Cersei Lannister

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
House Lannister.png Cersei Lannister House Baratheon.PNG
Cersei.jpg
by Amoka©

Przydomek Dupa Brata
Tytuł Światło Zachodu
Królowa Wdowa
Protektorka Królestwa
Pani Casterly Rock
Królowa Regentka
Przynależność Ród Lannisterów
Kultura Krainy Zachodu
Urodzony 266AC,  Casterly Rock
Wspołmałżonek Robert Baratheon (zmarły)
Ksiązki Gra o Tron (występuje)
Starcie Królów (występuje)
Nawałnica Mieczy (występuje)
Uczta dla Wron (POV)
Taniec ze Smokami (POV)

Played by Lena Heady
Nell Williams (retrospekcje; sezon 5)[1]
TV series Sezon 1 | Sezon 2 | Sezon 3 | Sezon 4 | Sezon 5 | Sezon 6 | Sezon 7

Cersei Lannister jest najstarszym dzieckiem Tywina i Joanny i bliźniaczką Jaime’go. Po zakończeniu Rebelii Roberta poślubia nowego króla Roberta Baratheona i zostaje królową Siedmiu Królestw. Jest matką Joffreya, Myrcelli i Tommena Baratheonów.

W Uczcie dla Wron zostaje postacią POV. W serialu w jej postać wciela się Lena Headey; w retrospekcji z 5. sezonu gra ją także Nell Williams.[1]

Charakter i wygląd

Zobacz też Cersei Lannister

Cersei jest głęboko narcystyczna, bezwzględna, zdradziecka, ambitna i okrutna. Nic nie powstrzyma jej w dążeniu do władzy i prestiżu własnego i dzieci, na pozostałych ludzi zwraca niewielką uwagę lub żadną. Przepełnia ją gorycz z powodu niesprawiedliwości, jakie ją w przeszłości dotknęły, a szczególnie pozbawionego miłości małżeństwa z Robertem Baratheonem. Uwalnia się od ograniczeń, jakie patriarchalny system społeczny Westeros narzucił jej zgodnie z jej płcią. Mimo to zdaje się, że sama wpoiła sobie silny seksizm: nienawidzi kobiet, postrzegając je jako słabe i godne pogardy, zaś samą siebie uważa za wyjątek.[2] Zamiast otwarcie buntować się przeciwko tradycyjnemu podziałowi ról płci, woli zdobywać władzę dzięki intrygom politycznym.

Na początku serii Cersei wykazuje pewną przebiegłość: tworzy polityczne zawirowania i intrygi dotyczące śmierci króla Roberta i wybuchu Wojny Pięciu Królów. Jednak gdy historia się rozwija okazuje się, że im więcej władzy lwica zdobywa, tym bardziej wychodzi na jaw jej niekompetencja w obchodzeniu się z nią. Choć większość życia spędziła na spiskowaniu w celu dojścia do władzy, wygląda na to, że gdy już ją osiągnęła, to nie wie, co robić dalej. Jej gwałtowny temperament i łatwa do zranienia duma często doprowadzają Cersei do pochopnych decyzji, nad których konsekwencjami rzadko się zastanawia. Brakuje jej cierpliwości do nudnych, ale istotnych administracyjnych drobiazgów. Coraz widoczniej unika stawiania czoła nieprzyjemnym faktom, otacza się więc pochlebcami zamiast szczerymi, kompetentnymi doradcami. Jak na ironię, choć pogardzała hedonistycznym stylem życia Roberta i jego fatalną kondycją fizyczną, nieświadomie staje się do niego podobna: nadużywa jedzenia, alkoholu i seksu, traktując je jako odskocznię od presji, jaką wywołuje bycie władcą. Wyznaje praktykowaną przez swojego ojca filozofię rządzenia raczej strachem niż miłością, ale nie potrafi hamować swojej bezwzględności, brakuje jej ostrożności, pragmatyzmu i zdolności do trzeźwych, obiektywnych osądów.

Uczucia Cersei wobec ojca są złożone; chowa do niego urazę za to, że wydał ją za Roberta i nigdy nie dał jej tyle władzy ani szacunku, ile pragnęła, ale z drugiej strony go podziwia i stara się naśladować jego brutalną efektywność w polityce. Swojego młodszego brata Tyriona brzydziła się zawsze, odkąd jego narodziny zabiły ich matkę. Choć niegdyś z optymizmem myślała o swoim małżeństwie z Robertem Baratheonem, szybko zaczęła nim gardzić jako głupcem-moczymordą, który pozostał tak zaślepiony wspomnieniem Lyanny Stark, że na nią nawet nie raczył spojrzeć. Jedynymi osobami, o których można powiedzieć, że królowa je kocha, są jej bliźniak Jaime, z którym już od czasów dojrzewania utrzymywała kazirodczy romans, oraz dzieci (wszystkie noszą nazwisko Baratheon, ale w rzeczywistości spłodził je Jaime). Zdaje się jednak, że nawet ich kocha tylko jako przedłużenie samej siebie, a nie jako innych ludzi, zdarza jej się nagle obrócić przeciwko nim. Choć zaciekle broni swoich dzieci przed jakąkolwiek krzywdą ze strony innych, nie wychowuje ich ze zdrowym rozsądkiem ani konsekwentną dyscypliną; gdy zaś zdarza im się ją zawieść lub przeciwstawić się jej, uwłacza im.

Cersei jest kobietą uderzająco piękną, wyglądającą jak typowy przedstawiciel rodu Lannisterów: blond włosy, lśniące zielone oczy, jasna skóra i szczupła, wdzięczna sylwetka. Czas i macierzyństwo zaczynają jednak odbijać się na jej ciele, w Uczcie dla Wron zaczyna też przybierać na wadze z powodu nadużywania alkoholu. Jak wiele innych postaci w serii, okazjonalnie miewa sny, które zdają się być prorocze.

