Melisandre

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melisandre
Melisandre by carriebest.jpg
Melisandre by Carrie Best

Przydomek The Red Priestess
The Red Woman
The King's Red Shadow[1]
Przynależność Faith of R'hllor
Kultura Asshai
Urodzony  Asshai
Ksiązki Starcie Królów (Appears)
Nawałnica Mieczy (Appears)
Uczta dla Wron (Mentioned)
Taniec ze Smokami (POV)

Played by Carice van Houten
TV series Season 2

Melisandre to kapłanka R'hllora i władczyni cieni. Pochodzi z miasta na wschodzie - Asshai. Dołączyła do świty Stannisa Baratheona, wierząc, że jest on odrodzonym Azorem Ahai, bohaterem, który ma pokonać Wielkiego Innego, wroga jej boga. Melisandre zostaje bliskim doradcą Stannisa i jego rodziny.[2]

Wygląd i osobowość

Melisandre to piękna kobieta z długimi włosami w kolorze miedzi i nieskazitelną skórą. Jest szczupła i pełna wdzięku, wyższa od większości rycerzy. Ma duży biust, wąską talię, twarz w kształcie serca. Jej głos jest donośny, z egzotycznym akcentem. Tak jak inni czerwoni kapłani, nosi czerwone lub szkarłatne szaty, zwykle z jedwabiu. Zawsze ma na sobie czerwony naszyjnik ze złota. Gdy posługuje się magią, rubin w naszyjniku świeci się. .[3] Może ją poparzyć, jeśli magia jest szczególnie trudna. Możliwe, że narodziny smoków Daenerys zwiększyły jej moce.

Melisandre to tajemnicza kobieta, która całkowicie wierzy w potęgę swojego boga i wizje, które zsyła jej w płomieniach. Spokojnie odpiera zarzuty tych, którzy wątpią w jej moce i drwi z wyznawców innych bogów. W przeciwieństwie do wielu innych osób, które posiadają dar przepowiadania przyszłości, wierzy ona, że poprawnie interpretuje swoje wizje. Stara się by sprawiać wrażenie osoby tajemniczej, oświeconej i potężnej. Nawet na zimnym Murze nosi cienkie ubrania. Choć posiada magiczne zdolności, zwiększa je różnymi proszkami, które trzyma w swoich szatach. Melisandre twierdzi, że ćwiczy swoje umiejętności od niezliczonych lat, więc może być bardzo stara.[4]. Potrafi przywołać niebezpiecznych zabójców cienia i wysłać ich na swojego wroga.

Wczesne lata życia

Melisandre jako niewolnica nazywałą się Melony. Została sprzedana Czerwonej Świątyni gdy była mała. Pamięta, że jako Melony miała na aukcji numer siedem. [4]

Bieżące wydarzenia

Starcie Królów

Melisandre przybywa na Smoczą Skałę, bo wierzy, że Stannis Baratheon to odrodzony Azor Ahai, który pokona Wielkiego Innego, wroga jej boga. Nawraca żonę Stannisa, lady Selyse Florent oraz kilku innych członków dworu Stannisa z Wiary w Siedmiu na jej czerwonego boga. [Maester]] Stannisa, Cressen, boi się jej wpływu i nienaturalnych mocy. Próbuje ją otruć, ale nieskutecznie. Gdy Stannis widzi, jak Melisandre udaje się uniknąć otrucia, zostaje przekonany i przyjmuje wiarę w czerwonego boga. Pali wszystkie posągi Wiary w Siedmiu, jakie znajdują się na Smoczej Skale.[2] mimo tego jest mniej gorliwym wyznawcą niż jego żona i niektórzy z jego dworu. Melisandre ogłasza, że Stannis to odrodzony Azor Ahai i każe mu wyjąć płonący miecz, którego nazywa legendarnym Światłonoścą.[5]

