Ród Lannisterów

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ród Lannisterów z Casterly Rock
House Lannister.png
Herb Złoty lew na karmazynowym polu
Dewiza Słuchajcie mojego ryku!
Siedziba Casterly Rock
Obecna głowa rodu Królowa Regentka Cersei Lannister
Tyrion Lannister (pretendent)
Region Krainy Zachodu
Tytuł Król Skały (dawniej)
Lord Casterly Rock
Tarcza Lannisportu
Namiestnik Zachodu
Senior Ród Baratheonów z Królewskiej Przystani
Młodsze linie Ród Lannisterów z Lannisportu
Ród Lannisterów z Darry
Ród Lannettów (prawdopodobnie)
Ród Lannych (prawdopodobnie)
Ród Lantellów (prawdopodobnie)
Broń Rodowa Jasny Ryk (zaginiony)
Założyciel Lann Sprytny
Założony Era Herosów

Ród Lannister z Casterly Rock to jeden z wielkich rodów Siedmiu Królestw i ród senioralny Zachodu. Ich siedzibą jest Casterly Rock, choć w pobliskim Lannisporcie istnieje inna odnoga rodziny. Ich herbem jest złoty lew na karmazynowym polu.[1] Oficjalna dewiza rodu brzmi "Słuchajcie mojego ryku!", jednak równie znane jest ich nieoficjalne motto: "Lannisterowie zawsze płacą długi."[2][3] Tytuł Namiestnika Zachodu tradycyjnie przyznaje się członkom tego rodu.

Jasnowłosi, wysocy i przystojni, Lannisterowie wywodzą się od andalskich poszukiwaczy przygód, którzy zbudowali potężne królestwo wśród wzgórz i dolin zachodu. Szczycą się pochodzeniem przez linię żeńską od Lanna Sprytnego - legendarnego, żyjącego w Erze Herosów oszusta, który fortelem zmusił Casterlych do przekazania im w czasach Pierwszych Ludzi[4] zamku Casterly Rock[5].

Lannisterowie panowali jako Królowie Skały do czasu, gdy zostali pobici przez Targaryenów, pozwolono im jednak zachować pozycję suzerena zachodu. Ród podupadł w okresie rządów lorda Tytosa, ale dawną chwałę przywrócił mu już jego syn, lord Tywin. Córka Tywina, Cersei, została żoną króla Roberta I Baratheona, a jej bliźniak ser Jaime był członkiem Gwardii Roberta. Znaczna część Lannisterów ma złote włosy i szmaragdowozielone oczy.

Historia

Królowie Pierwszych Ludzi

Lannisterowie pojawiają się nagle jako Pierwsi Ludzie w zapiskach historycznych o Erze Herosów jako ród władający znaczną częścią Zachodu ze swej siedziby w Casterly Rock, tuż po tym, jak z kronik zniknął ród Casterlych. Twierdzą, że wywodzą się od Lanna Sprytnego, legendarnej postaci, która drogą oszustwa pozbawiła Casterlych ich zamku, Casterly Rock.[4]

Według na wpół kanonicznego źródła członkowie młodszych odnóg rodziny opuścili Casterly Rock i przekształcili pobliską wioskę w wielkie miasto Lannisport, jednocześnie zakładając ród Lannisterów z Lannisportu. W międzyczasie Lannisterowie z Casterly Rock stali się Królami Skały.[6] Pierwszym znanym Królem Skały był Loreon I Lannister, choć tytuł ten przyznano pośmiertnie samemu Lannowi Sprytnemu.[4]

Królowie Andalów

Podczas inwazji Andalów na Westeros ród Lannisterów początkowo walczył z wojowniczymi, poszukującymi przygód najeźdźcami, którzy wtargnęli do Krain Zachodu. Potem jednak obrali taktykę aranżowania małżeństw między nimi, a córkami lokalnych lordów z rodzin pierwszych ludzi. Sami przyjmowali również andalskie dzieci jako wychowanków do Casterly Rock, co miało zapobiec potencjalnym zdradom, na przykład takim, jakie wydarzyły się w Dolinie. Lannisterowie także zaczęli wówczas zaślubiać swoje dzieci z Andalami, a gdy król Gerold III zmarł bez męskiego potomka, rada dworska koronowała Andala, męża jedynej córki zmarłego władcy. Był to ser Joffrey Lydden, który przyjął nazwisko Lannistera. Choć ród ten stał się andalski, ich nazwisko z czasów Pierwszych Ludzi przetrwało.[4]

Złoto z Casterly Rock, Castamere, Wzgórz Pendric i Złotego Zęba uczyniło z nich najbogatszy spośród Wielkich Rodów. Twierdza w Casterly Rock znajduje się na szczycie kopalni złota i jest wydrążona w litej skale. Z tej dumnej, choć niewygodnej siedziby Lannisterowie rządzili Zachodem i wpływali na całe Westeros, będąc swoistym sejfem Siedmiu Królestw.

