Jon Snow

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jon Snow personal arms.png      Jon Snow      Minigdn.png
Jon Snow by AniaEm.jpg
Ilustracja autorstwa Anja Dalisa ©

Przydomek Lord Snow
Bękart Neda Starka
Bękart z Winterfell
Wrona Renegat
998-y Lord Dowódca Nocnej Straży
Czarny Bękart z Muru
Lord Wrona
Tytuł Lord Dowódca Nocnej Straży
Przynależność Nocna Straż
Ród Starków
Kultura Człowiek Północy
Urodzony 283AC[1],  Nieznane
Ksiązki Gra o Tron (POV)
Starcie Królów (POV)
Nawałnica Mieczy (POV)
Uczta dla Wron (Występuje)
Taniec ze Smokami (POV)

Played by Kit Harington
TV series Sezon 1 | Sezon 2 | Sezon 3 | Sezon 4 | Sezon 5 | Sezon 6 | Sezon 7

Jon Snow jest bękarcim synem Eddarda Starka, z matki, której tożsamość jest źródłem wielu spekulacji.[2][3] Był wychowywany przez ojca obok swojego rodzeństwa z prawego łoża, ale przystał do Nocnej Straży, kiedy zbliżył się do wieku dojrzałości. Nieustannie towarzyszy mu Duch, jego wilkor albinos. Na początku Gry o Tron, Jon ma czternaście lat. Jest główną postacią w książkach.

W telewizyjnej adaptacji powieści w jego rolę wciela się Kit Harington.

Wygląd

W wieku czternastu lat Jon ma więcej cech Starków niż reszta jego rodzeństwa. Jest smukły, ma pociągłą twarz, ciemnobrązowe włosy i szare oczy.[4] Po wstąpieniu do Nocnej Straży przywdziewa czerń. Jest szybki i pełen gracji. Tyrion Lannister zauważa, że Jon ma wszystkie tradycyjne cechy Starków - wszystkie, poza imieniem - i twarz, która nic nie wyraża. Uznaje w duchu, że kimkolwiek była matka Jona, to jej syn odziedziczył po niej z wyglądu bardzo niewiele.[5] Mawia się, że Arya Stark ze wszystkich dzieci Starków jest najbardziej podobna do Jona.[6]

W książkach nie ma opisu osobistego herbu Jona, ale George R. R. Martin nakazał firmie produkującej replikę jego miecza, aby użyli godła Starków z odwróconymi kolorami.[7]

Charakter

Jon dorastał jako Stark i Człowiek Północy. Pod wieloma względami zachowywał ich wartości, a później, nawet kiedy był zmuszony do podejmowania straszliwych decyzji, zawsze starał się być prawym i zachowywać zasady moralne. Uwielbia swego ojca, lorda Eddarda, czuje się jednak zraniony faktem, że nie chce on zdradzić mu imienia matki. Jest uważny i spostrzegawczy, w czasie pobytu na Murze przejawia odwagę, zaradność i szybkość myślenia. Zostaje w końcu naturalnym przywódcą i mentorem w Nocnej Straży.

Choć był blisko dzieci Starków, Jon stwierdził raz, że jako bękart dorastał szybciej od nich. Ukazany jest jako znacznie poważniejszy od swego rodzeństwa; doświadczenie dojrzewania ze statusem bękarta uczyniło go zgorzkniałym i wywołuje chęć udowodnienia swojej wartości. Z tego powodu wybiera ciężkie życie w Nocnej Straży, by zyskać honor.[5] Pomimo swej ponurej postawy, współczuje tym, których postrzega jako podobnych sobie wyrzutków. Szczególnie blisko jest ze swoją przyrodnią siostrą, chłopczycą Aryą, która rozumie, jak to jest być przyćmiewanym przez innych. Zwraca na siebie uwagę jako zręczny jeździec, ma talent do walki mieczem - trenował ją odkąd nauczył się chodzić.[8] Wiadomo, że Jon jest włada mieczem lepiej od swego przyrodniego brata, Robba.[9] Wyznaje wiarę w starych bogów.[10]

W Starciu Królów Jon odkrywa, że podobnie jak jego brat Bran jest wargiem i dzięki temu może kontrolować Ducha, kiedy tylko otworzy swoje trzecie oko. Ponadto, jak wiele innych postaci w serii, czasami ma prorocze sny.

