Eddard Stark

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
"Ned" jest przekierowywany tutaj. By zobaczyć inne postacie określane jako "Ned", zajrzyj na stronę ujednoznaczniajacą.

Disambig.png

House Stark.PNG Eddard Stark House Stark.PNG
Eddard Amoka.jpg
Ilustracja autorstwa Amoka ©

Przydomek Ned
Cichy Wilk
Tytuł Lord Winterfell
Namiestnik Północy
Królewski Namiestnik
Obrońca Królestwa
Regent
Przynależność Ród Starków
Kultura Człowiek Północy
Urodzony 263AC,  Winterfell
Zmarły 298AC,  Wielki Sept Baelora w Królewskiej Przystani
Wspołmałżonek Catelyn Tully
Ksiązki Gra o Tron (POV)
Starcie Królów (Wspomniany)
Nawałnica Mieczy (Wspomniany)
Uczta dla Wron (Wspomniany)
Taniec ze Smokami (Wspomniany)

Played by Sean Bean
TV series Sezon 1 | Sezon 6 (młody Ned w wizjach Brana)

Eddard Stark, poufale nazywany też "Ned", jest głową rodu Starków, lordem Winterfell i Namiestnikiem Północy. Jest bliskim przyjacielem króla Roberta Baratheona, z którym dorastał, a potem pomógł mu zdobyć Żelazny Tron. Ostatecznie Robert mianuje go swoim Namiestnikiem. Jest jedną z ważniejszych postaci POV w sadze. W serialu w jego postać wcielił się Sean Bean.[1]

Wygląd i charakter

Zobacz także kolekcję obrazków.

Eddard jest w wieku mniej więcej trzydziestu pięciu lat. Ma pociągłą twarz, ciemne włosy i szare oczy. Jego krótko przystrzyżona broda zaczyna siwieć, co go postarza.[2] Jego ciemnoszare oczy ukazują jego nastrój, są delikatne jak mgła lub twarde jak skała.[3]

Wśród wrogów uchodzi za osobę o lodowatym spojrzeniu. Uważają, że odzwierciedla to jego lodowate serce.[4] Jaime Lannister uważa, że jego oczy podobne są do oczu Roose’a Boltona.[5] Eddard nie jest tak wysoki ani przystojny jak jego starszy brat, Brandon[6]; jednak lady Catelyn uznaje, że nie ma to dla niej znaczenia, odkąd "odnalazła dobre, łagodne serce pod jego poważną twarzą".[7] Eddard zawzięcie chroni swoją żonę i dzieci, które bardzo kocha. Wyznaje wiarę w starych bogów.

Eddard znany jest ze swojego niezachwianego honoru i sprawiedliwości. Dla rodziny jest przyjemny, choć niektórzy uważają, że jego skrytość to oznaka oziębłości i lekceważenia.

Historia

Młodość

Urodził się jako drugi syn lorda Rickarda Starka i lady Lyarry Stark. Był wychowankiem lorda Jona Arryna w Orlim Gnieździe odkąd miał osiem lat, a wraz z nim był tam Robert Baratheon.[8] Ned zaprzyjaźnił się z Robertem i uznał lorda Arryna za drugiego ojca.

W wieku osiemnastu lat Eddard wyjechał z Orlego Gniazda na Turniej w Harrenhal,[9] gdzie wśród wielu gości obecni byli też przybrany jego brat Robert Baratheon, przybrany ojciec Jon Arryn oraz trójka rodzeństwa Neda: Brandon, Lyanna i Benjen.[10] To podczas tego turnieju spotkał Howlanda Reeda, jednego z chorążych swojego ojca. Howland i Ned zostali przyjaciółmi na całe życie. Również wtedy, podczas ceremonii otwierającej turniej, Eddard po raz pierwszy zobaczył Asharę Dayne, damę dworu księżniczki Elii Martell. Później, jeszcze tej samej nocy, zatańczył z nią, ale dopiero po tym, jak Brandon zagadnął ją w jego imieniu.[10] Ned był obecny podczas finałowego pojedynku, kiedy książę Rhaegar Targaryen minął własną żonęl Elię, by ukoronować Lyannę na królową miłości i piękna. Ned po latach wspominał ten moment jako "chwilę, w której wszystkie uśmiechy zamarły".[9]

