Sansa Stark

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
House Stark.PNG

Sansa Stark

House Lannister.png
Sansa Stark by AniaEm.jpg
Ilustracja autorstwa Anja Dalisa ©

Przydomek Ptaszyna
Alayne Stone
Jonquil
Tytuł Księżniczka Winterfell
Przynależność Ród Starków
Ród Baelishów z Harrenhal (jako Alayne)
Kultura Człowiek Północy
Urodzony 286AC,  Winterfell
Wspołmałżonek Tyrion Lannister
Ksiązki Gra o Tron (POV)
Starcie Królów (POV)
Nawałnica Mieczy (POV)
Uczta dla Wron (POV)
Taniec ze Smokami (Wspomniana)

Played by Sophie Turner
TV series Sezon 1 | Sezon 2 | Sezon 3 | Sezon 4 | Sezon 5

Sansa Stark jest najstarszą córką Catelyn i Eddarda Starka. Ma trzech braci - (Robba, Brana i Rickona), oraz młodszą siostrę, Aryę. Sansa Stark jest jedną z głównych postaci w sadze. W serialu w jej postać wcieliła się Sophie Turner.

Charakter i wygląd

Zobacz też kolekcję obrazków.

Sansa jest tradycyjnie piękna, co odziedziczyła po rodzinie matki (Tully). Ma wysokie kości policzkowe, jaskrawoniebieskie oczy i gęste, kasztanowe włosy. Na początku serii ma jedenaście lat. Gdy dorasta, jest sylwetka jest opisywana jako wysoka, wdzięczna i kobieca.[1]

Sansę wychowano na damę, posiada ona kobiecy powab odpowiedni do swojego otoczenia. Gorliwie interesuje się muzyką, poezją, śpiewem, tańcem, hafciarstwem i innymi tradycyjnie kobiecymi zajęciami. Jak wiele dziewcząt w jej wieku, Sansa jest urzeczona pieśniami i historiami o romasach i przygodach, zwłaszcza tych, w których występują przystojni książęta, honorowi rycerze, rycerskość i miłość.[1] Początkowo myślała, że świat poza Winterfell wygląda tak, jak opisują go pieśni i desperacko chce go doświadczyć, jednak potem zdaje sobie sprawę, że są to uromantycznione, niewinne wyobrażenia.

Relacje Sansy z siostrą Aryą są często napięte, owe dwie dziewczyny są przeciwieństwami pod większością względów. Przez krótki czas towarzyszyło jej szczenię wilkora o imieniu Dama. Uwielbia ciastka cytrynowe.

Historia

Sansa jest najstarszą córką i drugim dzieckiem Lady Catelyn i Lorda Eddarda Starka, głowy Rodu Starków i Namiestnika Północy. Urodziła się i wychowała w Winterfell. Jako jedenastolatka poznawała obowiązki szlachetnie urodzonej damy i uczyła się tradycyjnych kobiecych zajęć od septy Mordane. Sansa ma młodszą siostrę Aryę, starszego brata Robba i dwóch młodszych braci Brana i Rickona. Ma również bękarciego przyrodniego brata, Jona Snow.

Gra o Tron

Sansa i jej czarujący książę Joffrey

Po nominacji jej ojca na Królewskiego Namiestnika, Sansa jest zachwycona perspektywą życia na dworze w Królewskiej Przystani i zaręczyn z przystojnym księciem Joffreyem. Podczas podróży do stolicy, Joffrey - pod naciskiem matki - zachowuje się w stosunku do Sansy dwornie i czarująco. Spacerując razem, spotykają Aryę, która bawi się drewnianymi mieczami z chłopcem Mycahem. Joffrey wyciąga swój miecz i grozi Mycahowi, ale Arya staje z nim do walki; jej wilkorzyca Nymeria rozbraja go i powierzchownie rani.[2] Gdy później opisują zajście Królowi Robertowi, Arya mówi prawdę, podczas gdy Joffrey kłamie. Mówi, że Mycah, Arya, i Nymeria zaatakowali go bez powodu. Sansa, nie chcąc zdradzić swojego przyszłego męża, kłamie i odmawia potwierdzenia żadnej z wersji, mówiąc, że nie pamięta, co się stało. Cersei Lannister wykorzystuje okazję i domaga się śmierci wilkora, który zaatakował jej syna. Arya, przewidując to, odprawiła Nymerię. W rezultacie, aby zadowolić królową, zamiast wilkorzycy Aryi, zabita zostaje pupilka Sansy - Dama.[3]