Carice van Houten jako Melisandre z Asshai

Brat Stannisa, Renly Baratheon również żąda prawa do tronu. Dysponuje on wielką armią, dlatego Stannis decyduje się na oblężenie pradawnej siedziby swojego rodu Końca Burzy.[6] By przeważyć szale zwycięstwa, Melisandre przywołuje zabójcy cienia, którego wykorzystuje do zabicia Renly’ego gdy ten nie chce ustąpić starszemu bratu korony.[7] Nawet po śmierci Renly’ego ludzie lojalni wobec niego bronią Końca Burzy w jego imieniu. Ser Cortnay Penrose, który dowodzi obroną zamku, nie chce się poddać. Wtedy Melisandre każe Davosowi popłynąć z nią pod fortecę. Tam rodzi kolejnego zabójcę cienia, który ma zabić Penrose’a. Potem Melisandre wraca na Smoczą Skałę i nie uczestniczy w Bitwie nad Czarnym Nurtem. Nie chce, by mówiono, że Stannis wygrał koronę za pomocą czarów.[8]

Nawałnica Mieczy

Po nieudanym ataku na Królewską Przystań, Stannis wraca na Smoczą Skałę. Tam Davos obmyśla plan zabicia Melisandre, wierząc, że to ona odpowiada za porażkę nad Czarnym Nurtem. Melisandre twierdzi, że dowiedziała się o jego planie z płomieni. Davos zostaje aresztowany.[9] Melisandre prosi Stannisa, by wydał jej Edrica Storma, bękarta Roberta Baratheona, gdyż w królewskiej krwi jest moc. Storma można złożyć w ofierze, by „obudzić kamiennego smoka”. Stannis odmawia, jednak Melisandre udaje się upuścić Edricowi trochę krwi za pomocą pijawek. Stannis wrzuca pijawki do ognia wymieniając imiona „trzech fałszywych królów”: Balona Greyjoya, Robba Starka i Joffreya Baratheona.[10] Z czasem wszyscy z nich zginą.

Stannis wyrusza ze swoją armią na Mur, po tym jak list wysłany przez Nocną Straż z prośbą o pomoc trafia do Davosa.[11] Melisandre towarzyszy mu na Murze i pomaga w bitwie. Dzicy zostają pokonani a Mance Rayder pojmany. W czasie bitwy Melisandre zabija płomieniami orła, który należał kiedyś do Orella.[12]

Uczta dla Wron

Po bitwie Melisandre namawia Stannisa, by dał jej syna Mance’a Raydera, skoro nie mogła dostać Edrica Storma (Davos zabrał po kryjomu Edrica ze Smoczej Skały, by chronić go przed Melisandre). Tymczasem Lord Dowódca Nocnej Straży Jon Snow potajemnie zamienia dziecko Mance’a z dzieckiem Goździk, dzikiej dziewczyny, która zaprzyjaźnia się z Samwellem.[13] Dziki książę bezpiecznie dociera do Starego Miasta, z dala od Melisandre.[14]

Taniec ze Smokami

Melisandre pozostaje na Murze gdy Stannis maszeruje z armią na południe zmierzyć się z Boltonami.[1] Jej moce są o wiele silniejsze na Murze. Ciągle szuka wizji w płomieniach. Kiedy w nie zagląda, widzi „drewniane twarze, białe zwłoki” i tysiące czerwonych oczu, oraz chłopaka z wilczą twarzą. Zakłada, że są to słudzy Wielkiego Innego|.[4] Prosi o wizje Azor Ahai, chcą ujrzeć Stannisa, ale widzi tylko Jona Snowa otoczonego czaszkami, jego twarz zmienia się z ludzkiej na wilczą. Kiedy ma wizje Jona, widzi jak otaczają go wrogowie i ostrzega go o ostrzach w ciemności.[15] Mówi mu też, że widzi jego siostrę Aryę Stark – dziewczynkę na szarym, zdychającym koniu, która ucieka przed małżeństwem w kierunku Czarnego Zamku.[16] Wciąż stara się ostrzec. Jona, ale ten nie chce słuchać. Okazuje się, że dziewczyna na koniu w jej wizji to Alys Karstark, a nie Arya.