Historia

Wczesne życie

Cersei urodziła się w 266AC jako pierworodne dziecko i jedyna córka ser Tywina Lannistera, dziedzica Casterly Rock, i jego żony - lady Joanny.[3][4] Przyszła na świat tuż przed swoim bliźniakiem Jaimem, który trzymał ją za stopę.[5][6] Król Aerys II Targaryen wysłał dla obojga tyle złota, ile ważyli jako prezent na dzień imienia oraz rozkazał lordowi Tywinowi przywieźć je na dwór, gdy tylko dorosną do podróży.[3] Na razie nie wiadomo, czy do tych odwiedzin rzeczywiście doszło, jako że rodzina królewska i tak zjawiła się w Casterly Rock po śmierci Tytosa Lannistera w 276AC.[3] Cersei i Jaime na pewno pojechali jednak do Królewskiej Przystani w roku 272AC, kiedy ich matka przywiozła ich z Casterly Rock na Turniej Rocznicowy, zorganizowany dla uczczenia dziesiątej rocznicy panowania króla Aerysa.[3]

Bliźnięta Lannisterów

We wczesnym dzieciństwie Cersei i Jaime byli nierozłączni.[7] Wyglądali tak podobnie, że nawet ich ojciec nie mógł ich od siebie odróżnić.[8] Dzięki podobieństwu w wyglądzie Cersei okazjonalnie zakładała ubrania brata i zamiast niego pobierała lekcje u zbrojmistrza i nikt nawet nie był tego świadomy.[9] Jako dzieci bliźnięta bawiły się razem w podziemiach Casterly Rock, gdzie w klatkach trzymane były lwy ich nieżyjącego dziadka, Tytosa. Cersei i Jaime wyzywali się nawzajem, by podejść do klatki. Dziewczyna raz ośmieliła się się dotknąć lwa i pozwalała mu lizać dłoń tak długo, aż brat ją odciągnął.[10] Gdy byli bardzo mali, spali razem w jednym łóżku,[7] posunęli się nawet do eksperymentów o seksualnym podtekście, jeszcze w dzieciństwie.[5] Podczas jednej z takich prób zostali przyłapani przez służącego, który poinformował o tym matkę. Pod komnatą Cersei postawiono straże, zaś sypialnia Jaimego została natychmiast przeniesiona na inną stronę zamku. Joanna nakazała dzieciom nigdy już nie robić niczego podobnego, bo w przeciwnym razie będzie zmuszona donieść o tym ojcu.[11]

Matka Cersei zmarła jednak niedługo później,[11] w 273AC,[3][4] rodząc jej młodszego brata, Tyriona.[12] Dziewczyna od początku pogardzała bratem, uważając, że zabił jej matkę.[13] Krótko po śmierci Joanny Casterly Rok odwiedziła Księżniczka Dorne z dwójką swoich najmłodszych dzieci, Elią i Oberynem Martellem. Choć Tyrion był trzymany z dala od ciekawskich oczu przez cały czas wizyty Martellów, Cersei obiecała księżniczce Elii, że pokaże jej swojego brata. Pogroziła mamce Tyriona, odesłała ją, podniosła pieluszki niemowlęcia i znęcała się nad nim, dopóki Jaime jej nie powstrzymał.[13] Księżniczka Dorne podczas tych odwiedzin zaproponowała zaręczyny między Cersei i Oberynem, ale spotkała się z odmową, a Tywin wyjaśnił, że postanowił już wydać córkę za księcia Rhaegara Targaryena.[14]

Próba zaręczyn z Rhaegarem Targaryenem

Lord Tywin poinformował córkę o swoim zamiarze zaręczenia jej z następcą tronu, gdy miała nie więcej niż sześć lub siedem lat, choć nakazał, żeby nie mówiła o tym, dopóki zaręczyny nie zostaną oficjalnie ogłoszone.[15] Cersei narysowała raz siebie i Rhaegara lecących na smoku, a gdy obrazek znalazł Jaime, skłamała, że to król Jaehaerys I Targaryen i jego siostra-żona Alysanne.[15] Na żywo dziewczynka po raz pierwszy zobaczyła Rhaegara mając dziesięć lat, w roku 276AC i zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia.[15] Miało to miejsce na turnieju zorganizowanym przez Tywina z okazji narodzin księcia Viserysa[15][3], jako powitanie króla Aerysa II Targaryena. Przed rozpoczęciem imprezy ciotka Cersei, lady Genna, powiedziała jej, że zaręczyny z Rhaegarem zostaną obwieszczone na uczcie kończącej turniej.

Po odseparowaniu jej od Jaime'go (w następstwie odkrycia przez matkę ich seksualnych prób) Cersei towarzyszyło wiele pokojówek, koleżanek, córek chorążych lorda Tywina i domowych rycerzy, które były w podobnym wieku do niej. Choć lwica czasami doceniała ich obecność, nie lubiła żadnej z nich, wierząc, że są słabe i że próbują tylko stanąć na drodze między nią, a bratem.[7] Gdy jednak usłyszała od Genny, że wkrótce zostanie oficjalnie zaręczona z Rhaegarem, poszła z dwiema towarzyszkami, Melarą Hetherspoon i Jeyne Farman, do mieszkającej w lesie wiedźmy, znanej w Lannisporcie jako Maggy Żaba. Jeyne ze strachu uciekła, ale pozostałe dziewczynki odwiedziły Maggy. Melarze Żaba wywróżyła bliską śmierć. Cersei zapytała się, kiedy wyjdzie za księcia i ile dzieci będą mieli. Wiedźma trafnie przepowiedziała małżeństwo lwicy z królem oraz liczbę dzieci, których doczekało się każde z nich. Dalej wróżyła, że Cersei przeżyje wszystkie swoje dzieci, które zginą jako królowie i królowe, a gdy młodsza i piękniejsza królowa odbierze jej wszystko, przybędzie valonqar (w języku starovalyriańskim "braciszek", "młodszy brat") i zakończy jej życie. Proroctwo przeraziło dziewczynkę i nawiedzało ją przez całe życie. Jej przyjaciółka Melara zasugerowała, że jeśli nigdy nie będą o tym mówić, to przepowiednia się nie sprawdzi. Jednak Melara zginęła krótko po wizycie u wiedźmy, topiąc się w studni. Najprawdopodobniej, choć nie zostało to potwierdzone, zabiła ją Cersei, by dziewczynka nikomu nie powiedziała o usłyszanych przepowiedniach.

Po śmierci Melary Cersei zapytała się swojej septy, Saranelli, o znaczenie słowa "valonqar".[16] Ostatecznie doszła do przekonania, że to Tyrion jest valonqarem z proroctwa Maggy; w efekcie obdarzyła go jeszcze większą pogardą i nieufnością niż przedtem.

