Podbój Aegona

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podbój Aegona
część Wojen Podboju
King Who Knelt.jpg
Torrhen Stark kleka przed Aegonem, przedstawione przez Chase Stone w Świecie Lodu i Ognia

Data 2 BC - 1AC
Miejsce Westeros
Bitwy Aegon's first test
Battle in the waters off Gulltown
Battle of the Reeds
Wailing Willows
Burning of Harrenhal
Last Storm
Pole Ognia
Rezultat Aegon podbije sześć z Siedmiu Królestw i buduje Żelazny Tron.
Aegon koronuje się na Króla Andalów, the Rhoynarów i Pierwszych Ludzi, Władca Siedmiu Królestw i Obrońca Królestwa.
Dorne pozostaje niepodległe.
Zaangażowane strony
1. Ród Targaryenów ze Smoczej Skały
2. Ród Darklynów z Duskendale
Ród Mootonów ze Stawu Dziewic
3. Ród Arrynów, Król Gór i Doliny
4. Ród Hoareów, Król Wysp i Rzek
5. Ród Durrendonów, Król Burzy

"Podbój" był kampanią, podczas której Aegon I podbił Westeros. Wspierany przez swoje dwie siostry – Rhaenys i Visenyę, ich smoki oraz niewielką armię podbił sześć z Siedmiu Królestw Westeros. Nie cały kontynent został przyłączony do królestwa poprzez Podbój. Niektóre regiony i rody aktywnie wspierały ród Targaryenów, inne przyłączyły się dobrowolnie.


Prekursor

Wojna zaczęła się w 1AL, kiedy Aegon I Targaryen i jego dwie żony-siostry, Rhaenys i Visenya, wylądowali z mniej niż 1600 ludzi [1]na wschodnim wybrzeżu Westeros, przy ujściu Czarnego Nurtu. Targaryenowie zajmowali wyspę-twierdzę, Smoczą Skałę, jako najbardziej wysuniętą na zachód część Valyriańskich Włości, wiek przed tym, jak Zagłada zniszczyła Valyrię.

Wiek po Zagładzie, w "Krwawych Latach", próbowali rozwijać swoje gospodarstwa. Aegon był rozdarty pomiędzy zjednoczeniem kontynentu Westeros a zdobywaniu Wolnych Miast, które przeżywały krwawe spory po upadku Valyrii. Odrzucił propozycję od kilku Wolnych Miast, które chciały zjednoczyć się jako nowe Włości i wybrał bardziej ambitny plan, inwazji na Westeros. Z ograniczonymi ludzkimi siłami wiedział, że ich dorosłe smoki staną się ostateczną bronią.

Aegon, the Król Burzy and Braavos sided with Tyrosh, Lys, Myr, and in an alliance that broke Volantene hegemony at the end of the "Bleeding Years."[2]

Harren the Black the King of the Żelazne Wyspy and the Dorzecze was nearing completion of his vast castle, Harrenhal, and was said to be looking for more conquests. Argilac had grown afraid of Harren and so proposed an alliance with Aegon. It is believed he wanted to create a buffer zone between him and Harren. He offered the hand of his daughter,Argella, in marriage as well as dowry lands, though, much of the lands were in fact in the possession of Harren the Black.

Aegon refused and instead offered the hand of his best friend and rumored Bękart brother, Orys Baratheon. Argilac took this as a grave insult and had the hands of the envoy cut off. He sent them to Aegon with a message of "These are the only hands you will receive". Aegon called his banners and took counsel with them and his sisters. Then Aegon sent [[Kruk|s to the rulers in the 7 Kingdoms. He informed them that "There will be only one king" and that those who bent the knee would keep their lands and titles.

But those that did not he would destroy.

He received an offer of marriage and alliance from Queen Regent Sharra Arryn of the Kingdom of the Mountain and the Dolina if Aegon named her son his heir. Mariya Martell, Princess of Dorne replied she would be his ally against the Storm King but would not yield. Aegon rejected both these offers and none of the other rulers would submit.

Before launching his invasion, Aegon allegedly visited some Westerosi cities and castles in secret, noting the strength of each king and each lord, and the loyalty they commanded, (some maesterzy dispute this, however, with the official histories claiming that he never stepped foot in Westeros before the invasion)[3] and ordered the construction of the Painted Table, a table cut into an accurate geographical map of Westeros. He apparently considered all of Westeros as one land, despite the fact that the continent was long split into Siedem Królestw, and was determined to unify it under his rule.