Gdy Mance Rayder ma zostać spalony za dezercję, Melisandre rzuca na niego urok, przez co wygląda on jak Grzechocząca Koszula. Z kolei Grzechocząca Koszula, na którego też rzuciła urok, wygląda jak Mance i zostaje spalony zamiast niego. W końcu Melisandre ujawnia Jonowi Snow, kim naprawdę jest Grzechocząca Koszula. Jon wysyła Mance’a do Winterfell na ratunek Aryi (nie wie, że jest to Jeyne Poole), daje mu szansę, by tak zdobył jego zaufanie. Melisandre przewiduje śmierć trzech zwiadowców Nocnej Straży. Po tym jak Płaczka przynosi głowy zwiadowców nabite na włócznie, tak jak przepowiadała, Jon zaczyna brać jej wizje bardziej poważnie, choć dalej jest nieufny.

Melisandre mówi lordowi Snow, że dzicy zaatakują Wschodnią Strażnicę – w płomieniach widziała wieże nad morzem pochłonięte czarną, krwawą falą. Przyznaje jednak, że wieże z jej wizji nie wyglądają tak jak te we Wschodniej Strażnicy. Jon planuje wysłać ludzi do Hardhome na ratunek dzikim. Melisandre twierdzi, że żaden statek, który tam wyśle, nie wróci.[17]

Cytaty

Te małe wojny to tylko bójki niesfornych dzieci w porównaniu z tym, co nadejdzie. Ten, którego imienia nie wolno wypowiadać, gromadzi swoją moc, Davosie Seaworth, a jest ona straszliwa, zła i potężna ponad wszelkie wyobrażenie. Wkrótce nadejdzie zimno i noc, która nie ma końca. Chyba że wierni ludzie znajdą w sobie odwagę, by stanąć z nim do walki. Ludzie, którzy mają serca z ognia.[10]

- Melisandre do Davosa Seawortha

Gdy popłynie krew czerwonej gwiazdy i zbiorą się ciemności, Azor Ahai narodzi się ponownie pośród dymu i soli, by obudzić śpiące w kamieniu smoki.[18]
We all must choose. Man or woman, young or old, lord or peasant, our choices are the same. We choose light or we choose darkness. [19]
Jedno królestwo, jeden bóg, jeden król[19]

- Melisandre śpiewająca wraz z Ludźmi Królowej. Slogan ten jest zauważalnie podobny do historycznego, brzmiącego: Ein Volk, ein Reich, ein Führer (po niemiecku: "Jeden Lud, Jeden Naród, Jeden Wódz").

It is not the foes who curse you to your face that you must fear, but those who smile when you are looking and sharpen their knives when you turn your back. You would do well to keep your wolf close beside you. Ice, I see, and daggers in the dark. Blood frozen red and hard, and naked steel. It was very cold.[15]

- Melisandre to Jon Snow

Alone we are born and alone we die, but as we walk through this black vale we draw strength from one another...[20]
I pray for a glimpse of Azor Ahai, and R'hllor shows me only Snow.[4]

Quotes about Melisandre

Melisandre z własnej woli całkowicie oddała się Stannisowi, ale ma własne plany.[21]

George R. R. Martin

Mało wiem o bogach i wcale o nich nie dbam, lecz czerwona kapłanka ma moc.[5]

- Stannis Baratheon

Czy wiesz, że połowa moich rycerzy boi się nawet wymówić jej imię?[5]

- Stannis Baratheon

Wielu utrzymywało, że jest piękna. Nie była piękna, lecz czerwona. Straszliwa i czerwona.[22]

– myśli Cressena

Nie można pozwolić, by jej szaleństwo wydostało się poza Smoczą Skałę.[22]

– myśli maestera Cressena

She won’t let our gods be. [15]

Toad

Ta czerwona wiedźma. [23]

- Cotter Pyke do Samwella Tarly'ego

Lady Melisandre wore no crown, but every man there knew that she was Stannis Baratheon’s real queen. [19]

- Jon's thoughts

Przypisy

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Gwardia Królewska. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Gwardia Królewska. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.