Ród Lannisterów posiadał rodową broń, dwuręczny miecz z valyriańskiej stali - Jasny Ryk. Miecz zaginął jednak, gdy król Tommen II Lannister popłynął na wyprawę do Valyrii i nigdy nie wrócił.[7] Od tamtego czasu Lannisterowie nieustannie szukali dla Jasnego Ryku zamiennika, choć nigdy też nie przerwali prób odnalezienia własnej rodowej broni.[7]

Kiedy Lelia Lannister, Królowa Wdowa Żelaznych Wysp, została okaleczona przez utopionych, jej bratanek, Król Skały, rozpoczął wojnę, w której wyniku Wyspy podupadły.[8]

Era Targaryenów

Kiedy rozpoczął się podbój, a Aegon Zdobywca kroczył przez kraj, Loren I, Król Skały, sprzymierzył się przeciw Targaryenom z Mernem IX Gardenerem, Królem Reach. Ich armie spotkały się na ziemiach Gardenera, gdzie połączone siły Reach i Skały rozbiły wojsko Aegona. Ich zastęp, przez historyków zwany 'Zastępem Dwóch Królów', liczył 55 tysięcy żołnierzy, w tym pięć tysięcy kawalerii rycerskiej, podczas gdy Targaryenowie dysponowali tylko dziesięcioma tysiącami ludzi, a na lojalność wielu z nich nie mogli liczyć. Ponieważ ich i tak mniej liczne siły zostały poważnie osłabione i groziło im rozproszenie, Aegon i jego siostry wykorzystali wszystkie swoje trzy smoki równocześnie - jedyny raz podczas całej wojny. Ich połączony ogień zdewastował pole bitwy, paląc ponad cztery tysiące ludzi (w tym króla Merna i jego dziedziców). Starcie zostało nazwane bitwą na Polu Ognia.[9] Pojmany król Loren Ostatni ugiął kolano przed zwycięzcami, za co pozwolono mu zostać lordem Casterly Rock i mianowano pierwszym Namiestnikiem Zachodu.

Lannisterowie byli również zamieszani w wojnę domową Targaryenów, Taniec Smoków. Był to konflikt wywołany roszczeniami dzieci Viserysa I: Rhaenyry, córki od jego pierwszej żony, Aemmy z Arrynów oraz Aegona, syna od jego drugiej żony, Alicent z rodu Hightowerów. Lord Jason Lannister, który był wówczas głową rodu Lannisterów, wraz ze swoim bratem - ser Tylandem, starszym nad statkami i członkiem małej rady króla Viserysa - poparł stronnictwo zielonych. Na początku Tańca Smoków Tyland został mianowany starszym nad monetą; zajął wtedy królewski skarbiec i podzielił złoto korony na cztery części. Jedną powierzył na przechowanie Żelaznemu Bankowi z Braavos, drugą wysłał pod silną strażą do Casterly Rock, a trzecią do Starego Miasta. Pozostałe pieniądze zieloni przeznaczyli na łapówki, podarki i żołd dla najemników. Lord Jason zginął w bitwie nad Czerwonymi Widłami, pozostawiając rodowy zamek w chaosie. Zastęp Lannisterów dowodzony przez lorda Lefforda został potem zdziesiątkowany w nad Jeziorem, w najbardziej krwawym starciu zbrojnym tej wojny. Po upadku Królewskiej Przystani zwycięzcy torturowali Tylanda, mając nadzieję na odzyskanie części królewskiego skarbu.[10][11]

Kilka dekad później, podczas Pierwszej Rebelii Blackfyre'a, lord Damon Lannister pozostał wierny Targaryenom. Wielki generał buntowników, ser Quentyn Ball, pokonał go przed bramami Lannisportu. Damon i jego dziedzic, ser Tybolt, uczestniczyli potem w turnieju na Łące Ashford. Damon przegrał w pierwszym pojedynku, z lordem Leo "Długim Cierniem" Tyrellem, za to jego syn pokonał przeciwnika i został reprezentantem na turnieju. Po śmierci Siwego Lwa w Wielkiej Wiosennej Zarazie Tybolt odziedziczył tytuł lordowski. Gerold Lannister konkurował o rękę lady Rohanne Webber, wolał jednak pozostać z bratem w Casterly Rock. Gdy lord Dagon Greyjoy najechał zachodnie wybrzeże w początkach panowania Aerysa I, Lannisterowie zbudowali flotę i nawiązali z nim walkę na morzu.