Co gorsza, turniej w Lannisporcie nie zakończył się zaręczynami Cersei. Kiedy już wszyscy rycerze i lordowie opuścili zachód, dziewczynka poszła do ciotki, chcąc wyjaśnień. Dowiedziała się, że lord Tywin rzeczywiście zaproponował zaręczyny królowi Aerysowi, ten jednak odmówił. Stwierdził, że Cersei, jako córka jego najlepszego sługi, nie nadaje się na żonę dla jego syna i dziedzica.[15][3]

Życie na dworze

Młoda, piękna królowa Cersei, w swoich komnatach. Art by TeiIku©

Po niepowodzeniu misji lorda Steffona Baratheona, który miał znaleźć w Essos odpowiednią żonę dla księcia Rhaegara, Cersei została zabrana przez ojca, wciąż będącego Namiestnikiem Aerysa, do Królewskiej Przystani. W kolejnych latach lord Tywin odrzucał każdą złożoną jego córce propozycję małżeństwa. Według Jaimego wciąż liczył on na wydanie jej za Targaryena, mając nadzieję albo na zaręczyny Cersei z młodym księciem Viserysem, albo na śmierć świeżo poślubionej żony Rhaegara, Elii Martell, podczas porodu.[17]

W 281AC, gdy Cersei miała piętnaście lat, odwiedził ją w stolicy pasowany właśnie na rycerza Jaime. Dziewczyna poinformowała go, że lord Tywin negocjuje zawarcie zaręczyn między nim, a Lysą Tully. Cersei uwiodła Jaimego i nakłoniła, by dołączył do Gwardii Królewskiej. Nie mógłby wtedy pojąć żony i żyłby przy siostrze, w Królewskiej Przystani. Cersei wiedziała, że ich ojciec będzie zdecydowanie przeciwny, ale też nie zaprotestuje otwarcie i zaoferowała, że sama postara się o przyjęcie brata do Gwardii.[17] Nie miała jednak pojęcia, jak bardzo pogorszyły się relacje jej ojca z królem i choć udało jej się zdobyć dla Jaimego miejsce gwardzisty, jej plan nie powiódł się zgodnie z oczekiwaniami. Lord Tywin był świadomy, że przyjęcie jego syna do Gwardii miało go obrazić i pozbawić dziedzica. Rozwścieczony, zrezygnował z posady Namiestnika i wrócił do Casterly Rock, zabierając ze sobą Cersei, ponownie rozdzielając bliźnięta.[17]

Małżeństwo

Po rozstrzygnięciu Rebelii Roberta zaaranżowano małżeństwo Cersei z nowym królem, Robertem I Baratheonem, aby przypieczętować sojusz rodu królewskiego z Lannisterami. Cersei i Robert pobrali się w roku 284AC.[18]

Cersei i Jaime uprawiali seks rankiem w dniu jej ślubu. Choć początkowo zachwyciły ją wiwatujące na weselu tłumy, entuzjazm młodej królowej wobec związku zniknął raptownie, gdy podczas nocy poślubnej pijany Robert nazwał ją "Lyanną". Relacje małżeńskie gwałtownie się załamały i Cersei wznowiła swój kazirodczy związek z bratem. Urodziła mu trójkę dzieci (Joffreya, Myrcellę i Tommena), a wszystkie zostały uznane za prawowitych dziedziców króla. Choć Robert był nieobecny podczas narodzin dzieci, rodzącej siostrze towarzyszył (przynajmniej podczas narodzin Joffreya) Jaime. Cersei nie pozwoliła jednak bratu potrzymać dziecka, bojąc się, że ludzie mogliby zacząć domyślać się jego prawdziwego pochodzenia.[19][20] Jeden raz, na początku małżeństwa, Cersei zaszła w ciążę z mężem. Nie chcąc urodzić dziecka Roberta, wysłała Jaimego, aby znalazł znachorkę, która je spędzi.[5] Z biegiem lat król budził w niej coraz większą odrazę i Cersei jeszcze bardziej dbała o to, by jej nie zapłodnił.[5]

Ślub Cersei z królem Robertem I Baratheonem.

W pierwszych latach po ślubie Robert często proponował Cersei, by jeździła z nim na polowania, ona jednak zawsze odmawiała, bo nieobecność męża pozwalała jej spędzać więcej czasu z Jaimem.[21] Ponieważ dwaj pochodzący z Zielonego Kamienia wujowie króla przebywali na dworze przez pół roku od wesela, Robert uparł się, by odwzajemnić tę wizytę. Cersei i Jaime towarzyszyli mu podczas dwutygodniowego pobytu w Estermont. Na miejscu królowa podejrzewała, że jej mąż zdradza ją z kuzynką, więc Jaime śledził go i potwierdził jej domysły. Bliźnięta spędzili tę noc razem i Cersei lubi myśleć, że właśnie wtedy poczęli swojego najstarszego syna, Joffreya.[15]

Od chwili, gdy w noc poślubną Robert nazwał żonę Lyanną,[5] ich relacja nieustannie się pogarszała. W pierwszych latach związku król często "domagał się swych praw", a ponieważ nachodził ją po pijanemu, nierzadko ją krzywdził i zadawał ból. Któregoś razu, w pierwszym roku małżeństwa, Cersei zwróciła mu na to uwagę, co skwitował, mówiąc, że to alkohol jest winny, a nie on. Gdy spróbował wtedy wziąć kolejny róg ale, królowa uderzyła go swoim własnym w twarz, wyszczerbiając mu ząb. Robert twierdził, że nic z tych nocy nie pamięta, jednak Cersei wierzy, że było inaczej. Jest pewna, że mąż nie zapomniał, co jej robił, ale udawanie, że nie pamięta, było dla niego łatwiejsze niż zmierzenie się z prawdą. W zamian królowa próbowała sobie wyobrażać, że Robert jest Rhaegarem. Z biegiem lat król zjawiał się w łożu żony coraz rzadziej, czasami nawet rzadziej niż raz w roku.[7]

Zgodnie z proroctwem Maggy Cersei miała trójkę dzieci, a Robert spłodził wiele bękartów. Po tym, jak Joffrey zmasakrował ciężarną kotkę, król zasugerował, by na dwór sprowadzić jedną z jego bękarcich córek. Królowa postraszyła dziewczynkę, twierdząc, że Królewska Przystań to zbyt niebezpieczne miejsce, aby mogła w nim dorastać. Choć Robert ją za to uderzył, jego córki nie przywieziono na dwór, a wszystkie pozostałe bękarty trzymano na uboczu, poza zasięgiem królowej.[22] Według Petyra Baelisha krążyły jednak pogłoski, że król spłodził bliźnięta ze służącą w Casterly Rock w 295AC, a Cersei nakazała zabić niemowlęta i sprzedać ich matkę handlarzowi niewolników.[23]

Sprawa ojcostwa dzieci królowej przez lata pozostawała ściśle strzeżoną tajemnicą. Ostatecznie Stannis Baratheon, zaznajomiony z wyglądem czarnowłosych, niebieskookich bękartów brata, zorientował się, że dziedzice króla wcale nie przypominają mężczyzny uznawanego za ich ojca. Podzielił się swoimi podejrzeniami z Królewskim Namiestnikiem, Jonem Arrynem i wspólnie zajęli się śledztwem w tej sprawie. Po turnieju wyprawionym dla uczczenia dwunastego dnia imienia Joffreya Cersei i jej dzieci udali się wraz z lordem Tywinem do Casterly Rock. W ciągu dwóch tygodni od zakończenia turnieju Arryn został otruty, zapadł na zdrowiu i zmarł, zanim był w stanie zareagować. Choć Cersei nie była temu winna, Stannis, pewny, że to ona odpowiada za morderstwo, uciekł na Smoczą Skałę.