W Nawałnicy Mieczy Jon został zalegitymizowany przez dekret Robba (wówczas Króla Północy), co zmyło z niego status bękarta.[11] Dekret ten wydano jednak tuż przed zamordowaniem Robba w Bliźniakach i nie wiadomo, czy kiedykolwiek został rozpowszechniony; Jon pozostaje nieświadom jego istnienia i zmiany swego statusu. Kwestią sporną jest też to, czy inne rody zaakceptowałyby treść dekretu, nawet gdyby była ona powszechnie znana.

Historia

Pochodzenie Jona Snow pozostaje tajemnicą (Zobacz: teorie poniżej). Uważa się, że urodził się on pod koniec Rebelii Roberta, mniej więcej miesiąc od czasu Zdobycia Królewskiej Przystani. Po powrocie z wojny Lord Eddard Stark przywiózł nowo narodzonego syna do Winterfell, nalegał by wychowywał się z resztą jego dzieci.

Jon ma starszego przyrodniego brata Robba, dwie młodsze przyrodnie siostry - Sansę i Aryę, oraz dwóch młodszych przyrodnich braci - Brana i Rickona. Obecność Jona w Winterfell była źródłem zatarć między Eddardem a jego żoną Catelyn. Sama jego obecność przypominała Catelyn o niewierności męża, dlatego traktowała chłopaka chłodno, dając mu tym do zrozumienia, że nie jest tu mile widziany. Jon z wyglądu jest bardziej podobny do Eddarda niż jego rodzeństwo z prawego łoża, co tylko zwiększało napięte relacje między nim a Catelyn. Z kolei Eddard zawsze traktował go tak samo jak resztę swoich dzieci. Jon utrzymywał dobre relacje ze swoim rodzeństwem, szczególnie z Robbem i Aryą.

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Jon Snow by Amoka©
Kit Harington jako Jon Snow, poza Murem (Serial Tv)

Czternastoletni Jon udaje się ze swoim ojcem, Robbem, Branem i Theonem Greyjoyem na egzekucję dezertera z Nocnej Straży. W drodze powrotnej do Winterfell znajdują oni szczenięta wilkorów - pięcioro szczeniąt dla dzieci Starków z prawego łoża i jednego albinosa, który odłączył się od pozostałych małych wilkorów, dla Jona.[4]

Jon, jako dziecko z nieprawego łoża, jest gorzej traktowany nie tylko w rodzinie, ale i poza nią; dlatego, za radą wuja Benjena, który sugeruje, że Straży przydałby się taki człowiek jak on, przyłącza się do Nocnej Straży. W drodze na Mur towarzyszy mu Tyrion Lannister. Tyrion, sam będąc rodzinnym wyrzutkiem, zaprzyjaźnia się z Jonem.[5]

Z początku Jon czuje się osamotniony, gardzi innymi rekrutami (z wzajemnością), którym nie podoba się, że pochodzi z arystokratycznego rodu. Czuje się jeszcze bardziej samotny, gdy jego wuj, Pierwszy Zwiadowca, wyrusza poza Mur. Po walce Jona z kilkoma innymi rekrutami pomaga mu rozmowa z Donalem Noye, dzięki czemu zmienia swoje nastawienie i wkrótce staje się przywódcą, mentorem i przyjacielem większości rekrutów, za co nienawidzi go Ser Alliser Thorne.[12] Jon chroni też Sama przed innymi rekrutami, którzy znęcają się nad nim.[13][14]