W związku z domniemanym porwaniem siostry Neda - Lyanny - przez Rhaegara, brat Eddarda, Brandon pojechał w złości do Królewskiej Przystani. Gdy oskarżył następce tronu, został aresztowany. Kiedy lord Rickard Stark udał się do stolicy z żądaniem próby walki, obaj zostali straceni na rozkaz króla Aerysa II Targaryena. Kolejnym krokiem Aerysa było zażądanie od Jona Arryna, by przysłał mu głowy swoich podopiecznych. Jon odmówił i zamiast wykonać rozkaz wzniecił rebelię.[11]

Rebelia Roberta

W związku ze śmiercią ojca i brata, Ned stał się nowym lordem Winterfell. Chciał zwołać chorągwie i przyłączyć się do rebelii, jednak przedostanie się z Doliny na Północ było utrudnione przez fakt, że Gulltown, główny port Doliny, pozostawał lojalny wobec Żelaznego Tronu. Ned musiał przekroczyć Góry Księżycowe i dotrzeć na Paluchy, gdzie wynajął rybaka, by przewiózł go łódką do Białego Portu. Na Zimnej Wodzie złapał ich sztorm i rybak utonął. Jednak jego córce udało się dowieźć Neda do Trzech Sióstr. Kiedy Eddard dotarł do Sisterton, maester lorda Borrella nalegał, żeby jego głowę dostarczono królowi Aerysowi. Lord Borrell, wiedząc, że Jon Arryn i Robert Baratheon w międzyczasie zajęli Gulltown, nie był jednak pewien, kto przeważa w konflikcie. Z tego powodu pozwolił Nedowi udać się do Białego Portu, każąc mu nie wspominać o swoim pobycie na Sisterton w przypadku, gdyby rebelia upadła.[12]

Po zwołaniu swoich chorągwi Ned wyruszył, by dołączyć do Roberta walczącego na południu. Przybył w samą porę, żeby przeważyć szalę w bitwie Dzwonów. Potem udał się do Riverrun i ożenił z Catelyn Tully, która była zręczona z jego bratem Brandonem przed jego śmiercią. Jon Arryn poślubił zaś siostrę Catelyn, Lysę, na tej samej ceremonii. Podwójne wesele związało Ród Tullych ze stroną rebeliantów.[13]

Rebelianci odnieśli decydujące zwycięstwo w bitwie nad Tridentem, w której Robert zabił księcia Rhaegara Targaryena w pojedynczej walce. Ponieważ Rhaegar zranił Roberta, zadanie ścigania resztek armii Aerysa zmierzających w stronę Królewskiej Przystani spadło na Eddarda. Gdy dotarł do stolicy okazało się, że siły lorda Tywin Lannister zdążyły już złupić miasto. Podczas tej rebelii Ned wyrobił w sobie pogardę wobec Lannisterów, ponieważ lord Tywin pozostał neutralny najdłużej z oczywistym zamiarem ostatecznego przyłączenia się do strony zwycięzców. Wstręt Eddarda nasilił się, kiedy się dowiedział, że Tywin podbił miasto za pomocą podstępu, a jego ludzie zamordowali żonę i dzieci księcia Rhaegara w najokrutniejszy z możliwych sposobów. Co więcej, gdy Eddard przybył do Czerwonej Twierdzy, powiewały nad nią chorągwie Lannisterów. Kiedy wjechał do sali tronowej by zażądać korony dla Roberta, znalazł ciało króla Aerysa leżące na stopniach Żelaznego Tronu, na którym siedział królobójca, ser Jaime Lannister. To wszystko wzbudziło nieufność Neda względem ambicji tego rodu. Czuł, że sposób, w jaki przeprowadzono podbój Królewskiej Przystani, zhańbił sprawę Roberta. Był rozczarowany, że jego przyjaciel po przybyciu do miasta nie podzielał jego moralnego oburzenia, a przede wszystkim bronił morderstwa dzieci Rhaegara. Zignorował również radę Neda, by wysłać ser Jaime'a do Nocna Straż za złamanie przysięgi - jako rycerz Gwardii Królewskiej miał on bronić króla. Ich brak porozumienia w tych kwestiach doprowadził to tymczasowego zerwania więzów między przyjaciółmi, czego nawet Jon Arryn nie był w stanie załagodzić.[13][14][15]