W Królewskiej Przystani, Sansa jest skłócona z Aryą, którą obciąża większością winy za śmierć Damy. Pozostaje zauroczona Joffreyem, bardzo przymrużając oczy na jego gwałtowne zmiany nastroju, buduje też bliską więź z królową Cersei. Gdy podczas turnieju wyprawionego z okazji mianowania jej ojca na Namiestnika ogląda sceny godne czytanych przez siebie opowieści, pogłębia się jej wiara w rycerskość i męstwo. Zakochuje się również w Lorasie Tyrellu, Rycerzu Kwiatów. Gdy daje on jej czerwoną różę, Sansa jest pewna, że żyje w romantycznej pieśni[4].

Sansa błaga o litość dla ojca

Gdy Ned Stark odkrywa prawdę o pochodzeniu Joffreya i oznajmia córkom, że odsyła je do Winterfell, Sansa w akcie oporu biegnie do królowej i opowiada o jego planach. Prosi ją o wsparcie, by pozwoliła jej zostać i poślubić Joffreya. Bezwiednie pomaga Cersei w prowadzeniu spisku przeciwko swojemu ojcu.[5][6] Po aresztowaniu Lorda Starka, Sansa zmuszona jest nazwać ojca zdrajcą. Prosi o łaskę dla niego przed królem i jego sługami. Joffrey, nowy król po śmierci Roberta, obiecuje, że będzie łaskawy, jednak na schodach septu Baelora rozkazuje stracić Eddarda, a Sansa bezradnie na to patrzy.

Nawet po ścięciu Lorda Starka Cersei uważa, że Joffrey powinien w dalszym ciągu być zręczony z Sansą do czasu, aż dziewczyna zakwitnie. Sansa jest teraz przerażona tą wizją i pragnie tylko powrotu do domu, niemniej nie ma wyboru. Mimo pogarszającej się sytuacji musi pozostać w Królewskiej przystani jako zakładniczka i potępiać ojca i brata jako zdrajców.

Starcie Królów

Teraz już faktycznie jako zakładniczka w Czerwonej Twierdzy, Sansa uzbraja się w kurtuazję damy, posłusznie potępia swoją rodzinę jako zdrajców i wstawia się o pokój dla nich. Zgodnie z rozkazami Joffreya często jest bita przez członków Gwardii Królewskiej, co ma być karą za czyny jej brata Robba, przywódcy rebelii. Raz narzeczony nakazuje rozebrać ją do naga przed dworem, innym razem pokazuje jej głowę jej ojca, zatkniętą na murach Czerwonej Twierdzy. To skłania ją do rozważenia próby zamordowania go. Czynowi temu zapobiega jednak Sandor Clegane, który zauważa jej intencję i subtelnie ją powstrzymuje.

Sansa wie, że jej ojciec zostanie ścięty

Na turnieju z okazji dnia imienia Joffreya jest niewielu widzów i tylko kilku zawodników. Sansa zdaje sobie sprawę, że porzuciła romantyczne poglądy o rycerskiej, dworskiej miłości. Na turnieju rycerz Dontos Hollard hańbi się, zjawiając się zbyt pijanym, by móc wziąć w nim udział. Joffrey decyduje, że powinien on zostać zabity, doprowadzając przerażoną Sansę do bezmyślnej wypowiedzi. Zanim Joffrey mógł wychłostać ją za okazanie mu sprzeciwu, Sansa dodaje przekonujące kłamstwo, które popiera Clegane. Dziewczyna wstawia się również skutecznie za Dontosem, prosząc króla, by go oszczędził. Ułagodzony Joffrey jedynie odbiera Hollardowi tytuł rycerza i czyni go dworskim błaznem, zgodnie z sugestią Sansy.[7]

