Ognia, Targaryenowie na Tronie: Aegon V.
  12. Świat Lodu i Ognia: Zachód (nieokrojony). georgerrmartin.com
  13. 13,0 13,1 Świat Lodu i Ognia, Targaryenowie na Tronie: Maekar I.
  14. Uczta dla Wron, Rozdział 15, Samwell II.
  15. Świat Lodu i Ognia, Zachód: Ród Lannisterów pod Smokami.
  16. Świat Lodu i Ognia (aplikacja).
  17. Świat Lodu i Ognia, Targaryenowie na Tronie: Aerys II.
  18. Taniec ze Smokami, Rozdział 7, Jon II.
  19. 19,0 19,1 Uczta dla Wron, Rozdział 35, Samwell IV.