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Po śmierci Jona Arryna Cersei towarzyszy mężowi w drodze do Winterfell. Gdy Robert i większość mieszkańców zamku wyjeżdża na polowanie, ona zostaje wraz z bratem, ser Jaimem. Zostają przyłapani na uprawianiu seksu przez małego Brana Starka. Królowa upiera się, że muszą zrobić coś, by uciszyć chłopca, a wtedy Jaime natychmiast wypycha go za okno wieży.[24] Cersei wymyśla potem bratu za jego impulsywność, argumentując, że próba zamordowania chłopca była aktem głupoty i wystarczyłoby go nastraszyć, żeby nikomu nie powiedział.

Cersei i jej mąż, król Robert Baratheon

Gdy królewski orszak wraca do Królewskiej Przystani, książę Joffrey napastuje prostaczka Mycaha, doprowadzając Aryę Stark i jej wilkora do zaatakowania i rozbrojenia go. Joffrey opowiada rodzicom, że Starkówna i jej wilk napadli na niego bez powodu. Cersei staje po jego stronie i wykłóca się, że dziewczynka powinna stracić rękę, co było prastarą karą za uderzenie księcia z królewskiej krwi. Nalega też na zabicie zwierzęcia. Robert nie pozwala jej na okaleczenie Aryi, zaś jej wilkora nie udaje się znaleźć. Ulegając jednak presji żony, król zarządza egzekucję innego wilkora jako zamiennika.[25]

Po wyznaczeniu Eddarda Starka na zwolnione stanowisko Królewskiego Namiestnika, dla uhonorowania go Robert nakazuje zorganizować wielki turniej. Cersei zabrania królowi brać udział w walce zbiorowej, wywołując publiczną awanturę. Robert mimo to ma zamiar walczyć i dopiero Eddardowi i ser Barristanowi udaje się go od tego odwieść. Potem Varys wyjaśnia, iż Cersei była świadoma, że publicznie zakazując królowi walczyć, najskuteczniej przekona go, by to zrobił. Planowała nawet, by w walce zbiorowej zginął w wyniku "nieszczęśliwego wypadku". Pająk sugeruje też, że ser Hugh z Doliny Arrynów, którego na początku turnieju zabił ser Gregor Clegane, mógł być trucicielem, który na zlecenie Lannisterów usunął Jona Arryna. On sam także zginął z rozkazu Lannisterów, którzy w ten sposób zapewnili sobie jego milczenie.[26]

Kiedy Tyrion zostaje porwany przez Catelyn Stark, Cersei znów kłóci się z Robertem i obraźliwie zarzuca mu, że nie jest dość męski, by natychmiast pomścić zniewagę wyrządzoną jej rodzinie. W odpowiedzi król uderza ją w twarz, ale ona mówi, że zamierza nosić powstały siniak jako "oznakę honoru." Obecny przy tym Eddard Stark nie pochwala czynu swojego przyjaciela; Robert przyznaje, że nie było to "królewskie", ale winą obarcza Cersei, która go sprowokowała . Lord Stark jako Namiestnik prowadzi śledztwo w sprawie śmierci Jona Arryna i odkrywa prawdę o pochodzeniu dziedziców Baratheona. Konfrontuje to z Cersei, która przyznaje, że oskarżenie jest trafne. Próbuje uwieść Eddarda, obiecując, że nie będzie żałował, w zamian żądając utrzymania sprawy w tajemnicy, Stark jednak odmawia. Nie chcąc, by dzieci spotkała krzywda, Namiestnik ostrzega, że powie Robertowi prawdę i nalega, by królowa uciekła z książętami i księżniczką za morze. Cersei odpowiada tylko:[5]

"W grze o tron wygrywa się albo ginie. Nie ma ziemi niczyjej."

Zamiast uciec, królowa wykorzystuje pozostały czas, by zaaranżować mężowi "wypadek" na polowaniu. Wręcza jego giermkowi Lancelowi, jednemu ze swoich kochanków, wzmocnione wino, twierdząc, że jest to ulubiony napitek Roberta. Lancel podaje je królowi podczas łowów, a ponieważ trunek jest znacznie mocniejszy, niż Robert się spodziewa, bardzo szybko się upija i zostaje śmiertelnie zraniony przez odyńca. Na łożu śmierci król mianuje Eddarda Starka regentem do czasu osiągnięcia dojrzałości przez jego trzynastoletniego dziedzica Joffreya, jednak rano w dzień zgonu Roberta Cersei przejmuje władzę. Potępia lorda Eddarda jako zdrajcę, który konspirował przeciw królowi Joffreyowi. Nakazuje uwięzić Starka i przyjmuje tytuł królowej regentki, przewodnicząc Małej Radzie swojego syna.[27]

W zamierzeniu Cersei Eddard ma zostać uznany winnym zdrady, ale też otrzymać pozwolenie na przywdzianie czerni. W ten sposób chce go zdyskredytować i usunąć ze sceny politycznej, jednocześnie nie zrażając do siebie Północy. Organizuje dla Starka publiczne wyznanie win na stopniach Wielkiego Septu Baelora, zapewniając Wielkiego Septona, że winy skazańca będą wybaczone, a święta ziemia nie zostanie sprofanowana krwią. Nie docenia jednak samowoli Joffreya i jego zamiłowania do okrucieństwa. Chłopak nierozumnie odrzuca jej radę i zarządza natychmiastową egzekucję lorda Eddarda. Janos Slynt i ser Ilyn Payne wykonują bezmyślny rozkaz króla, nim Cersei jest w stanie zainterweniować, co głęboko obraża Wiarę i uniemożliwia utrzymanie pokoju między Starkami, a Lannisterami.[28]

Starcie Królów

Cersei, Joffrey i Sansa na egzekucji Eddarda Starka

Aby zakończyć wydawanie nierozsądnych edyktów przez króla Joffreya i Cersei Tywin tymczasowo wyznacza Tyriona na stanowisko Królewskiego Namiestnika - do czasu, aż sam będzie mógł je objąć. Gdy karzeł dociera do stolicy, niosąc list od ojca, w którym ten mianuje go namiestnikiem, Cersei niemal wtrąca go do lochów. Udaje mu się jednak ją ułagodzić, mówiąc, że być może będzie w stanie uwolnić Jaimego.[29] Jako Namiestnik Tyrion walczy, żeby wydrzeć władzę z jej rąk, ostatecznie posuwa się nawet do jej podtrucia, dzięki czemu królowa przez kilka dni nie może mu zawadzać. Unieważnia większość decyzji swojej siostry, między innymi odwołując Złote Płaszcze, które na jej rozkaz zabijały bękarty Roberta.