Tyrion Lannister traktuje ją z zaskakującą uprzejmością, a jego przybycie do stolicy i objęcie funkcji Namiestnika zdają się kończyć serię jawnych nadużyć wymierzonych w Sansę. Dziewczyna nawiązuje również wyjątkową relację z Sandorem, który pomimo szorstkich słów i odrażających manier traktuje ją delikatnie i odmawia bicia jej na rozkaz Joffreya. Po cichu drwi on z jej naiwnej natury, ale też okazuje jej współczucie w tej trudnej sytuacji. Sandor ratuje jej życie podczas zamieszek. Tyrion panikuje, myśląc o tym, że zaginęła podczas zamieszek, gdy jej zaprzysiężona tarcza porzuciła ją, by ratować siebie.

Pewnej nocy Sansa znajduje w swoim pokoju liścik, nakazujący jej zjawić się w bożym gaju, jeśli chce wrócić do domu. Jego autorem jest Dontos, który obiecuje, że plan zakłada uwolnienie jej od Lannisterów i sprowadzenie do Winterfell. Dziewczyna obawia się zasadzki, ale i tak przystje na obietnicę Dontosa, który w zamian doradza jej cierpliwość i wytrwałość.[8] Udając nowo odkrytą pobożność w stosunku do starych bogów, Sansa często chodzi do bożego gaju, by spotykać się z Dontosem. Z początku postrzega go jako dzielnego wybawcę, szukającego odkupienia za hańbę, którą sam na siebie ściągnął, ostatecznie jednak ogarniają ją wątpliwości co do jego kompetencji.

Kiedy armia Stannisa Baratheona zbliża się do miasta, Sansa doświadcza pierwszego krwawienia, co oficjalnie czyni ją kobietą.[9] Podczas bitwy nad Czarnym Nurtem Sansa wraz z wieloma innymi damami znajduje schronienie w Wielkim Sepcie Baelora, gdzie pozostaje opanowana i próbuje uspokajać wiele innych, wystraszonych kobiet, pomimo gorzkich, cynicznych słów Cersei. Królowa spędza tam czas na byciu cyniczną i zjadliwą oraz pije dużo wina, po czym wypada na zewnątrz. Po bitwie Sandor Clegane, który złamał się podczas walki, po pijanemu proponuje Sansie, by przyłączyła się do jego ucieczki z miasta. Starkówna odmawia, a Ogar przystawia jej nóż do gardła i każe sobie śpiewać.[10] Potem Sansa pamięta inną wersję tego zdarzenia.

Po zwycięstwie Lannisterów ogłoszone zostaje zerwanie zaręczyn Sansy z Joffreyem, ponieważ jednym z warunków sojuszu Korony z Tyrellami jest pakt małżeński między Joffreyem i Margaery Tyrell. Joffrey zapewnia, że nadal zamierza wykorzystać Starkównę seksualnie, jako że król może wziąć do łóżka kogokolwiek zechce. Sansa pozostaje w Królewskiej Przystani, wciąż jako zakładniczka Lannisterów. Dontos oznajmia, że plan zabrania jej do domu wejdzie w życie po ślubie króla i daje jej siatkę na włosy ozdobioną ametystami.[11]