Przed rozpoczęciem inwazji, Aegon nakazał budowę Malowanego Stołu. Stół wycięto na wzór dokładnej mapy geograficznej Westeros. Mimo że kontynent długo podzielony był na Siedem Królestw, Aegon uważał go za jedną ziemię, którą ujednolici pod swoimi rządami.

Podbój

The seven rulers at the time were:

Sekwencja zdarzeń w Podboju nie jest jasna. Następujące zdarzenia miały miejsce niekoniecznie w tej kolejności:

Beachhead

The Targaryen host landed at the mouth of the Czarny Nurt next to three hills. Upon the highest hill, Aegon started construction of a wooden motte and bailey fort as his first claim to the mainland of Westeros. Visenya crowned Aegon and Rhaenys hailed him as king. He sent Visenya and Rhaenys to subdue the local lords; Rosby yielded to Rhaenys and Visenya took Stokeworth without any bloodshed. The Darklyns of Duskendale and Mootons of Staw Dziewic did put up a fight but were easily beaten.

Battle of Gulltown

After being crowned King, Aegon sent his fleet commanded by Daemon Velaryon to take Gulltown with his sister Visenya Targaryen and her smok. In the ensuing battle, the Arryn fleet was able to defeat the Targaryen fleet and Daemon Velaryon was killed. Visenya Targaryen on her smok, Vhagar, burned the Arryn fleet in response. Though, the Targaryens lost the battle, the Sistermen on the Trzy Siostry revolted against the Ród Arrynów because of the lost fleet.

Aegon used his smoks to overcome Harrenhal's defenses (depiction by Rene Aigner©)

Podbój Dorzecza i Żelaznych Wysp

Aegon na początku uderzył na północnym zachodzie, ruszając przeciwko Królowi Żelaznych Wysp, Harrenowi Czarnemu. Król Harren rządził zarówno Żelaznymi Wyspami i Dorzeczem z jego nowo ukończonej, monstrualnej twierdzy, Harrenhal, największej jaką kiedykolwiek widziało Westeros. Zamek ten uważany był za nie do zdobycia przez oblężenie.

Gdy król Harren odmówił poddania się, Aegon wykorzystał swoje smoki do pokonania obrony Harrenhal i spalenia Harren i jego synów żywcem, w wieży, która później nazwano Królewskim Stosem. Pozostali Żelaźni Ludzie uciekali z powrotem na Żelazne Wyspy, a Aegon ścigał ich domagając się wierności. Żelaźni Ludzie wybrali lorda Vickona Greyjoya z Pyke na przywódcę. Greyjoy i Tully byli jednymi z pierwszych, którzy przysięgli wierności Aegon. Za służbę, Aegon uczynił Tullych lordami Dorzecza, a wszyscy inni lordowie znad Tridentu przysięgli mu lojalność.[4]

Przyłączenie Szczypcowego Przylądka

Po śmierci Harrena Czarnego w Harrenhal, Aegon wysłał swoją siostrę, królową Visenyę do lordów Szczypcowego Przylądka, by domagała się ich wierności. Lordowie zrozumieli, że nie mają żadnych szans i złożyli swe miecze u jej stóp. Królowa przyjęła ich na służbę i oznajmiła im, że nie są już wasalami Stawu Dziewic, Szczypcowej Wyspy ani Duskendale. Lordowie zgięli kolana bez żadnych wątpliwości, a królowa obiecała im, że będą bezpośrednimi wasalami Żelaznego Tronu.[5]

Podbój Krain Burzy

Zobacz także: Ostatnia Burza

Na wschodzie Orys Baratheon, domniemany bękarci brat Aegona, poprowadził armię przeciwko Końcowi Burzy. Wkrótce król Argilac Arogancki dowiódł prawdziwości swojego imienia. Zamiast chronić się za murami fortecy, pewny zwycięstwa wyszedł w pole. Bitwa się rozpoczęła a Orys Baratheon zabił Argilaca w pojedynku. Nie jest jasne czy Orys dowodził oddzielnie czy był jedynie dowódcą kontyngentu własnej armii Aegona. Po bitwie, Aegon I dał Orysowi pieczęć, zamek, ziemię i córkę Argilaca jako nagrodę za zwycięstwo.[4]