Lord Tywin Lannister

Tywin Lannister - Nacho Molina ©

W mniej odległych czasach, w okresie, gdy lordem był Tytos Lannister, ród podupadł. Słabość Tytosa sprawiała, że zastraszali go jego właśni wasale. Ostatecznie jego syn Tywin zmiażdżył zbuntowanych chorążych i przywrócił rodowi jego dawną chwałę. Krótko potem Tywin został mianowany Namiestnikiem przez Aerysa II Targaryena i utrzymywał się na tym stanowisku przez wiele lat. Gdy Aerys był przetrzymywany jako zakładnik przez Denysa Darklyna, konserwatywne podejście Tywina nie pozwoliło na rozwiązanie konfliktu szybciej niż w ciągu sześciu miesięcy. Ta zwłoka podsyciła paranoję króla i stała się kością niezgody między nimi; ich relacje już przedtem psuła zaś lubieżność Aerysa wobec żony Tywina i jego zaufanej powiernicy - Joanny. Lord Lannister nigdy nie był człowiekiem jowialnym, ale gdy Joanna zmarła, rodząc trzecie dziecko, Tyriona, stracił całą radość życia, a jego prawą ręką stał się młodszy brat Kevan. Rolę matki osieroconych dzieci przejęła ich siostra, Genna. Drugi brat lorda, Tygett, zmarł na francę, zaś najmłodszy Gerion wypłynął w podróż do Valyrii i nigdy go już nie widziano.

Choć Tywin wszelkimi środkami starał się pozostawić potężne dziedzictwo, życie w Casterly Rock było w najlepszym razie dysfunkcyjne. Jego bliźniźnięta Cersei i Jaime w młodym wieku nawiązali kazirodcze stosunki. Mała Cersei odwiedziła leśną wiedźmę znaną jako Maggy Żaba, której proroctwa doprowadziły ją potem do paranoi. Dziewczynka zamordowała nawet swoją przyjaciółkę Melarę Hetherspoon, która była świadkiem przepowiedni. Tyrion, gdy jako trzynastolatek wracał z Jaimem do domu, spotkał i poślubił dziewczynę z gminu, Tyshę. Jego ojciec zakończył ten związek szybko i okrutnie. Tywin oferował Tyriona Martellom, Hightowerom, Royce'om, Florentom i Tullym, ale za każdym razem spotkał się z odmową. Jaime był obiecującym młodym rycerzem, pasował go ser Arthur Dayne. Przyjęcie chłopaka do Gwardii Królewskiej króla Aerysa, zrywające zaręczyny z Lysą Tully, było dla Tywina strasznym ciosem. Zostało ono zrozumiane przez niego jako kradzież dziedzica i w połączeniu z odmową Szalonego Króla na zaręczyny księcia Rhaegara Targaryena z Cersei doprowadziło Tywina do rezygnacji z funkcji Namiestnika. To z kolei obróciło wniwecz plan Jaimego, który chciał być blisko siostry: on musiał zostać w Królewskiej Przystani, a Cersei wróciła do Casterly Rock.

Podczas Rebelii Roberta Lannisterowie pozostawali neutralni przez większość wojny. Dopiero po klęsce księcia Rhaegara nad Tridentem lord Tywin zdecydował się poprzeć Roberta Baratheona przeciwko dynastii Targaryenów, dopuszczając się złupienia miasta, gdy wierny mu Wielki Maester Pycelle przekonał króla do otwarcia bram. Wtedy ser Jaime Lannister, wciąż królewski gwardzista, zabił Aerysa, ostatniego koronowanego Targaryena. W międzyczasie rycerze Tywina zamordowali pozostałych przebywających w stolicy członków dynastii, aby dowieść swojego oddania wobec sprawy Roberta.[12] Po zakończeniu wojny córka Tywina Cersei wyszła za mąż za króla Roberta; przed nią ostatnim Lannisterem, który poślubił członka rodu Baratheonów była Tya Lannister, która wyszła za Gowena Baratheona. Królewski ślub i wciąż powiększający się dług korony wobec Tywina tylko umocnił potęgę rodu. Znaczna część energii lorda Casterly Rock kierowana była na wewnętrzne sprawy rodziny, co miało zapewnić, że wszyscy Lannisterowie będą czynili to, co podtrzyma chwałę ich nazwiska.