Eddard zostawił Roberta w Królewskiej Przystani i udał się do Końca Burzy, gdzie uwolnił zamek od oblężenia; Mace Tyrell i jego armia poddali się bez walki. Potem Ned pojechał do Dorne by odbić swoją siostrę Lyannę, która przetrzymywana była jako więzień w Wieży Radości. Kiedy dotarł na miejsce wraz z sześcioma towarzyszami, zastał trzech członków Gwardii Królewskiej, broniących wejścia - jednym z nich był ser Arthur Dayne. Wywiązała się potyczka, w której zginęli wszyscy poza Nedem i jego przyjacielem Howlandem Reedem. Niestety, gdy Eddard znalazł Lyannę, była ona umierająca. Przed śmiercią zmusiła brata, by jej coś obiecał - coś, czego nigdy nikomu nie wyjawił. To wspomnienie już na zawsze nawiedzało Neda. Wspólna żałoba po Lyannie doprowadziła jednak do pogodzenia się Eddarda z przyjacielem, teraz już królem Robertem I.[14]

Lord Winterfell

Artwork by John Picacio ©

Eddard powraca do Winterfell, przywożąc ze sobą bękarciego syna, Jona Snow. To powoduje napięcie w jego relacji z żoną, Catelyn, która w międzyczasie urodziła ich syna Robba. Eddard odmawia jej rozmowy o tym, jak i z kim Jon został poczęty. Jednak gdy lady Catelyn usłyszała pogłoski, że matką chłopca była Dornijska szlachcianka Ashara Dayne, wprost spytała się męża, czy to prawda. Eddard w obcesowo powiedział na to, że chłopiec to jego krew i Catelyn nie musi wiedzieć nic więcej. Następnie uciszył plotki o Asharze.[8] Lord Edric Dayne wierzy, że jest bardziej prawdopodobne, iż matką Jona Snow jest nie jego ciocia Ashara, ale kobieta o imieniu Wylla, która pracowała dla Dane'ów i w którymś czasie służyła jako mamka Edrica.[16] Zapytany o matkę swego bękarta przez króla Roberta, również wymienia Wyllę.[14] Natomiast lord Godric Borrell twierdzi, że to córka rybaka, która przeszmuglowała Neda z Paluchów urodziła Jona Snow.[12]

Po rebelii Roberta Ned spędził piętnaście lat jako lord Winterfell, było to stanowisko, którego nigdy się nie spodziewał i nie zawsze czuł się go godnym. Rzadko opuszczał swoje ziemie i nie mieszał się w zawiłe intrygi południowych dworów. Choć jego chorążowie byli lojalni, Ned musiał mierzyć się z problemami, które szybko się pojawiły. Wygnał na przykład lorda Joraha Mormonta za zbrodnię współpracy z handlarzami niewolników. Opuścił Północ tylko jeden raz, by ponownie walczyć u boku Roberta, pomagając mu stłumić Rebelię Greyjoya. Po decydującym oblężeniu Pyke i kapitulacji Balona Greyjoya, Ned zabrał jego ostatniego ocalałego syna Theona jako zakładnika i wychowanka.