Nawałnica Mieczy

Ślub Sansy

Sansa zostaje zaproszona na posiłek z Margaery Tyrell i jej babcią Olenną Redwyne. Na obiad eskortowana jest przez Lorasa, który zapiera jej dech w piersiach swoją urodą i prawionymi komplementami. W rozmowie z nim Sansa wspomina o róży, którą dał jej na Turnieju Namiestnika, ale Loras zdaje się tego nie pamiętać. Dziewczyna próbuje jeszcze trochę przedłużyć rozmowę i mówi, że jego siostrze musiało być bardzo ciężko po śmierci Renlye'go. Przypadkowo obraża tym Lorasa, oczywiście nie zdając sobie sprawy, że Renly był jego kochankiem. Loras zostawia ją na obiedzie, gdzie zostaje ciepło przyjęta przez kobiety Tyrellów. Podczas posiłku Olenna próbuje dowiedzieć się więcej o Joffreyu, namawiając Sansę do szczerości. Aranżuje głośne atrakcje, aby utrudnić ewentualnym podsłuchującym. Sansa wyznaje, że Joffrey jest potworem i błaga Margaery, żeby za niego nie wychodziła. Margaery upiera się, że mając brata - Lorasa - w Gwardii Królewskiej będzie bezpieczna i porzuca obawy. Kobiety Tyrellów stwarzają Sansie szansę na uwolnienie się z Królewskiej Przystani i wyjazd do Wysogrodu, by poślubić jego dziedzica - Willasa. Willis jest kaleką, ale jest też miły, inteligenty i utalentowany. Sansa chętnie się zgadza, z niecierpliwością czekając na uwolnienie się od Lannisterów i zaprzyjaźnia się z Margaery.[12]

Wyjawia plany Tyrellów Dontosowi, a on jest im przeciwny. Ze strachem napomyka jej, że Tyrellowie nie są tak łagodni, jak się wydają. Sansa, sfrustrowana pozornym brakiem postępów w planach proponowanych przez Dontosa, nie zgadza się z jego ostrzeżeniami. On jednak mówi swojemu zleceniodawcy Littlefingerowi o tych planach, a Baelish informuje o nich Lannisterów. Nie chcąc tracić zakładniczki, Tywin Lannister reaguje szybko i wydaje Sansę za Tyriona Lannistera, niezgodnie z wolą ich obu. Sansa, teraz trzynastoletnia, stara się jak może, żeby ukryć uczucia, jakimi darzy swojego zniekształconego, karłowatego męża. Pozostaje w stosunku do niego ugrzeczniona, pomimo obrzydzenia jego wyglądem. Tyrion nie wymaga od niej skonsumowania małżeństwa, za co Sansa jest wdzięczna, zwłaszcza po tym, jak dowiaduje się o śmierci swojej matki i brata na Krwawych Godach.

Dontos upiera się, aby Sansa założyła specjalną siatkę na włosy na weselu Joffreya i Margaery, więc dziewczyna robi to. Gdy Joffrey krztusi się i umiera na własnym przyjęciu weselnym, Sansa ucieka i spotyka się z Dontosem. Błazen odprowadza ją na łódź, którą podpływają do statku; tam wita ją Petyr Baelish. Baelish wyjaśnia Sansie, że Joffrey zmarł otruty środkiem, który przemycono na ucztę w jednym z ametystów z jej siatki na włosy. Dzieli się z nią kilkoma detalami planu jego i Olenny Tyrell, zakładającego zamordowanie Joffreya. Ponadto Littlefinger zabija Dontosa i wyrzuca go za burtę, wyjaśniając, że choć swoją rolę w spisku odegrał dobrze, taki pijak jak on nie utrzymałby tak ważnej informacji w tajemnicy zbyt długo i dlatego nie można mu było ufać.