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Jaime Lannister prowadzi armię Lannisterów - Amok ©

Choć prawie nikt o tym, nie wie, dzieci lorda Tywina - królowa Cersei i ser Jaime - przez większość życia utrzymywali kazirodczy romans. Cała trójka królewskich dziedziców, uznawana za potomków króla Roberta I Baratheona, to w rzeczywistości dzieci Jaimego. Lord Eddard Stark i jego żona Catelyn podejrzewają Lannisterów o zamordowanie poprzedniego Królewskiego Namiestnika, lorda Jona Arryna, a także o zamach na życie ich syna, Brana. Drugie z tych oskarżeń jest trafne - chłopiec przyłapał bliźniaków uprawiających seks i stał się dla nich zagrożeniem.[13] Król Robert mianuje Jaimego nowym Namiestnikiem Wschodu, choć zgodnie z tradycją ten tytuł przynależy synowi Jona, Robertowi Arrynowi.[12]

Lady Catelyn porywa Tyriona Lannistera w gospodzie na skrzyżowaniu dróg, żeby postawić go przed sądem. W odpowiedzi lord Tywin wysyła grabieżców na Dorzecze, próbując zwabić lorda Starka w pole. Ma nadzieję pojmać go i wymienić na syna. Eddard zostaje jednak napadnięty na ulicy w Królewskiej Przystani przez ser Jaime'a i w walce odnosi ranę.[14] W swoim imieniu wysyła więc do Dorzecza innych ludzi.[15]

Tyrion samodzielnie ucieka z Doliny, jednak wojna wciąż jest podsycana przez intrygi w stolicy, gdzie na rozkaz Cersei Eddard zostaje aresztowany.[16] Tywin i Jaime wygrywają kilka bitew z lordami Dorzecza, jednak do Tullych szybko dołącza syn Eddarda Robb wraz z zastępem ludzi północy.

Tywin odpiera jedną z armii Starków (dowodzoną przez lorda Roose'a Boltona) w bitwie nad Zielonymi Widłami, okazuje się jednak, że ten zastęp był jedynie przynętą. Zmyliwszy Tywina, Robb pokonuje Jaime'a w Szepczącym Lesie, biorąc go na zakładnika,[17] po czym przerywa oblężenie Riverrun w bitwie Obozów.[18]

W międzyczasie Cersei obawia się o los swoich dzieci w wypadku, gdyby Stark wyjawił Robertowi ich prawdziwe pochodzenie. Każe swojemu kuzynowi Lancelowi, giermkowi króla, podać mu wzmocnione wino podczas polowania na odyńca. W rezultacie Robert upija się i zostaje śmiertelnie ranny.[19]

Wkrótce syn Cersei i Jaime'a Joffrey zostaje królem i zarządza egzekucję lorda Starka, przekreślając wszelkie szanse na pokój. Jaime'a, mimo jego nieobecności, mianuje Lordem Dowódcą Gwardii Królewskiej. Tywin, wyznaczony na Namiestnika, wysyła do stolicy Tyriona, by objął to stanowisko, dopóki on sam musi prowadzić kampanię w Dorzeczu.

Starcie królów

Błąd przy generowaniu miniatury
Error code: 127
Zastęp lorda Tywina; autorem jest Tomasz Jedruszek. ©Fantasy Flight Games.

Obaj bracia króla Roberta I Baratheona, Stannis i Renly, kwestionują prawa Joffreya I do Żelaznego Tronu, żądając go dla siebie, podczas gdy Robb Stark zostaje przez chorążych obwołany Królem Północy. Konflikt otrzymuje nazwę "Wojna Pięciu Królów".

Tyrion i Cersei rywalizują ze sobą o wpływy w Królewskiej Przystani, przy czym karzeł konsekwentnie ogranicza możliwości siostry. Desperacko potrzebując sojuszników, stara się związać z Martellami. Częścią jego planu jest wydanie siostry Joffreya, księżniczki Myrcelli Baratheon, za Trystane'a Martella. Kiedy statek z dziewczynką opuszcza port, królewski orszak zostaje otoczony przez rozwścieczony motłoch. Przyczyną wybuchu zamieszek było prowokacyjne zachowanie króla Joffreya.[20]

Jaime gnije w lochu Riverrun, mimo że podejmowane są próby jego uwolnienia. Cersei zastępuje go nowym kochankiem, swoim kuzynem, ser Lancelem Lannisterem.[21]

Gdy siły Starków najeżdżają na Krainy Zachodu, armia Tywina wyrusza z Harrenhal, nie może jednak wrócić do ojczystej ziemi, bo drogę odcina im ser Edmure Tully w bitwie o Brody. W rezultacie wojsko króla Robba niszczy dowodzoną przez ser Stafforda Lannistera trzecią armię zachodu w bitwie o Oxcross i łupi ziemie Lannisterów; Tywin jest za to dość blisko Królewskiej Przystani, by pomóc w obronie miasta przed atakiem ze strony króla Stannisa. Dzięki przybyciu Tywina, przygotowaniom obronnym Tyriona i świeżo zawartemu sojuszowi z Tyrellami, Lannisterom udaje się pokonać Stannisa w bitwie nad Czarnym Nurtem, mimo że Złote Płaszcze niemal idą w rozsypkę, widząc ucieczkę króla Joffreya z murów.