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Ned zostaje Namiestnikiem, autorem jest Daaria©

Lord Eddard dokonuje egzekucji dezertera z Nocnej Straży, który twierdził, że zaatakowali go Inni. W drodze powrotnej do Winterfell, jego oddział odnajduje martwego wilkora z gardłem przebitym porożem i kilka żywych szczeniąt. Za namową bękarta Jona Snow Ned nie zabija małych szczeniąt, pozwala je zabrać swoim dzieciom - każde otrzymuje jednego. Wkrótce przylatuje kruk z wieścią o śmierci Jona Arryna, który był dla Neda i Roberta Baratheona przybranym ojcem i namiestnikiem króla.[11] Król Robert przybywa do Winterfell z połową swego dworu. Ned niechętnie przyjmuje jego propozycję, by zastąpić lorda Arryna na stanowisku namiestnika; w podobny sposób zgadza się na zaręczyny księcia Joffreya z jego córką Sansą Stark.[8] Przybywa kolejna wiadomość, tym razem od Lysy Arryn, wdowy po Jonie i siostry żony Neda, Catelyn. Lysa ostrzega Starków, że to Lannisterowie stoją za morderstwem jej męża. Po przyjeździe do Królewskiej Przystani Eddard dowiaduje się, że królestwo wpadło w ogromne długi z powodu ekstrawagancji Roberta. Arryn i Mała Rada nie byli w stanie powstrzymać go od wydawania pieniędzy. Na cześć nominacji Neda na namiestnika Robert urządza wielki turniej, mimo że Eddard sprzeciwia się ze względu na koszty.[17] Turniej przyciąga wielu rycerzy i najemników z całych Siedmiu Królestw, odbywają się walki konne na kopie, pojedynki i zawody strzeleckie.

Ned prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa Jona. Odkrywa, że spędzał on dużo czasu ze Stannisem Baratheonem i odwiedził kilku bękartów Roberta w mieście.[18] Od Yorena z Nocnej Straży dowiaduje się, że jego żona Catelyn aresztowała Tyriona Lannistera.

Gdy Robert Baratheon zwołuje radę i żąda zabicia ciężarnej Daenerys Targaryen tylko Ned i Ser Barristan sprzeciwiają się temu. Robert, pałający nienawiścią do Targaryenów, naciska, by zabić Daenerys. Ned w proteście rezygnuje ze stanowiska namiestnika.[19] Przed opuszczeniem Królewskiej Przystani i powrotem do Winterfell odwiedza kolejnego bękarta Roberta, dziewczynę o imieniu Barra. W czasie powrotu z tego spotkania atakuje go Jaime Lannister, który chce się zemścić za to, że Catelyn porwała jego brata, Tyriona.[20] W trakcie bójki Eddard zostaje poważnie ranny w nogę. Robert odwiedza swego przyjaciela, ułaskawia go i przywraca mu jego posadę namiestnika.[21]

Gdy Robert udaje się na polowanie, na Żelaznym Tronie zasiada Ned i wysłuchuje próśb mieszkańców. Trzech lordów z Dorzecza mówi mu, że kilka wiosek w pobliżu granicy z Zachodem zostało zniszczonych przez Gregora Clegane'a. Eddard wysyła Berica Dondarriona, Thorosa z Myr, kilku rycerzy i członków własnej straży, by aresztowali Clegane'a i wymierzyli mu sprawiedliwość.[22]

Egzekucja Neda (serial tv)

Ned bada, dlaczego Arryn interesował się bękartami Roberta. Ku swojemu przerażeniu odkrywa, że troje dzieci Roberta z prawego łoża to w rzeczywistości owoce kazirodczego związku królowej Cersei z jej bratem Jaime'm.[23] Eddard postanawia powiedzieć Cersei o swoim odkryciu i dać jej szansę, by uciekła ze swoimi dziećmi, póki jeszcze może.[24] Cersei wykorzystuje jednak ten czas na przekupienie Straży Miejskiej i ułożenie planu zamordowania króla. Kiedy Robert leży na łożu śmierci, młodszy brat Roberta, Renly, proponuje Nedowi, by pojmać królewskie dzieci. Z kolei Petyr Baelish sugeruje, by rządził jako Regent do czasu, gdy trzynastoletni syn Cersei i Jaime’go Joffrey wstąpi na tron. Ned odrzuca obie propozycje; uważa, że tron powinien przypaść starszemu bratu Roberta, Stannisowi.[25] Baelish obiecuje Nedowi wsparcie Straży Miejskiej, jednak zdradza go, gdy tylko Robert umiera.[26] Cersei każe aresztować Neda za zdradę. Straż Miejska stoi po jej stronie za sprawą podstępu Baelisha.