Pod nieobecność Jaimego Cersei sypia z innymi kochankami.[30] Po tym, jak Tyrion odsyła jej osobistą straż, stara się zatrudnić na jej miejsce trzech najemników - Osneya, Osmunda i Osfryda Kettleblacka - jej brat dowiaduje się jednak o tym i kupuje ich lojalność.[31] W rzeczywistości Kettleblackowie są wierni Petyrowi Baelishowi, ale tego nie wiedzą ani Cersei, ani Tyrion.

Tyrion wysyła księżniczkę Myrcellę do Słonecznej Włóczni, starając się zjednać sobie Martellów. Zanim to robi, przeprowadza jednak wywiad, dzięki któremu udaje mu się unieszkodliwić agenta Cersei, Wielkiego Maestera Pycelle'a. Tuż po wyjeździe księżniczki w stolicy wybuchają zamieszki, wywołane przez bezmyślny komentarz króla Joffreya, dotyczący martwego dziecka. Cersei jest jedną z osób znajdujących się w centrum rozruchów. Jaime zastanawia się później, czy Varys wiedział z wyprzedzeniem o mających nastąpić zamieszkach, bo nie zjawił się na uroczystości.

Gdy król Stannis Baratheon rusza na Królewską Przystań, Cersei decyduje się odesłać Tommena poza miasto dla jego bezpieczeństwa; ludzie Tyriona przechwytują jednak oddział i przetrzymują chłopca. Cersei ma dość wysiłków brata, próbującego odebrać jej władzę, więc nakazuje aresztować i pobić prostytutkę Alayayę, wierząc, że jest ona kochanką Tyriona. Wykorzystują ją jako zakładniczkę i chce wymienić ją na syna. Usuwa także z Gwardii Królewskiej ser Borosa Blounta za to, że nie potrafił odeprzeć ataku oddziału Tyriona. Choć zwolnienie tchórzliwego Blounta należy uznać za jedną z jej mądrzejszych decyzji, to w zamian przyjmuje ona do Gwardii Osmunda Kettleblacka, który jest równie bezwartościowy[32].

Gdy zaczyna się bitwa nad Czarnym Nurtem, Cersei wyprawia w Czerwonej Twierdzy bankiet dla wszystkich obecnych szlachcianek, mówiąc, że ma to odciągnąć ich myśli od walk. Zaprasza jednak również ser Ilyna, kata, którego zadaniem jest zabicie ich w razie zajęcia miasta przez Stannisa, dzięki czemu nie staną się zakładniczkami. Kiedy dowiaduje się o trwającym ataku na Błotnistą Bramę, nakazuje przywołać Joffreya z powrotem do Czerwonej Twierdzy.[8] Widok króla uciekającego do warowni demoralizuje żołnierzy, którzy są bliscy pójścia w rozsypkę. Polecenie królowej niemal kosztuje ją upadek miasta. To rozwściecza Lancela Lannistera, który czuje, że utrzymanie bram byłoby możliwe, gdyby Cersei nie przywołała do siebie króla.[33] Gdyby flanki Stannisa nie zostały zaatakowane przez przybyłą w samą porę armię Tywina Lannistera i Mace'a Tyrella, Lannisterowie przegraliby bitwę.[34] Ponieważ Tyrion leży ranny, królowa ma okazję skłamać ojcu i zwrócić jego osąd przeciw bratu, na swoją korzyść. Do czasu rekonwalescencji Tyriona Cersei udaje się wydrzeć z jego rąk niemal całą władzę.

Nawałnica Mieczy

Cersei i Jaime w serialu HBO.

Tywin zmusza Cersei, by była posłuszna jego woli i okazuje potem dobitnie, że nie jest już mile widziana w małej radzie. Planuje też wydać ją ponownie za mąż za Willasa Tyrella, Balona Greyjoya (którego żona jest stara i zapadająca na zdrowiu) lub Oberyna Martella. Po tym, jak Joffrey obraża dziadka swoim nieprzyjemnym zachowaniem, Tywin i pyta się, od kogo chłopak mógł sobie przyswoić tak niemoralne poglądy. Cersei stara się obarczyć winą Roberta, ale dla wszystkich w pokoju, z Kevanem włącznie, jest jasne, że odpowiedzialny za to jest również system wartości królowej[35]. Joff zostaje zamordowany na własnym weselu, a Cersei oskarża o to swojego brata Tyriona i jego żonę, Sansę Stark, błędnie wierząc, że są winni [36]. W mającej nastąpić próbie walki Cersei mianuje swoim reprezentantem ser Gregora Clegane'a. Ten ruch doprowadza jednak Oberyna Martella, którego siostra i jej dzieci zostali ponad dekadę wcześniej zamordowani właśnie przez Gregora, do wystąpienia w roli reprezentanta Tyriona[6]. Oberyn ginie w pojedynku, a Góra zostaje śmiertelnie zraniony[14].