Po przywdzianiu czerni Jona zezłościło to, że został zarządcą, choć chciał być zwiadowcą. Z czasem zaczyna rozumieć, że przydzielenie mu stanowiska osobistego zarządcy Lorda Dowódcy Jeora Mormonta ma na celu przygotować go do pełnienia roli dowódcy.[10] W czasie ataku jednego z Innych na Czarny Zamek, Jon ratuje Mormontowi życie, ale poważnie parzy sobie rękę. Mormont daje mu bękarci miecz z Valyriańskiej stali, Długi Pazur. Mecz należy do Rodu Mormontów, na gałce rękojeści wyrzeźbiono głowę wilkora, na cześć Rodu Starków.[15]

Choć Jon zaaklimatyzował się w Straży, wciąż ma kłopoty z odcięciem się od swojego dawnego życia. Kiedy wybucha Wojna Pięciu Królów, Jon jest rozdarty pomiędzy swoją rodziną a przysięgą, jaką złożył Nocnej Straży. Jon zostaje aresztowany za napaść na ser Allisera, który sprowokował go, szydząc z jego ojca. Jon, po egzekucji ojca, próbuje porzucić Straż i dołączyć do wojsk Robba, nie zważając na to, że karą za dezercję jest śmierć. Jego nowi przyjaciele zabierają go z powrotem do Straży, ratując go przed losem dezertera.

Następnego dnia Lord Dowódca Mormont gani go za próbę ucieczki. Jon postanawia poświęcić się w pełni służbie w Straży, akceptuje swoje miejsce u boku Mormonta jako jego zarządca i giermek. Przygotowuje się do wyprawy na północ pod dowództwem Mormonta.[16]

Starcie Królów

Jon bierze udział w wyprawie na północ, by sprawdzić co dzieje się w Nawiedzonym Lesie poza Murem, po tym jak zaginęło tam kilku zwiadowców, w tym Benjen Stark. W pobliżu Pięści Pierwszych Ludzi Jon dołącza do jednej z trzech grup zwiadowców prowadzonej przez sławnego Qorina Półrękiego.[17]

W Wąwozie Pisków natrafiają na zwiadowczą grupę Dzikich. Jon ma ich zabić, ale zauważa, że w grupie dzikich jest kobieta, Ygritte. Jon bierze ją jako zakładniczkę, ale Qorin każe mu ją zabić. Mimo tego Jon pozwala jej uciec.[18]W rezultacie grupa dzikich pod wodzą Lorda Kości odnajduje zwiadowców Nocnej Straży.[19] Wtedy Qorin nakazuje Jonowi przyłączyć się do Dzikich i udawać zdrajcę, żeby dowiedzieć się co planują. Ygritte, która należy do grupy Lorda Kości, wierzy, że Jon porzucił Nocną Straż, po tym jak zabija on Półrękiego z rozkazu Lorda Kości.[20]

Nawałnica Mieczy

Jon spotyka Mance'a Raydera i przekonuje go, że naprawdę zdezerterował z Nocnej Straży. Z rozmowy tej dowiaduje się, że Mance planuje najechać Siedem Królestw. Przez pewien czas Jon łamie przysięgę i zostaje kochankiem Ygritte. Waha się, czy zdradzić ją czy też opuścić Nocną Straż. Jon bierze udział w misji Styra, której celem jest wspięcie się na Mur i przejście na drugą stronę niezauważenie. Po wspięciu się na Mur udaje mu się uciec, kiedy to dzicy zostają zaatakowani przez wilkora Lato w okolicy opuszczonej Korony Królowej. W czasie ucieczki w nogę trafia go strzała.

Jonowi udaje się dotrzeć do Czarnego Zamku. Tam dowiaduje się, że jego bracia Bran i Rickon zginęli z ręki Theona. Jon pomaga bronić Czarnego Zamku przed najeźdźcami Styra (bitwa o Czarny Zamek). Wszyscy najeźdźcy zostają zabici, również Ygritte, która umiera na rękach Jona. Po upadku Donala Jon przejmuje dowodzenie, broniąc Muru przed atakiem Mance'a. Wykorzystując swoje zdolności przywódcze, przez kilka dni broni Muru przed przytłaczającą siłą wrogów. Potem do Czarnego Zamku przyjeżdżają Alliser Thorne i Janos Slynt. Jon zostaje aresztowany za swoje wcześniejsze przewinienia. Ma też zabić Mance'a w czasie pertraktacji. Zanim Jon zdążył uderzyć, przybywa Stannis Baratheon ze swoją armią i rozgramia dzikich.