Po bitwie nad Czarnym Nurtem większość chorążych Stannisa przysięga wierność Joffreyowi, a lord Tywin osobiście obejmuje rządy. Lancel otrzymuje Darry, zakładając nową odnogę rodziny - ród Lannisterów z Darry.[22]

Catelyn Stark, słysząc o rzekomej śmierci dwóch ze swoich synów (Brana i Rickona) z ręki sprzedawczyka Theona Greyjoya, uwalnia Jaime'a z niewoli, chcąc potajemnie wymienić go na swoje córki Sansę i Aryę.[23][24] Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że Arya już dawno temu uciekła z Królewskiej Przystani.

Nawałnica Mieczy

Tywin nie zgadza się wyznaczyć Tyriona jako dziedzica Skały, zamiast tego mianując go starszym nad monetą. Żeni go też z Sansą Stark, by zdobyć posiadane przez nią prawa do Winterfell i uniemożliwić Tyrellom wydanie jej za Willasa. Jego brat i prawa ręka, ser Kevan Lannister, zostaje starszym nad prawami. Tywin organizuje też zaręczyny Joffreya z Margaery Tyrell i stara się ponownie wydać za mąż Cersei, tym razem za Willasa Tyrella. Lord Mace Tyrell odrzuca jednak propozycję pod naciskiem swojej matki, Olenny Redwyne. Cersei zostaje usunięta z małej rady, co kończy jej regencję nad królem Joffreyem. Tywin przywraca tytuł Namiestnika Wschodu Arrynom i przyjmuje Pycelle'a z powrotem na stanowisko Wielkiego Maestera, gdy dowiaduje się, że Cytadela chce przyznać tę funkcję Gormonowi Tyrellowi.

Gdy Tywin odkrywa, że Robb Stark ożenił się z córką jednego z jego pomniejszych chorążych, Jeyne Westerling, zaczyna spiskować z matką dziewczyny, obrażonym lordem Walderem Freyem i oportunistycznym lordem Roosem Boltonem, by obalić Króla Północy. Zdrada dokonuje się na weselu Edmure Tully'ego i kobiety Freyów w Bliźniakach, gdzie Robb, lady Catelyn i wielu innych zostaje zamordowanych z pogwałceniem prawa gościnności. Rody Starków i Tullych zostają pozbawione sił i zastąpione popieranymi przez Lannisterów Boltonami i Baelishami z Harrenhal. Większość ich chorążych po śmierci przywódców na Krwawych Godach niechętnie zgadza się uszanować królewski pokój. Ponieważ Renly i Robb nie żyją, Stannis został odparty i opuszczony przez większość stronników, a Greyjoyowie koncentrują się na Północy, Lannisterowie są u szczytu potęgi.

Gdy król Joffrey niespodziewanie umiera na własnej uczcie weselnej, Cersei mylnie oskarża o otrucie go Tyriona. Na wytoczonym szybko procesie rolę sędziego pełni Tywin wraz z Macem Tyrellem i księciem Oberynem Martellem, Czerwoną Żmiją z Dorne. Po tym, jak Tyriona oczernia grono świadków, w tym kilku uznawanych przez niego za przyjaciół, Krasnal domaga się próby walki. Ponieważ reprezentantem korony jest ser Gregor Clegane, książę Oberyn zgadza się walczyć za Tyriona, chcąc pomścić swoją siostrę księżniczkę Elię i jej dzieci, zamordowane, gdy ludzie Tywina łupili stolicę. Oberyn przegrywa i karzeł zostaje skazany na śmierć. W międzyczasie Jaime jest prowadzony do Królewskiej Przystani przez Brienne z Tarthu, zaprzysiężony miecz lady Catelyn. Po drodze traci dłoń z rozkazu Vargo Hoata, najemnika utrzymującego Harrenhal, służącego teraz Starkom. Po powrocie do stolicy Królobójca okazuje się już innym człowiekiem, a jego relacje z resztą rodziny coraz bardziej się pogarszają. Kłóci się z lordem Tywinem, odmawiając wystąpienia z Gwardii Królewskiej i przyjęcia praw dziedzica Casterly Rock. Nim Tyion może być stracony, Jaime uwalnia go z celi. Krasnal wyjawia bratu prawdę o rozwiązłości Cersei i fałszywie przyznaje się do zamordowania Joffreya. Podczas swojej ucieczki Tyrion zabija też lorda Tywina, strzelając do niego z kuszy.