Uczta dla Wron

Kiedy jej ojciec Tywin zostaje zamordowany, władza wraca w jej ręce. Ponownie obejmuje pozycję Regentki, tym razem rządząc w imieniu ośmioletniego króla Tommena I, który jest całkowicie posłuszny jej woli. Jako najstarsze dziecko Tywina Cersei staje się także panią Casterly Rock, wyprzedzając w dziedziczeniu swego stryja Kevana. Tak potężna i niczym nieograniczona, królowa czuje, że ma okazję udowodnić, że jest lepszym władcą nawet od swojego ojca. Swoje rządy zaczyna od obsadzenia wszystkich stanowisk w Małej Radzie Tommena swoimi stronnikami i agentami. Ignoruje przy tym plany poczynione jeszcze przez Tywina, a także płynące z dobrego serca, choć dosadne, rady Kevana. Źle sypia, dręczona koszmarami o karle i pożerającym ją Żelaznym Tronie.[37]

Cersei zaczyna podejrzewać, że potężni sojusznicy z rodu Tyrellów, teraz spowinowaceni z nią przez małżeństwo Tommena z Margaery, próbują przejąć kontrolę nad królestwem. Podejrzenia te stają się jeszcze wyraźniejsze, gdy maester Qyburn znajduje tyrellską monetę w lochach, w których Tyrion przetrzymywany był przed swoją ucieczką[10]. Ponieważ czytelnik wie, że Tyrellowie nie mieli nic wspólnego z ucieczką karła, monetę najprawdopodobniej podłożył tam ktoś inny - choćby Varys - z nadzieją na zasianie niezgody w ich sojuszu z Lannisterami. Jeśli tak było, to plan najwyraźniej się powiódł, bo Cersei rozpoczyna kampanię, mającą na celu usunięcie z wpływowych, honorowych stanowisk wszystkich Tyrellów przebywających w Królewskiej Przystani. Dotyczy to nawet jej synowej Margaery oraz ser Lorasa, członka Gwardii Królewskiej.[15] Zaprzyjaźnia się z Taeną Merryweather, która informuje ją, że służka Senelle jest szpiegiem Margaery. Cersei oddaje ją Qyburnowi, który wykorzystuje dziewczynę do swoich chorych eksperymentów. Taena staje się zaś powiernicą królowej i grzeje jej łoże.

Paranoja Cersei zraża do niej Jaimego, który nie chce mieć nic wspólnego z jej politycznymi machinacjami.[38] Królowa nie zgadza się też na uznanie długów Korony, co rozwściecza potężne instytucje takie jak Żelazny Bank z Braavos i Wiara w Siedmiu.[22] W efekcie Wiara odmawia udzielenia błogosławieństwa królowi Tommenowi, a Żelazny Bank domaga się spłaty od wszystkich dłużników w całym Westeros i nie udziela żadnych nowych pożyczek.[21] Na terenie Siedmiu Królestw panuje chaos ekonomiczny. Za pożyczone pieniądze Cersei tworzy nową królewską flotę wojenną, a dowództwo nad nią powierza Aurane'owi Watersowi, Bękartowi z Driftmarku, najemnikowi o wątpliwych zdolnościach i lojalności.[22] Próbując zmniejszyć dług państwowy, zyskać błogosławieństwo wiary i ochronić się przed domniemanymi wrogami, zezwala nowemu Wielkiemu Septonowi (znanemu jako Wielki Wróbel) wskrzesić Wiarę Wojującą, nieświadoma tego, jakie problemy sprawiała ona w przeszłości monarchom.[21] Przyjmuje na swoją służbę także okrytego hańbą byłego maestera Qyburna, używając go jako kata i pozwalając mu na przeprowadzanie niehumanitarnych eksperymentów na ludziach.[10] Zaczyna dużo pić. Próbuje zmanipulować Falyse Stokeworth i jej męża, by zabili przyjaciela Tyriona, najemnika Bronna, który po pasowaniu na rycerza otrzymał za żonę głupawą Lollys Stokeworth i zostawił byłego pracodawcę. Plan kończy się koszmarnym niepowodzeniem, gdy mąż Falyse bezmyślnie wyzywa Bronna na pojedynek. Stokeworth ucieka do stolicy i oznajmia, że jej małżonek został w walce zabity. Cersei w odpowiedzi oddaje Falyse Qyburnowi, by nikt nie dowiedział się o jej machinacjach. Królowa źle znosi presję związaną z władzą i pije coraz więcej (choć gdy to samo robił jej zmarły mąż, Robert, brzydziła się nim), przez co zaczyna tyć. Nie zdaje sobie jednak z tego sprawy i obwinia praczki, sądząc, że jej suknie się kurczą.

Cersei wrobiła Margaery Tyrell, doprowadzając do jej aresztowania.

Cersei tworzy plan wrobienia Margaery Tyrell w cudzołóstwo i zdradę. Uwodzi Osneya Kettleblacka i zmusza, by kłamliwie wyznał nowemu Wielkiemu Spetonowi, że współżył z Tyrellówną i dwiema z trzech jej kuzynek. Wielki Wróbel nie ignoruje donosu i aresztuje Margaery podczas jej wizyty w sepcie. Cersei publicznie pozoruje troskę. Udaje się do Wielkiego Septu, żeby ludziom wydawało się, że pragnie uwolnienia synowej. W rzeczywistości robi wszystko, co w jej mocy, by się upewnić, że Margaery zostanie uznana za winną.

Wszystkie intrygi Cersei, które miały służyć odsunięciu Tyrellów od wpływu na dworze obracają się jednak przeciw niej samej, gdy Wielki Wróbel aresztuje ją za kilka różnych zbrodni, w tym za zamordowanie poprzedniego Wielkiego Septona. Wróbla nie przekonują też zeznania Osneya Kettleblacka, więc każe go torturować do momentu, gdy chłopak wyjawia prawdę. Ministrowie królowej przejmują władzę, a ona sama czeka na proces, uwięziona w Wielkim Sepcie Baelora. Stanowisko regenta obejmuje jej stryj Kevan, zaś jej nowy lord Admirał, Aurane Waters ucieka, kradnąc kosztowną , świeżo zbudowaną flotę. Oskarżona o bardzo poważne przestępstwa, może pokładać nadzieje jedynie w reprezentancie z Gwardii Królewskiej, który stanie w jej obronie w próbie walki. Wysyła dramatyczny, pełen emocji list z błaganiem o pomoc do Jaimego. Brat jednak pali go i nie odpowiada.[39]

Taniec ze Smokami

Cersei wciąż pozostaje więźniem Wiary. Aby otrzymać pozwolenie na wizyty, postanawia przyznać się przed Wielkim Septonem, że współżyła ze swoim kuzynem Lancelem Lannisterem i wszystkimi trzema Kettleblackami, wiedząc, że te przewinienia nie wystarczą, by została skazana na śmierć.