Dzielni obrońcy Muru pomagają mu zdobyć wsparcie i zostaje on uwolniony. Dzięki wysiłkom Sama Jon zostaje jednym z kandydatów na Lorda Dowódcę Nocnej Straży. Stannis chce przyznać mu tytuł Lorda rodu Starków, jeśli tylko uzna go za swojego króla. Jon odmawia i zostaje 998 Lordem Dowódcą Nocnej Straży. Jednym z jego pierwszych poleceń jako Lorda Dowódcy jest potajemne odesłanie dziecka Mance'a w bezpieczne miejsce, z dala od kapłanki Stannisa, Melisandre.

Taniec ze Smokami

Powoli Jon umacnia swoją pozycję jako przywódca. Na swoją siedzibę wybiera kwatery zmarłego w poprzedniej części kowala, Donala Noye'a.[21] Jon jest ciągle niepokojony, głównie przez ludzi Stannisa, którzy przebywają w Czarnym Zamku i Nocnym Forcie. Ten ostatni Jon oddał Stannisowi w ramach podziękowania za pomoc w obronie przed najazdem dzikich.

Jon nie zgadza się na żądania Stannisa, który chce osiedlić swoich ludzi na terenie Daru, cała ziemia razem z 16 niezamieszkanymi zamkami wzdłuż Muru należy do Nocnej Straży. Wysyła Sama do Cytadeli, by uczył się tam i został nowym maesterem Czarnego Zamku. Razem z Samem wysyła Maestera Aemona, Goździk i syna Mance'a Raydera, by trzymać go jak najdalej od kapłanki Melisandre.[21][22] Jon rozkazuje Janosowi Slyntowi rozmieścić ludzi w jednym z zamków wzdłuż Muru. Slynt odmawia, za co Jon sam ścina mu głowę Długim Pazurem[22].

Dowódcy Nocnej Straży nie są zachwyceni kolejnymi działaniami Jona. Lord dowódca wysyła na pertraktacje z Tormundem jedną z dzikich - Val. Kończy się to kruchym przymierzem Nocnej Straży z dzikimi. Jon osiedla dzikich na terenie Daru, pozwala wojownikom strzec Muru przed Innymi i zająć puste zamki. Dzicy osiedlają się na terenie Daru. Mance Rayder ginie w płomieniach Melisandre.[23] Później okazuje się, że spalonym w płomieniach człowiekiem był Lord Kości, a Melisandre rzuciła na niego urok.[24]

Jon wysyła Mance'a, by uratował jego siostrę Aryę Stark przed Ramsayem Boltonem. Nie jest świadom, że to nie jest jego siostra, tylko Jeyne Poole.

Stannis, razem z klanami z północnych gór, wyrusza na wojnę z Rodem Boltonów, po tym jak dowiaduje się o zaaranżowanym małżeństwie Ramsaya z "Aryą Stark". Melisandre ciągle ostrzega Jona przed tym co zobaczyła w płomieniach: dziewczynka na zdychającym koniu. Okazuje się, że jest to Alys Karstark uciekająca przed swoim wujem. Ten zostaje potem pojmany przez Nocną Straż i zasztyletowany w ciemnicy. Jon nie zwraca uwagi na ostrzeżenia Melisandre. Dostaje list od Ramsaya Boltona zatytułowany "Bękart", z którego wynika, że Stannis został pokonany, a Mance Rayder pojmany. Bolton żąda wydania m.in. Melisandre oraz córki i żony Stannisa. [25]

Po tym liście Jon przekazuje dowodzenie Tormundowi pod swoją nieobecność; sam ogłasza, że wyrusza na południe, by walczyć z Boltonami. Jego decyzja powoduje wielkie niezadowolenie wśród dowódców Nocnej Straży. Jon zostaje kilkakrotnie dźgnięty przez Bowena Marsha i kilka innych osób. Nie wiadomo, czy przeżyje ten atak, czy nie.