Uczta dla Wron

Błąd przy generowaniu miniatury
Error code: 127
Po śmierci Tywina Cersei ponownie staje się regentką, tym razem świeżo koronowanego Tommena I - Magali Villeneuve. ©Fantasy Flight Games

Zwłoki żołnierzy noszących barwy Lannisterów zostają wyrzucone przez wodę na Cichą Wyspę. Starszy Brat podaje, że są oni grzebani obok swoich wrogów.

Śmierć Tywina jest dla rodziny nieodwracalną stratą. Cersei ponownie obejmuje pozycję regentki, tym razem świeżo koronowanego Tommena I, po czym próbuje udowodnić, że jest lepszym władcą od swojego ojca. Ignorując jego plany, obsadza małą radę swoimi pochlebcami. Jako Królowa Regentka chce uczynić Jaime'a Namiestnikiem, a gdy ten odmawia, mówi mu, że była głupia, skoro kiedykolwiek go kochała. Po pogrzebie ojca Cersei obarcza brata kampanią w Dorzeczu, mającą na celu oczyszczenie królestwa z resztek oporu. Pierwszym punktem planu jest zakończenie oblężenia Riverrun. Podczas wyprawy Jaime próbuje wyćwiczyć do walki mieczem swoją lewą rękę i odbywa poważną rozmowę z kuzynem Lancelem w Darry. Lancel jest tam lordem, zaprzysiągł jednak wierność Wierze Wojującej.

Kevan Lannister potwierdza status Cersei jako lady Casterly Rock. Królowa oferuje mu stanowisko Namiestnika, ale on oświadcza, że przyjmie je wyłącznie w połączeniu z regencją. Cersei nie ma zamiaru zrzec się władzy i aby urazić stryja, wyznacza ser Davena Lannistera na nowego Namiestnika Zachodu, zaś kasztelanem Skały mianuje ser Damiona. Jej Namiestnikiem ostatecznie zostaje ser Harys Swyft, ponieważ jest uległy i może go użyć jako zakładnika przeciw Kevanowi. Cersei wyznacza bajońską nagrodę za głowę Tyriona, w wyniku czego z rąk chciwych oszustów w całym królestwie ginie wielu niewinnych karłów. Nie zgadza się jednak na odwołanie oferty, bojąc się, że mogłoby to powstrzymać kogoś przed zabiciem Tyriona. Nie zważając na małżeństwo Tommena z królową Margaery, Cersei tworzy spisek przeciw Tyrellom, podejrzewając ich o intrygi. Służkę, która podobno szpieguje dla nowej królowej, oddaje lordowi Qyburnowi, swojemu złowrogiemu byłemu maesterowi i starszemu nad szeptaczmi, by mógł jej użyć do swoich chorych eksperymentów związanych z nekromancją (w ten sam sposób wykorzystuje on zwłoki Gregora Clegane'a, który zginął od trucizny z zatrutej włóczni Czerwonej Żmiji). Margaery chce, żeby jej brat Loras Tyrell został zbrojmistrzem króla Tommena; Cersei jednak z pasją odrzuca tę propozycję. Gdy Żelaźni Ludzie Eurona Greyjoya atakują Reach, Cersei zgodnie z życzeniem Lorasa powierza mu dowodzenie nad oblężeniem Smoczej Skały, mając nadzieję, że chłopak lekkomyślnie zaatakuje zamek, by uwolnić flotę Redwyne'ów. Jej oczekiwania spełniają się - podobno Rycerz Kwiatów zostaje oblany wrzącym olejem.

Aby zdobyć fundusze na budowę nowej floty królewskiej, Cersei zamraża wszystkie długi korony, rozwścieczając Żelazny Bank z Braavos i Wiarę w Siedmiu. Zleca również zabicie Wielkiego Septona wybranego przez Tyriona. Stara się ugłaskać kościół, zezwalając na wskrzeszenie Wiary Wojującej, ale nowy Wielki Septon aresztuje ją za cudzołóstwo, morderstwa i niezliczone inne grzechy. Cersei pisze przepełniony emocjami list do Jaime'a, błagając, by bronił jej w próbie walki, on jednak pali pismo, nie odpowiadając na nie. Lord Orton Merryweather, który zastąpił Harysa Swyfta na stanowisku Namiestnika, ucieka ze stolicy, podczas gdy Swyft (teraz starszy nad monetą) i Wielki Maester Pycelle przejmują kontrolę nad królem Tommenem i proszą Kevana Lannistera, by powrócił do Królewskiej Przystani jako Lord Regent.

