Rhoynarowie

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rhoynarowie – lud zamieszkujący tereny rzeczne. Osiedlili się na brzegu rozległej rzeki Rhoyne w Essos i zostali zmuszeni do ucieczki do Dorne w Westeros podczas wojny z Valyrią.

Historia

Rhoynarowie mieszkali w państwach-miastach na rozległym terenie rzeki Rhoyne. 700 lat przed Lądowaniem Aegona, Valyriańskie Włości podbijało tereny na wschodzie. Rhoynarom groziło wyparcie ze swoich terenów. Książę Garin poprowadził 250.000 Rhoynarów na śmierć, próbując pokonać Valyriańskie Włości.

Królowa-wojowniczka o imieniu Nymeria zjednoczyła państwa-miasta, by uciec przez Wąskie Morze do Westeros. Jak podaje legenda stanęła na czele 10.000 statków, które wypłynęły z delty Rhoyne na Morze Letnie na zachód wzdłuż wybrzeża, przez Stopnie, by w końcu dopłynąć do Dorne do brzegu Zielonej Krwi. Nymeria poślubiła dornijskiego lorda, Mors Martella ze Słonecznej Włócznii i pomogła mu zjednoczyć Dorne pod jego panowaniem.

Od tej pory Rhoynarowie żyli i mieszali się z Dornijczykami.[1] Przed swoją ucieczką z ojczystych ziem, nauczyli Andalów jak kuć żelazo[2], chociaż w Westeros Wiara w Siedmiu naucza, że Andalowie otrzymali ten dar od Kowala w wizji.Potrzebny przypis

Podczas ewakuacji Rhoynarów jak i po, Valyrianie niszczyli ich stolicę - Ny Sar, oraz wiele innych wielkich miast w królestwie, w tym Chroyane, Ar Noy, Sar Mell i Ghoyan Drohe; zachowały się ich masywne ruiny.

Wygląd

Rhoynarowie byli smukłymi ludźmi o gładkiej, oliwkowej skórze, czarnych włosach i ciemnych oczach.

Kultura

Rhoynarowie praktykowali wiele zwyczajów, które różniły się znacznie od kultury Andalów. Uznawali równe pierworództwo, prawo do dziedziczenia miało najstarsze dziecko, niezależnie od płci. Tolerowali też homoseksualistów. Wcześniej mieli państwa-miasta, więc swych władców tytułowali książętami i księżniczkami. Ich zwyczaje upowszechniły się w kulturze Dorne.

Inne zwyczaje z kultury Rhoynarów zostały porzucone na rzecz kultury Andalów w Dorne. Rhoynarowie czcili wiele rzecznych bogów związanych z rzekami i naturą. Głównym bóstwem była Matka Rhoyne, zwana Matką Rzeką, personifikacja samej rzeki Rhoyne. Inni bogowie to: Starzec z Rzeki, żółwi bóg i jego wróg, Król Krab. Rhoynarowie po opuszczeniu swych rzek, przyjęli Wiarę w Siedmiu.

Niektórzy potomkowie Rhoynarów nie zasymilowali się i kontynuują tradycje swoich przodków. Są to Sieroty znad Zielonej Krwi. Mieszkają na tratwach na rzece Zielona Krew. Twierdzą, że osierociła ich Matka Rhoyne.[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Uczta dla Wron, Rozdział 21, Twórczyni Królowych.
  2. Taniec ze Smokami, Rozdział 5, Tyrion II.