Cytaty z Jona

Arya: Szkoda, że nie jedziesz z nami.

Jon: Kto wie? Czasem różne drogi prowadzą do tego samego zamku.[26]

– Jon do Aryi Stark

Powiedz Robbowi, że mam zamiar przejąć dowództwo nad Nocną Strażą i dopilnuję, żeby był bezpieczny. Wtedy on będzie mógł zająć się robótkami razem z dziewczętami, a Mikken przetopi jego miecz na podkowy.[27]

– Jon do Tyriona

...droga, która nie napawała żadną obietnicą, a mimo to Jon Snow poczuł ogromną tęsknotę. Gdzieś tam daleko znajdowało się Winterfell, a jeszcze dalej Riverrun, Królewska Przystań, Orle Gniazdo i wiele innych miejsc; Casterly Rock, Wyspa Twarzy, Czerwone Góry Dorne, setka wysp Braavos, dymiące ruiny starej Valryrii. Miejsca, których Jon nigdy nie zobaczy. Cały świat znajdował się tam, na końcu drogi... a on był tutaj. [14]


Tyrion Lannister twierdził, że większość ludzi raczej zaprzeczy okrutnej prawdzie, niż spojrzy jej w oczy, lecz Jon miał już dość zaprzeczeń. Był po prostu Jonem Snow, bękartem i wiarołomcą pozbawionym matki i przyjaciół, przeklętym. Przez resztę życia – nieważne, jak długo - będzie tylko milczącym cieniem, który stoi z boku i boi się wymówić swoje prawdziwe imię.[16]

– myśli Jona o sobie

Nie bał się śmierci, ale nie chciał umrzeć w ten sposób, związany i stracony jak zwykły przestępca. Jeśli ma zginąć, to z mieczem w dłoni, w walce z zabójcami ojca. Nie jest prawdziwym Starkiem, nigdy nim nie był... ale może umrze jak jeden z nich. Niech powiedzą, że Eddard Stark miał czterech synów, a nie trzech. [16]

– myśli Jona po egzekucji jego ojca

Wybacz mi, ojcze. Robb, Arya, Bran... wybaczcie mi, nie mogę wam pomóc. On ma rację. Tu jest moje miejsce. "Jestem twój, panie. Twój. Przysięgam. Nie ucieknę." [16]

– myśli Jona i jego obietnica wobec Jeora Mormonta

Ojciec mówił mi, że to nie wstyd się bać. Ważne jest, jak sobie radzimy ze strachem.[28]
Przed bitwą niektórzy mężczyźni szukają pociechy u dziwek, a inni u bogów.[28]
Patrzymy na te same gwiazdy, a widzimy zupełnie inne rzeczy.[29]
Im więcej dajesz królowi, tym więcej od ciebie żąda. Kroczymy po moście z lodu, mając po obu stronach przepaść. Wystarczająco trudno jest zadowolić jednego króla. Zadowolić dwóch jest niemal niemożliwe.[22]

– Jon do Sama

Edd, przynieś mi pieniek. [22]

– Przed egzekucją Janosa Slynta

Cytaty o Jonie

Tak. Bez wątpienia. Masz więcej rysów ludzi z północy niż twoi bracia.[9]

Tyrion Lannister do Jona

Nigdy nie pytaj mnie o Jona. Niech ci wystarczy, że w jego żyłach płynie moja krew.[3]