Varys odwiedza Eddarda Starka w lochach. Mówi mu, że jeśli przyzna się do zdrady, ocali swoje życie i będzie mógł przyłączyć się do Nocnej Straży. Ned początkowo się nie zgadza, ale zmienia zdanie, by uratować życie swojej córki, Sansy, która jest zakładniczką Lannisterów.[9] Zostaje zaprowadzony na schody Wielkiego Septu Baelora. W tłumie gapiów znajdują się jego córka Arya Stark, Yoren i przebrany ser Barristan Selmy. Eddard publicznie przyznaje się do winy, której nie popełnił. Plan jednak zawodzi, gdy król Joffrey rozkazuje ściąć Neda, ku szczeremu zaskoczeniu Cersei, Varysa i Wielkiego Septona. Ilyn Payne ścina Eddarda Starka jego własnym mieczem, Lodem.[27] Joffrey każe umieścić głowę Eddarda na włóczni i zmusza jego córkę Sansę, by na nią patrzyła.[28]

Starcie Królów

Tyrion Lannister każe zdjąć z włóczni głowę lorda Eddarda i wszystkie pozostałe. Kości Starka zostają wysłane do Riverrun przez Tyriona. Catelyn Tully prosi Hallisa Mollena, żeby zabrał szczątki na Północ, by Ned mógł zostać pochowany w kryptach Winterfell, obok swojego ojca, brata i siostry. Wkrótce potem Żelaźni Ludzie przejmują Fosę Cailin. Nie wiadomo, czy szczątki Eddarda minęły już Fosę, nim przejął ją Ród Greyjoyów.

Wiadomo również, że egzekucja Eddarda Starka w Wielkim Sepcie Baelora spowodowała poważne pogorszenie się stosunków między koroną, a Wiarą. Wielu wiernych jest bowiem zdania, że ścięcie człowieka w takim miejscu i splamienie Septu krwią jest profanacją.

Taniec ze Smokami

Bran Stark uczy się, by zostać zielonym jasnowidzem. Patrząc oczami drzewa serca z bożego gaju Winterfell widzi swojego ojca w przeszłości. Chłopiec słyszy jego modlitwę; Ned prosi, by jego zona mu wybaczyła i żeby Jon wraz z Robbem dorastali razem jak bracia.[29]

Lady Barbrey Ryswell, która chciała poślubić Brandona, zanim ten zaręczył się z Catelyn, wspomina Fetorowi, że obwinia Eddarda za śmierć swojego męża Williama Dustina. Mówi mu, że jeśli kiedykolwiek odkryje, gdzie są szczątki Eddarda, nigdy nie dopuści, by spoczął on w kryptach Winterfell razem ze swoimi przodkami. Będzie to zemsta za to, że Nedowi nie udało się sprowadzić do niej szczątków jej męża.[30]

Wiele rodów z Północy pamięta o Eddardzie Starku i darzy go szacunkiem za jego prawość, honorowe dowództwo, choć sam Eddard nigdy nie uważał, że może równać się ze swoim starszym bratem, Brandonem.

Cytaty z Eddarda

Bran: Czy można okazać dzielność, bojąc się jednocześnie?

Eddard: Tylko wtedy można być naprawdę dzielnym.[2]

- Eddard do Brana

Zimy są ciężkie, ale Starkowie przetrwają. Zawsze dają sobie radę.[11]
W żyłach Starków wciąż płynie krew Pierwszych Ludzi. Wierzymy, że ten, kto wydaje wyrok, sam powinien go wykonać. Jeśli chcesz odebrać komuś życie, powinieneś spojrzeć mu w oczy i wysłuchać jego ostatnich słów. Jesteś mu to winien. Kiedy nie masz odwagi tego uczynić, skąd możesz wiedzieć, że ten człowiek zasługuje na śmierć?[2]
Władca, który chowa się za płatnym katem szybko zapomina, czym jest śmierć.[2]
Ned: Nie jesteśmy już chłopcami.