Taniec ze Smokami

Ser Kevan jako Lord Regent stara się zneutralizować zamieszanie polityczne wywołane kompletną niekompetencją Cersei. By zabezpieczyć sojusz Lannisterów z Tyrellami, wyznacza lorda Mace na Namiestnika, a jego chorążych Paxtera Redwyne'a i Randylla Tarly'ego powołuje do małej rady. Odwiedza także uwięzioną bratanicę, konfrontuje z nią wiadomości o jej romansie z Lancelem i oznajmia, że jej rządy dobiegają końca bez względu na wynik procesu. Kiedy królowa odbywa marsz pokutny przez miasto, ogolona i naga, Kevan upewnia się, że król Tommen tego nie zobaczy.

Tyrion z pomocą Varysa zostaje przewieziony za Wąskie Morze. Tam sojusznik Pająka, magister Illyrio Mopatis, pomaga mu dołączyć do bandy wyrzutków, by razem szukali Daenerys Targaryen. Po drodze karzeł uświadamia sobie, że jeden z członków grupy to w rzeczywistości wygnany Namiestnik Jon Connington, a jego "syn" to ślubny syn Rhagara, książę Aegon, długo uznawany za zmarłego. W burdelu w Selhorys Tyrion zostaje schwytany przez innego wygnanego lorda, Joraha Mormonta, który ma własne powody, by wrócić do Daenerys. Jadąc do Meereen Tyrion zaprzyjaźnia się z karlicą o imieniu Grosik, któa występowała na weselu Joffreya. W wyniku katastrofy morskiej wszyscy zostają pojmani przez handlarzy niewolników i sprzedani. Niemal giną, pożarci na arenie przez lwy, nim królowa Daenerys kończy niesmaczne przedstawienie. Gdy ich pan umiera na białą klacz, trio przyłącza się do Drugich Synów. Tyrion planuje przekonać Bena Plumma, by zmienił front i ponownie poparł stronę Smoczej Królowej.

Jaime zaprowadza pokój przy oblężonym Raventree, ostatniej lojalnej Robbowi Starkowi twierdzy na południu. Jadąc do Riverrun niespodziewanie spotyka Brienne z Tarthu, która mówi mu, że musi się z nią udać, żeby dotrzymać przysięgi ochrony Sansy Stark.

Kevan próbuje poradzić sobie ze wskrzeszoną Wiarą Wojującą i Złotą Kompanią wierną najwyraźniej żywemu Aegonowi VI, zostaje jednak zamordowany w swoich komnatach przez Varysa. Pająk ma nadzieję, że śmierć Lorda Regenta na nowo wzbudzi podejrzenia między Wysogrodem a Casterly Rock i zapobiegnie załagodzeniu antagonizmów wynikłych z rządów Cersei. Wszystkie te problemy w połączeniu z narastającym zagrożeniem wobec wspieranych przez Lannisterów Boltonów na północy, ciągłą groźbą ze strony Greyjoyów i niepewną lojalnością Dorne oznaczają, że potęga rodu jest bardzo chwiejna.

Ród Lannisterów pod koniec trzeciego stulecia

Znani Lannisterowie występujący podczas wydarzeń opisanych w Pieśni Lodu i Ognia to:

O niekreślonym pokrewieństwie z główną linią rodu pojawiają się również:

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Damon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tybolt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gerold
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sarelle
 
Tywald
 
Tion
 
Tytos
 
Jeyne Marbrand
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jason
 
Marla Prester
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tywin
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kevan
 
Dorna Swyft
 
Genna
 
Emmon Frey
 
Tygett
 
Darlessa Marbrand
 
Gerion
 
Stafford
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Robert
Baratheon
 
Cersei
 
Jaime
 
Tyrion
 
Lancel
 
Willem
 
Martyn
 
Janei
 
 
 
Ermesande Hayford
 
Tyrek
 
 
 
Joy
Hill
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joffrey
Baratheon
 
Myrcella
Baratheon
 
Tommen
Baratheon
 
Margaery
Tyrell
 
 


Domownicy

W Casterly Rock:

W Królewskiej Przystani:

Historyczni Członkowie

Oryginalny rodowód

Rodowód Andalski

Zaprzysiężone rody

Cytaty

Lannisterowie są dumni. Nie wystarcza im herb królewski. Stawia obok niego ród swojej matki, jakby były sobie równe."[34]

- Jon Snow do Aryi Stark


Lannisterowie nigdy nie odmawiali. Zawsze brali to, co im oferowano.[9]

- myśli Tyriona Lannistera


Tyrion: My, Lannisterowie, mamy swoją dumę.