Eddard Stark do Catelyn Tully

Bez wątpienia kochał bardzo matkę chłopca, gdyż nie chciał słuchać próśb Catelyn, by go odesłać. Tej jednej rzeczy nigdy mu nie wybaczyła. Swojego męża pokochała całym sercem, ale nie potrafiła wzbudzić w sobie podobnego uczucia wobec Jona. Wybaczyłaby Nedowi i tuzin bękartów, gdyby tylko pozostawił ich gdzieś daleko. Jon był jednak z nimi, rósł i coraz bardziej przypominał Neda, bardziej niż którekolwiek z dzieci, które mu urodziła. Fakt ten pogłębiał jej ranę. [3]

– myśli Catelyn Tully

Jon jest bardziej Starkiem niż jakieś paniątka z Doliny, które nigdy w życiu nie widziały Winterfell na oczy. [11]

Robb Stark do Catelyn Tully o planie ogłoszenia Jona dziedzicem Północy

Nikt jej nie widział ani o niej nie słyszał, odkąd ścięli ojcu głowę. Po co się okłamywać? Aryi już nie ma, tak samo jak Brana i Rickona, a Sansę też zgładzą, gdy tylko urodzi karłowi dziecko. Jon jest jedynym bratem, który mi pozostał. Gdybym zginął bezpotomnie, chcę, żeby został po mnie królem północy. [11]

Robb Stark

Może powinnam pojechać na Mur, a nie do Riverrun? Jona nie będzie obchodziło, kogo zabiłam i czy czeszę włosy... – Jon przypomina mnie z wyglądu, chociaż jest bękartem. Lubił mierzwić mi włosy i nazywać „siostrzyczką”. – Aryi brakowało go najbardziej z całego rodzeństwa. Zasmuciła ją już sama myśl o nim.[30]

Arya Stark do Neda Dayne

Panowie, gdy Donal Noye zginął, to właśnie ten młody człowiek, Jon Snow, objął dowództwo nad Murem i obronił go przed furią całej północy. Okazał się odważny, wierny i zdolny. Gdyby nie on, zastałbyś w tym pokoju Mance'a Raydera , lordzie Slynt... Wyrządzacie mu wielką krzywdę. Jon Snow był zarządcą i giermkiem Lorda Mormonta. Otrzymał tę pozycję dlatego, że lord dowódca uważał go za bardzo obiecującego młodzieńca. Podobnie jak ja.[31]

– Maester Aemon

Młody Snow miał silny dar, ale był niewyszkolony, nadal walczył ze swą naturą, zamiast się nią napawać.[32]

Varamyr

Jedyni bogowie, jakich naprawdę czcił, to honor i obowiązek.[33]

Melisandre

Jona Snow, bękarta, zawsze przyćmiewał prawowicie urodzony brat, pokonany bohater zwany przez ludzi Młodym Wilkiem.[33]

Melisandre

Cregan: Wiem, kim jesteś, Snow. Pół wilkiem, a pół dzikim, nieprawo urodzonym pomiotem zdrajcy i kurwy. Oddałeś szlachetnie urodzoną dziewczynę do łoża śmierdzącemu dzikusowi. Czy sam skosztowałeś jej najpierw? Jeśli chcesz pozbawić mnie życia, zrób to i bądź przeklęty jako zabójca krewnych. W żyłach Starków i Karstarków płynie ta sama krew.

Jon: Ja się nazywam Snow.
Cregan: Bękart.
Jon: Przyznaję się. Przynajmniej do tego.[34]

Cregan Karstark do Jona

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Beron
 
Lorra Royce
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Donnor
 
Lyanne Glover
 
Willam
 
Melantha Blackwood
 
Artos
 
Lysara Karstark
 
Berena
 
Alysanne
 
Errold
 
Rodrik
 
Arya Flint
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
 
Edwyle
 
Marna Locke
 
Jocelyn
 
Benedict Royce
 
Brandon
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ród Royce'ów
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rickard
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lyarra
 
Branda
 
Harrold Rogers
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
Nieznana
 
Eddard
"Ned"
 