Robert: Ty nigdy nie byłeś chłopcem, za jakiego się uważałeś.[14]

Robert Baratheon

Musisz znać ludzi, którzy idą za tobą i pozwolić, żeby cię lepiej poznali. Nie każ im umierać za obcego.[31]

– Eddard do Robba Starka

Arthur: Zaraz się zacznie.

Eddard: Nie. Zaraz się skończy.[21]

Arthur Dayne i Eddard

Gdyby chodziło o życie jakiegoś dziecka, którego nie znałem, a na drugiej szali znaleźliby się Robb, Sansa, Arya, Bran i Rickon, co bym wtedy zrobił? Co by zrobiła Catelyn, gdyby chodziło o życie Jona przeciwko życiu dzieci, które ona urodziła? Nie wiedział i nigdy nie chciał się dowiedzieć.[24]

- myśli Neda o swoich dzieciach

Cersei: Sam powinieneś był zawładnąć królestwem. Było do wzięcia. Jaime opowiedział mi, jak zastałeś go na Żelaznym Tronie w dzień upadku Królewskiej Przystani i jak kazałeś mu z niego zejść. To była twoja chwila. Wystarczyło wejść tylko po stopniach i zasiąść na tronie. Popełniłeś błąd.

Eddard: Popełniłem ich więcej, niż potrafisz sobie wyobrazić, lecz z pewnością nie wtedy.[24]

- Eddard do Cersei Lannister

W tym świecie tylko zima jest pewna. Możemy stracić głowy, to prawda... ale co się stanie, jeśli wygramy?[12]

- Eddard do Borrellów

Cytaty o Eddardzie

Ned, jesteś zbyt surowy wobec siebie. Zawsze taki byłeś. A niech to, żadna kobieta nie chciałaby mieć w swoim łóżku Błogosławionego Baelora.[14]

- Robert Baratheon

Jesteś zgorzkniały, Stark. Za długo siedziałeś na północy i wszystkie soki w twoim ciele zamarzły.[32]

- Robert Baratheon

Nedzie Stark, a niech cię. Obu was kochałem, ciebie i Jona Arryna. Co wyście mi zrobili? Któryś z was powinien zostać królem.[32]

- Robert Baratheon

Nedzie Stark, ty nigdy nie potrafiłeś kłamać.[32]

- Robert Baratheon

Nie, mój panie. Kiedy przyjdzie wyciągnąć miecze, Robert Baratheon będzie miał tylko jednego prawdziwego przyjaciela w twojej osobie. [32]

Varys do Eddarda

Stark, nosisz swój honor niczym zbroję. Wydaje ci się, że cię chroni, ona tymczasem ciąży ci tylko i utrudnia ruchy. [25]

- Littlefinger

Lordzie Eddardzie, jesteś uczciwym i szlachetnym mężem. Często o tym zapominam. Niewielu podobnych tobie spotkałem w życiu. I wiem dlaczego, widząc, co ci przyszło z honoru i uczciwości. [9]

- Varys

Czy to naprawdę takie straszne pragnąć ładnej żony? Przypomniała sobie dziecinne rozczarowanie, które poczuła, gdy po raz pierwszy ujrzała na oczy Eddarda Starka. Wyobrażała go sobie jako młodszą wersję jego brata Brandona, prawda wyglądała jednak inaczej. Ned był niższy, miał brzydszą twarz i był bardzo poważny. Przemawiał do niej uprzejmie, lecz pod jego słowami wyczuwała chłód zupełnie nie przypominający Brandona, którego ataki wesołości były równie szalone jak napady gniewu. Nawet gdy zabrał jej dziewictwo, w ich miłości było więcej obowiązku niż namiętności. (...) Po wojnie, w Winterfell, znalazłam tyle miłości, że wystarczyłoby jej dla każdej kobiety. Musiałam tylko odkryć dobre, słodkie serce ukryte za poważną twarzą Neda.[6]