Wciąż zaprzecza, jakoby wydała Osneyowi Kettleblackowi rozkaz zamordowania poprzedniego Wielkiego Septona, twierdzi też, że nie miała nic wspólnego ze śmiercią króla Roberta. Wielki Wróbel pozwala jej na przyjmowanie jednego gościa dziennie. Cersei dowiaduje się wtedy o zranieniu Myrcelli i śmierci Arysa Oakhearta. Jego zgon oznacza, że pojawiło się wolne miejsce dla nowego gwardzisty. Wysyła do lorda Qyburna wiadomość, że czas nadszedł.[40]

Marsz pokutny Cersei od Wielkiego Septu Baelora do Czerwonej Twierdzy - autorem jest Marc Simonetti ©

Wiara wymaga, by przed procesem Cersei zgodziła się odbyć marsz pokutny z Wielkiego Septu Baelora do Czerwonej Twierdzy. Całe ciało królowej zostaje ogolone, następnie musi się ona publicznie rozebrać do naga. Tuż przed rozpoczęciem marszu uświadamia sobie, że przed Septem nie ma żadneg Lannistera, który by ją wspierał, a przez tę próbę musi przejść sama. Dodaje sobie otuchy, przypominając sobie:

Tommen na mnie czeka. Mój mały król. Mogę to zrobić. Muszę.[41]

Eskorta złożona z Synów Wojownika, Braci Ubogich i kilku sept chroni ją przed wpatrującymi się wygłodniałym wzrokiem, szydzącymi z niej żebrakami, którzy przybyli tłumnie, by zobaczyć jej hańbę. Idąc, Cersei stara się podtrzymywać swoją dumę, mimo że motłoch obrzuca ją plugastwem i sprośnymi obelgami. Myśli wtedy:

On tego chciał. On i Wielki Wróbel. Nie wątpię, że mała róża też. Zgrzeszyłam i muszę za to odpokutować, muszę okryć się wstydem przed wszystkimi żebrakami w mieście. Myślą, że to złamie moją dumę, że to będzie mój koniec, ale się mylą. [41]

Cersei ostatecznie załamuje się i wybucha płaczem tuż przed bramą Czerwonej Twierdzy. Kiedy wchodzi do środka, Jocelyn Swyft okrywa ją kocem. Do zamku wnosi ją milczący, wysoki na osiem stóp rycerz o twarzy ukrytej pod wielkim hełmem, zakuty od stóp do głów w grubą, białą, emaliowaną zbroję. Wtedy pojawia się Qyburn i przedstawia Cersei najnowszego członka Gwardii Królewskiej, "Ser Roberta Stronga," jej reprezentanta.[41]

Cersei je kolację ze swoim stryjem ser Kevanem w noc jego śmierci. Prosi, by lady Taena Merryweather odwiedziła ją, gdy tylko dowiedzie swojej niewinności. Kevan nie ma żadnych wieści o Jaimem, ale królowa zdaje się przekonana, że brat jest bezpieczny. Wierzy, że gdyby Jaime zginął, wiedziałaby o tym.[42]

Cytaty z Cersei

W grze o tron zwycięża się albo umiera. Nie ma ziemi niczyjej. [5]

– Cersei do Eddarda Starka

Jaime i ja jesteśmy więcej niż tylko bratem i siostrą. Stanowimy jedną osobę w dwóch ciałach. Wyszliśmy z tego samego łona. Nasz stary maester mówił, że Jaime urodził się, trzymając moją stopę. Kiedy on jest we mnie czuję... że stanowimy całość. [5]

– Cersei do Eddarda Starka

Prawdziwy mężczyzna robi to, co chce zrobić, a nie to, co musi. [5]

– Cersei do Eddarda Starka

Wkrótce się przekonasz, że życie kobiety składa się z dziewięciu części brudu i jednej części magii... i to właśnie te elementy, które wydają się magiczne, często okazują się najbrudniejsze. [43]

– Cersei do Sansy Stark

Miłość to trucizna. Jej smak jest słodki, ale zabije cię niezawodnie. [43]

– Cersei do Sansy Stark

Jeśli chcesz, by twoi ludzie byli ci wierni, muszą bać się ciebie bardziej niż wroga. [8]

– Cersei do Sansy Stark

Może zaczekać. Ja również czekałam. Czekałam połowę życia. Grała posłuszną córkę, wstydliwą pannę młodą, wyrozumiałą żonę. Znosiła pijackie kretesy Roberta, zazdrość Jaimego, drwiny Renly'ego, Varysa z jego chichotem, nieustannie zgrzytającego zębami Stannisa. Rywalizowała z Jonem Arrynem, Nedem Starkiem i swym obmierzłym, zdradzieckim, krwiożerczym, karłowatym bratem, cały czas obiecując sobie, że pewnego dnia przyjdzie kolej na nią. Jeśli Margaery Tyrell wydaje się, że ukradnie mi moją godzinę w blasku słońca, lepiej niech się dobrze zastanowi.[15]

– myśli Cersei na temat panowania jako królowa regentka do czasu osiągnięcia pełnoletniości przez Tommena

Przybywaj natychmiast. Pomóż mi. Ratuj mnie. Potrzebuję cię bardziej niż kiedykolwiek dotąd. Kocham cię. Kocham cię. Kocham cię. Przybywaj natychmiast.[39]

– List Cersei do Jaime'a

Jestem lwicą. Nie będę przed nimi pełzać. [41]

– Cersei, tuż zanim zostaje obdarta z szat, by stanąć nago przed Wielkim Septem Baelora

Cytaty o Cersei

I jeszcze Cersei... To Jon Arryn nakłonił mnie, bym ją poślubił. Nie miałem zamiaru żenić się w ogóle po utracie Lyanny, ale Jon powiedział, że Królestwo potrzebuje dziedzica. Mówił też, że Cersei Lannister będzie dobrą partią, że dzięki temu małżeństwu będę miał po swojej stronie lorda Tywina, na wypadek gdyby Viserys Targaryen próbował odzyskać tron ojca. Przysięgam, że kochałem staruszka, choć teraz uważam, że był głupi. Och, Cersei jest piękną kobietą, miło na nią popatrzeć, ale jest... zimna. Mówię ci, pilnuje swojej cipy, jakby trzymała między nogami całe bogactwo Casterly Rock. [26]

Robert Baratheon

Im dłużej będzie czekała, tym bardziej się rozzłości, a gniew ją ogłupia. Zdecydowanie wolę wściekłą i głupią Cersei od spokojnej i sprytnej. [44]

Tyrion wyjaśniający Bronnowi, dlaczego spóźni się na wezwanie siostry

Cersei jest łagodna jak król Maegor, bezinteresowna jak Aegon Niegodny i mądra jak Obłąkany Aerys. Nigdy nie zapomina zniewagi, prawdziwej czy wyimaginowanej. Ostrożność uważa za tchórzostwo, a krytykę za bunt. Jest też chciwa. Chciwa władzy, zaszczytów i miłości.[45]

Tyrion Lannister o swojej siostrze do Młodego Gryfa

Jego siostra chętnie się uważała za Tywina z cyckami, ale była w błędzie. Ich ojciec był nieustępliwy i nieubłagany niczym lodowiec, a ona była czystym dzikim ogniem, zwłaszcza gdy coś pokrzyżowało jej plany (...) Nie jest głupia, ale brakuje jej zdrowego rozsądku i cierpliwości. [46]

Jaime Lannister o zdolnościach przywódczych Cersei.