The Host of the Two Kings', numbered 55,000

Podbój Zachodu i Reach

Zobacz także: Pole Ognia

Zaniepokojeni sukcesami Targaryenów, król Loren Lannister ze Skały i król Mern IX z Reach zawarli sojusz i przygotowywali wojska by stawić czoła najeźdźcy. Ich armia, nazwana przez historyków Zastępem Dwóch Królów osiągnęła liczbę 55 tysięcy, a pięć tysięcy z nich stanowili uzbrojeni rycerze, podczas gdy Targaryenowie dysponowali tylko 10 tysięcy ludzi, wielu z niepewną lojalnością i rzetelnością. Bitwa toczyła się niekorzystnie dla Targaryenów, a ich siły zostały poważnie uszczuplone w walce. Wtedy Aegon i siostry, jedyny raz w historii postanowili użyć wszystkie trzy smoki na raz w walce. Ich łączny ogień pochłonął całe pole bitwy, paląc ponad cztery tysiące ludzi (łącznie z królem Mernem z Wysogrodu) i dając bitwie nazwę: Pole Ognia.

Król Loren ugiął kolan i został lordem Casterly Rock. Gdy Mern IX zginął, Aegon przyjął kapitulację Harlena Tyrella, zarządcy Merna i mianował go władcą Reach. Aegon przyjął ich przysięgę wierności nadając Lorenowi tytuł lorda Casterly Rock i Zachodu, a Harlenowi lorda Wysogrodu i Reach. Rozzłościło to ród Florentów, który poprzez krew miał lepsze roszczenia do linii Gardenerów, jednak Aegon obalił ich pretensję. [4]

Podbój Starego Miasta

Kiedy wieści o lądowaniu Aegona i jego sióstr dotarły do Starego Miasta, Wielki Septon pościł i modlił się przez siedem dni i nocy w Gwiezdnym Sepcie w Starym Mieście. Ogłosił później, że Wiara nie będzie się przeciwstawiać Targaryenom, ponieważ Starucha pokazała mu, że w innym wypadku Stare Miasto zostanie zniszczone przez smoczy ogień. Pobożny lord Higtower trzymał swoje siły w Starym Mieście i gdy Aegon pomaszerował na południe w kierunku Starego Miasta, swobodnie otworzył bramy poddając się władzy Aegona. Następnie Wielki Septon namaścił Aegona i przyznał, że jego miejsce jest tutaj, jako króla Westeros, niszcząc sprzeciwy wśród ludzi Westeros. [6]

Bitwa z Dorne

Aegon poprowadził inwazję na Dorne w próbie zapewnienia bezpieczeństwa południowym ziemią. Przeprowadził swoje armie przez Góry Czerwone, lecz Dornijczycy, pamiętający błędy Harrena i Pole Ognia zrezygnowali z otwartej bitwy lub ukrywania się w zamkach. Zamiast tego uderzali w linie zaopatrzenia i organizowali ataki partyzanckie. Tysiące uderzeń dokonało tego, czego pojedyncza bitwa nie mogła, a Aegon postanowił się wycofać i zostawił Dorne niepodległe. [7]

Torrhen Stark bended the knee

Podbój Północy

Północni ludzie zgromadzili się pod przewodnictwem Króla Północy, Torrhena Starka i pomaszerowali na południe w kierunki Dorzecza. Aegon| zabrał swoich żołnierzy i smoki by spotkać się z nimi nad brzegiem Czerwonych Wideł Tridentu, na wschód od Riverrun. Torrhen miał zaangażować się w bitwę z Aegonem jednak zobaczywszy niezmierzone zastępy i smoki Aegona, postanowił zrezygnować i ugiąć kolan. Aegon nadał mu tytuł lorda Północy i Winterfell. W późniejszych latach, na miejscu tego wydarzenia wybudowano gospodę, nazwaną Gospodą "Pod Klęczącym Mężczyzną".

Podbój Doliny

Ród Arrynów, królów Doliny również przyznał zwierzchnictwo króla Aegona, ale szczegóły jak to zostało dokonane nie są jasne.

Następstwa

Kiedy Aegon I Targaryen, znany już jako Aegon I Targaryen, miał pod kontrolą sześć z Siedmiu Królestw Westeros, ogłosił założenie nowego zamku – Czerwonej Twierdzy i nowej stolicy – Królewskiej Przystani, gdzie miało miejsce jego lądowanie. Aegon stopił miecze swoich wrogów tworząc Żelazny Tron.

Dorne pozostało niepokonane i uznane jako suwerenne państwo pod rządami Martellów ze Słonecznej Włóczni. Aegon poświęcił resztę swojego życia na umacnianie królestwa.

Further Information

See also: The full story of the Targaryen Conquest in A SONG OF ICE AND FIRE

References and Notes

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Wars in Pieśń Lodu i Ognia#War of Conquest. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Wars in Pieśń Lodu i Ognia#War of Conquest. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.