Catelyn: Dumę? Nazwałabym to raczej arogancją. Arogancja, skąpstwo i żądza władzy.
Tyrion: Bez wątpienia o moim bracie można powiedzieć, że jest arogancki. Mój ojciec jest uosobieniem skąpstwa, a moja słodka siostra jest pełna żądzy władzy. Ale ja? Ja jestem niewinny jak baranek. Czy mam zabeczeć dla ciebie? [35]

- Tyrion Lannister i Catelyn Stark


Lannister zawsze płaci swoje długi.[3]

- Tyrion Lannister do Bronna


Nikt nie rozlewa bezkarnie krwi Lannisterów.[2]

- Tywin Lannister do Tyriona


Lannisterowie z Casterly Rock byli diabelnie licznym i płodnym rodem.[36]

- myśli Catelyn Stark


Jakim prawem wilk miałby osądzać lwa? Jakim prawem?[37]

- Jaime Lannister do Brienne z Tarthu


Pani, czy nikt ci tego nie powiedział? Lannisterowie kłamią.[37]

- Roose Bolton do Brienne z Tarthu


Nie każdy Lannister jest głupcem żądnym chwały.[38]

- Kevan Lannister do Jaimego Lannistera


Lannisterowie łatwo robią sobie wrogów, ale utrzymywanie przyjaciół sprawia im więcej trudności.[39]

- Haldon do Jona Conningtona


Tyrion: Na honor Lannistera.

Jorah: Lannisterowie nie mają honoru.[40]

- Tyrion Lannister i Jorah Mormont

Przypisy

  1. Gra o Tron, Rozdział 5, Jon I.
  2. 2,0 2,1 Gra o Tron, Rozdział 56, Tyrion VII.
  3. 3,0 3,1 Gra o Tron, Rozdział 42, Tyrion VI.
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 4,16 4,17 4,18 4,19 4,20 4,21 4,22 4,23 Świat Lodu i Ognia, Zachód.
  5. Gra o Tron, Rozdział 27, Eddard VI.
  6. georgerrmartin.com: WORLD OF ICE AND FIRE SAMPLE
  7. 7,0 7,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 32, Tyrion IV.
  8. Świat Lodu i Ognia, Żelazne Wyspy: Czarna Krew.
  9. 9,0 9,1 Gra o Tron, Rozdział 13, Tyrion II.
  10. 10,0 10,1 10,2 Księżniczka i Królowa.
  11. Świat Lodu i Ognia.
  12. 12,0 12,1 Gra o Tron, Rozdział 12, Eddard II.
  13. Gra o Tron, Rozdział 8, Bran II.
  14. Gra o Tron, Rozdział 35, Eddard IX.
  15. Gra o Tron, Rozdział 43, Eddard XI.
  16. Gra o Tron, Rozdział 49, Eddard XIV.
  17. Gra o Tron, Rozdział 63, Catelyn X.
  18. Gra o Tron, Rozdział 69, Tyrion IX.
  19. Gra o Tron, Rozdział 47, Eddard XIII.
  20. Starcie Królów, Rozdział 41, Tyrion IX.
  21. Starcie Królów, Rozdział 29, Tyrion VII.
  22. Starcie Królów, Rozdział 65, Sansa VIII.
  23. Starcie Królów, Rozdział 55, Catelyn VII.
  24. Nawałnica Mieczy, Rozdział 1, Jaime I.
  25. 25,0 25,1 25,2 Świat Lodu i Ognia, Drzewo Rodowe Lannisterów.
  26. Świat Lodu i Ognia, Północ.
  27. Wierny Miecz.
  28. Świat Lodu i Ognia, Żelzane Wyspy.
  29. 29,00 29,01 29,02 29,03 29,04 29,05 29,06 29,07 29,08 29,09 29,10 29,11 Świat Lodu i Ognia, Zachód: Ród Lannisterów Pod Smokami.
  30. 30,0 30,1 Książę Łotrzyk.
  31. Gra o Tron, Rozdział 45, Eddard XII.
  32. Błędny Rycerz.
  33. 33,0 33,1 Świat Lodu i Ognia, Dodatek: Drzewo Rodowe Lannisterów.
  34. Gra o Tron, Rozdział 7, Arya I.
  35. Gra o Tron, Rozdział 34, Catelyn VI.
  36. Starcie Królów, Rozdział 7, Catelyn I.
  37. 37,0 37,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 37, Jaime V.
  38. Starcie Królów, Rozdział 16, Bran II.
  39. Taniec ze Smokami, Rozdział 61, Gryf Odrodzony.
  40. Taniec ze Smokami, Rozdział 27, Tyrion VII.

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Lannisterów. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Lannisterów. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.