Cersei wzięła też do rady jakiegoś bękarta, a do Gwardii Królewskiej Kettleblacka. Dzięki niej Wiara znów się uzbroiła, a Braavosowie ściągają z ludzi długi w całym Westeros. Nic z tego by się nie wydarzyło, gdyby miała choć odrobinę rozsądku i zrobiła namiestnikiem twojego stryja.[47]

- Genna Lannister do Jaime'a Lannistera

Każdy, czy to mężczyzna, czy kobieta, zaczyna jako pionek. Nawet część tych, którzy uważają się za graczy. Na przykład Cersei. Wyobraża sobie, że jest sprytna, lecz w rzeczywistości jest doskonale przewidywalna. Swą siłę zawdzięcza urodzie, urodzeniu i bogactwom. Tylko pierwsza z tych rzeczy naprawdę należy do niej, a wkrótce Cersei ją utraci. Żal mi jej, gdy pomyślę, co ją wtedy czeka. Pragnie władzy, ale nie ma pojęcia, co z nią zrobić, gdy już ją zdobędzie. [48]

Petyr Baelish o Cersei i jej grze o tron

Cersei jest kurwą i kłamczuchą. Pierdoliła się z Lancelem, Osmundem Kettleblackiem, a całkiem możliwe, że również z Księżycowym Chłopcem. [38]

– Tyrion do Jaime'a

moja głowa jest warta tytułu lordowskiego... ale w Westeros, na drugim końcu świata. Nim byś tam dotarł, zostałyby z niej tylko czaszka i robaki. Moja słodka siostra powie, że czaszka należała do kogoś innego, i nie otrzymasz obiecanej nagrody. Wiesz, jak to jest z królowymi. Wszystkie to kapryśne pizdy, a Cersei jest z nich najgorsza. [49]

– Tyrion Lannister do Bena Plumma

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Damon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tybolt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gerold
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sarelle
 
Tywald
 
Tion
 
Tytos
 
Jeyne Marbrand
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jason
 
Marla Prester
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tywin
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kevan
 
Dorna Swyft
 
Genna
 
Emmon Frey
 
Tygett
 
Darlessa Marbrand
 
Gerion
 
Stafford
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Robert
Baratheon
 
Cersei
 
Jaime
 
Tyrion
 
Lancel
 
Willem
 
Martyn
 
Janei
 
 
 
Ermesande Hayford
 
Tyrek
 
 
 
Joy
Hill
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joffrey
Baratheon
 
Myrcella
Baratheon
 
Tommen
Baratheon
 
Margaery
Tyrell
 
 


Przypisy

  1. 1,0 1,1 HBO: Gra o Tron: cast and crew
  2. Gra o Tron, Rozdział 67, Sansa VI.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Świat Lodu i Ognia, Targaryenowie na Tronie: Aerys II.
  4. 4,0 4,1 Świat Lodu i Ognia, Zachód: Ród Lannisterów Pod Smokami.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Gra o Tron, Rozdział 45, Eddard XII.
  6. 6,0 6,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 66, Tyrion IX.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Uczta dla Wron, Rozdział 32, Cersei VII.
  8. 8,0 8,1 8,2 Starcie Królów, Rozdział 60, Sansa VI.
  9. Świat Lodu i Ognia (aplikacja), Cersei Lannister.
  10. 10,0 10,1 10,2 Uczta dla Wron, Rozdział 7, Cersei II.
  11. 11,0 11,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 21, Jaime III.
  12. Gra o Tron, Rozdział 5, Jon I.
  13. 13,0 13,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 38, Tyrion V.
  14. 14,0 14,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 70, Tyrion X.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 15,5 15,6 15,7 Uczta dla Wron, Rozdział 24, Cersei V.
  16. Uczta dla Wron, Rozdział 39, Cersei IX.
  17. 17,0 17,1 17,2 Nawałnica Mieczy, Rozdział 11, Jaime II.
  18. Zobacz obliczenia Ślub Cersei Lannister z Robertem Baratheonem.
  19. Starcie Królów, Rozdział 36, Tyrion VIII.
  20. Uczta dla Wron, Rozdział 44, Jaime VII.
  21. 21,0 21,1 21,2 Uczta dla Wron, Rozdział 28, Cersei VI.
  22. 22,0 22,1 22,2 Uczta dla Wron, Rozdział 17, Cersei IV.
  23. Gra o Tron, Rozdział 35, Eddard IX.
  24. Gra o Tron, Rozdział 8, Bran II.
  25. Gra o Tron, Rozdział 16, Eddard III.
  26. 26,0 26,1 Gra o Tron, Rozdział 30, Eddard VII.
  27. Gra o Tron, Rozdział 49, Eddard XIV.
  28. Gra o Tron, Rozdział 65, Arya V.
  29. Starcie Królów, Rozdział 3, Tyrion I.
  30. Starcie Królów, Rozdział 29, Tyrion VII.
  31. Starcie Królów, Rozdział 41, Tyrion IX.
  32. Starcie Królów, Rozdział 54, Tyrion XII.
  33. Starcie Królów, Rozdział 62, Sansa VII.
  34. Starcie Królów, Rozdział 65, Sansa VIII.
  35. Nawałnica Mieczy, Rozdział 19, Tyrion III.
  36. Nawałnica Mieczy, Rozdział 60, Tyrion VIII.
  37. Uczta dla Wron, Rozdział 3, Cersei I.
  38. 38,0 38,1 Uczta dla Wron, Rozdział 8, Jaime I.
  39. 39,0 39,1 Uczta dla Wron, Rozdział 43, Cersei X.
  40. Taniec ze Smokami, Rozdział 54, Cersei I.
  41. 41,0 41,1 41,2 41,3 Taniec ze Smokami, Rozdział 65, Cersei II.
  42. Taniec ze Smokami, Epilog.
  43. 43,0 43,1 Starcie Królów, Rozdział 52, Sansa IV.
  44. Starcie Królów, Rozdział 20, Tyrion V.
  45. Taniec ze Smokami, Rozdział 22, Tyrion VI.
  46. Uczta dla Wron, Rozdział 16, Jaime II.
  47. Uczta dla Wron, Rozdział 33, Jaime V.
  48. Nawałnica Mieczy, Rozdział 68, Sansa VI.
  49. Taniec ze Smokami, Rozdział 57, Tyrion XI.