- Catelyn Tully

Pamiętała, jak dawno temu ojciec powiedział, że kiedy spada śnieg i wieje biały wiatr, samotny wilk umiera, ale stado przeżyje. Wszystko mu się pokręciło. Arya, samotny wilk, nadal żyła, a wilki ze stada pojmano, zabito i obdarto ze skóry..[33]

- Arya Stark

Jeśli zaś chodzi o twojego Neda, powinien był ucałować dłoń, która zabiła Aerysa, ale on wolał gardzić dupą, którą ujrzał na tronie Roberta.[34]

- Jaime Lannister do Catelyn Tully

I znałem też Neda Starka. Twój ojciec nie był mi przyjacielem, ale tylko głupiec wątpiłby w jego honor albo uczciwość.[35]

- Stannis Baratheon do Jona Snow

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Beron
 
Lorra Royce
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Donnor
 
Lyanne Glover
 
Willam
 
Melantha Blackwood
 
Artos
 
Lysara Karstark
 
Berena
 
Alysanne
 
Errold
 
Rodrik
 
Arya Flint
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
 
Edwyle
 
Marna Locke
 
Jocelyn
 
Benedict Royce
 
Brandon
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ród Royce'ów
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rickard
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lyarra
 
Branda
 
Harrold Rogers
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
Nieznana
 
Eddard
"Ned"
 
Catelyn
Tully
 
Lyanna
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jon Snow
 
Robb
 
Jeyne
Westerling
 
Sansa
 
Tyrion
Lannister
 
Arya
 
Brandon
"Bran"
 
Rickon
 
 
 
 



Przypisy

  1. Cast of Gra o Tron on IMDB
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Gra o Tron, Rozdział 1, Bran I.
  3. Starcie Królów, Rozdział 39, Catelyn V.
  4. Starcie Królów, Rozdział 27, Daenerys II.
  5. Nawałnica Mieczy, Rozdział 31, Jaime IV.
  6. 6,0 6,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 45, Catelyn V.
  7. Gra o Tron, Rozdział 7, Arya I.
  8. 8,0 8,1 8,2 Gra o Tron, Rozdział 6, Catelyn II.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Gra o Tron, Rozdział 58, Eddard XV.
  10. 10,0 10,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 24, Bran II.
  11. 11,0 11,1 11,2 Gra o Tron, Rozdział 4, Eddard I.
  12. 12,0 12,1 12,2 Taniec ze Smokami, Rozdział 9, Davos I.
  13. 13,0 13,1 Gra o Tron, Rozdział 2, Catelyn I.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 Gra o Tron, Rozdział 12, Eddard II.
  15. Nawałnica Mieczy, Rozdział 36, Davos IV.
  16. Nawałnica Mieczy, Rozdział 43, Arya VIII.
  17. Gra o Tron, Rozdział 20, Eddard IV.
  18. Gra o Tron, Rozdział 27, Eddard VI.
  19. Gra o Tron, Rozdział 33, Eddard VIII.
  20. Gra o Tron, Rozdział 35, Eddard IX.
  21. 21,0 21,1 Gra o Tron, Rozdział 39, Eddard X.
  22. Gra o Tron, Rozdział 43, Eddard XI.
  23. Gra o Tron, Rozdział 44, Sansa III.
  24. 24,0 24,1 24,2 Gra o Tron, Rozdział 45, Eddard XII.
  25. 25,0 25,1 Gra o Tron, Rozdział 47, Eddard XIII.
  26. Gra o Tron, Rozdział 49, Eddard XIV.
  27. Gra o Tron, Rozdział 65, Arya V.
  28. Gra o Tron, Rozdział 67, Sansa VI.
  29. Taniec ze Smokami, Rozdział 34, Bran III.
  30. Taniec ze Smokami, Rozdział 41, Sprzedawczyk.
  31. Gra o Tron, Rozdział 22, Arya II.
  32. 32,0 32,1 32,2 32,3 Gra o Tron, Rozdział 30, Eddard VII.
  33. Uczta dla Wron, Rozdział 1, Prorok.
  34. Starcie Królów, Rozdział 55, Catelyn VII.
  35. Nawałnica Mieczy, Rozdział 76, Jon XI.

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Starków. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Starków. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.