Catelyn
Tully
 
Lyanna
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jon Snow
 
Robb
 
Jeyne
Westerling
 
Sansa
 
Tyrion
Lannister
 
Arya
 
Brandon
"Bran"
 
Rickon
 
 
 
 


Pochodzenie

Zobacz także: Jon Snow/Teorie

Pochodzenie Jona Snowa pozostaje tajemnicą. Eddard niewiele mówił na ten temat. Gdy Catelyn zapytała go o pogłoskę jakoby matką Jona była Ashara Dayne, Eddard nie odpowiedział. Lata później, gdy zapytał o to Robert, Ned odpowiedział, że matka Snowa to nisko urodzona kobieta o imieniu Wylla. Cersei Lannister sądzi, że jego matką jest Lady Dayne, natomiast Edric Dayne, którego mamką była Wylla, powiedział Aryi, że on i jon są mlecznymi braćmi.

Według Lorda Borrella, jego matką jest córka rybaka, który próbował przewieźć Neda z Doliny Arrynów przez Zimną Wodę na Północ na początku Rebelii Roberta.

Fani spekulują, że jego rodzicami są Lyanna Stark i Rhaegar Targaryen. [35]


Przypisy

  1. Zobacz obliczenia: Jon Snow.
  2. Gra o Tron, Dodatek.
  3. 3,0 3,1 3,2 Gra o Tron, Rozdział 6, Catelyn II.
  4. 4,0 4,1 Gra o Tron, Rozdział 1, Bran I.
  5. 5,0 5,1 5,2 Gra o Tron, Rozdział 13, Tyrion II.
  6. Gra o Tron, Rozdział 7, Arya I.
  7. Longclaw: Plaque>> Valyrian Steel
  8. Nawałnica Mieczy, Rozdział 79, Jon XII.
  9. 9,0 9,1 Gra o Tron, Rozdział 5, Jon I.
  10. 10,0 10,1 Gra o Tron, Rozdział 48, Jon VI.
  11. 11,0 11,1 11,2 Nawałnica Mieczy, Rozdział 45, Catelyn V.
  12. Gra o Tron, Rozdział 19, Jon III.
  13. Gra o Tron, Rozdział 26, Jon IV.
  14. 14,0 14,1 Gra o Tron, Rozdział 41, Jon V.
  15. Gra o Tron, Rozdział 60, Jon VIII.
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 Gra o Tron, Rozdział 70, Jon IX.
  17. Starcie Królów, Rozdział 43, Jon V.
  18. Starcie Królów, Rozdział 51, Jon VI.
  19. Starcie Królów, Rozdział 53, Jon VII.
  20. Starcie Królów, Rozdział 69, Bran VII.
  21. 21,0 21,1 Uczta dla Wron, Rozdział 5, Samwell I.
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 Taniec ze Smokami, Rozdział 7, Jon II.
  23. Taniec ze Smokami, Rozdział 10,, Jon III, strony 134-138
  24. Taniec ze Smokami, Rozdział 31, Melisandre I, strony 418-419
  25. Taniec ze Smokami,Rozdział 69, Jon XIII, strony 907-908
  26. Gra o Tron, Rozdział 10, Jon II.
  27. Gra o Tron, Rozdział 21, Tyrion III.
  28. 28,0 28,1 Starcie Królów, Rozdział 6, Jon I.
  29. Nawałnica Mieczy, Rozdział 26, Jon III.
  30. Nawałnica Mieczy, Rozdział 43, Arya VIII.
  31. Nawałnica Mieczy, Rozdział 69, Jon IX.
  32. Taniec ze Smokami, Prolog.
  33. 33,0 33,1 Taniec ze Smokami, Rozdział 31, Melisandre I.
  34. Taniec ze Smokami, Rozdział 49, Jon X.
  35. Discussion of parentage on Westeros Forum

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Starków. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Starków. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.

ToTranslate.png
Ten artykuł lub sekcja jest nieprzetłumaczony. Możesz pomóc Wiki „Pieśni Lodu i Ognia” przetłumaczyć go.