Sansa jako Alayne Stone w ogrodach Orlego Gniazda, rysunek autorstwa Akizhao

Baelish zabiera Sansę ze sobą do swoich skromnych posiadłości, Paluchów w Dolinie. Farbuje jej włosy na czarno i uczy ją historii, którą miała teraz opowiadać jako swoją. Dziewczyna przybiera faszywe nazwisko Alayne Stone i aby uniknąć rozpoznania, podaje się za bękarcią córkę Petyra. Sansa jest bowiem poszukiwana jako wspólniczka Tyriona, związana ze śmiercią Joffreya. Na Paluchach ciotka Sansy, Lysa Arryn spotyka się z nimi i pobiera się z Petyrem. Po weselu cała trójka udaje się do siedziby Lysy, Orlego Gniazda. Tam tożsamość Sansy zostaje ujawniona jej ciotce, która zgadza się pomóc dziewczynie w "kamuflażu" i dostarczać farbę do włosów. Dzięki temu Sansa mogła maskować swoją najbardziej oczywistą cechę rodu Tullych: kasztanowe włosy. Lysa planuje też małżeństwo dziewczyny ze swoim chorowitym synem Robertem. Sansa jest tym przerażona, ale zachowuje swe prawdziwe uczucia dla siebie. Stara się dogadzać Robertowi, który nie może już dzielić łóżka z matką, odkąd sypia w nim też Petyr. Chłopiec często wpełza do łóżka Sansy, która jest zniesmaczona jego atakami padaczki, podczas których nierzadko moczy on jej pościel. Coraz bardziej przypomina dorosłą kobietę i zauważa, że bard Lysy - Marillion traktuje ją jako zdobycz seksualną. Sansa opiera się mu.

W Orlim Gnieździe Sansa tęskni za domem. Gdy na dziedzińcu pada śnieg, buduje z niego dopracowany ze szczegółami zamek, który ostatecznie przybiera kształt Winterfell. Jest zaskoczona. gdy Lord Baelish pomaga jej i ją całuje. Zanim zdążyła po tym ochłonąć, zjawia się Robert, który niszczy jej zamek. To psuje jej humor jeszcze bardziej. Rozrywa jego lalkę, co doprowadza chłopca do ataku padaczki. Okazuje się, że Lysa była świadkiem pocałunku i napadzie wściekłej zazdrości próbuje zabić Sansę, wyrzucając ją przez Księżycowe Drzwi. Littlefinger zjawia się w porę by zainterweniować. Wypycha Lysę za Księżycowe Drzwi, zabijając ją. Układa historię, według której mordercą był Marillion i angażuje w nią Sansę.

Uczta dla Wron

Po śmierci Lysy Sansa de facto zostaje w Orlim Gnieździe panią domu. Dogadza swojemu młodemu, chorowitemu kuzynowi, lordowi Robertowi, a od lorda Baelisha uczy się najlepszych zagrań w dworskich intrygach. Gdy Lyn Corbray wyciąga miecz podczas rozmów między Petyrem a Lordami Deklarantami, Baelish wykorzystuje naruszenie etykiety i żąda próbnego okresu regencji nad małym lordem Robertem. Sansa trafnie odgaduje, że Corbray działał na zlecenie Baelisha, a Petyr to potwierdza. Zdradza dziewczynie swoje plany dotyczące możliwego małżeństwa z Harroldem Hardyngiem, pierwszym dziedzicem Doliny po Robercie oraz ostateczny plan ujawnienia jej prawdziwej tożsamości i zażądania egzekucji swych praw do Winterfell.

Cytaty z Sansy

Nie ma bohaterów... W życiu wygrywają potwory.[13]

- myśli Sansy po egzekucji Eddarda Starka

Ogar miał rację ... Jestem tylko ptaszyną, która powtarza wyuczone słowa.[13]

- myśli Sansy

Kiedyś kochała księcia Joffreya z całego serca, a jego matkę, królową, bardzo podziwiała i ufała jej. Tę miłość i zaufanie odpłacili głową jej ojca. Sansa nigdy już nie popełni podobnego błędu.[7]

- myśli Sansy

Moja skóra zmieniła się w porcelanę, w kość słoniową, w stal.[14]

- myśli Sansy

Nikt nigdy nie ożeni się ze mną z miłości. Kłamstwa przychodziły jej już jednak z łatwością.[15]

- myśli Sansy

Szkoda, że nie jesteś Damą.[15]

- Sansa do starego, ślepego psa

Cytaty o Sansie

Gadasz jak jeden z tych ptaszków z Wysp Letnich. Śliczny, gadający ptaszek, który powtarza śliczne słówka, jakich go nauczono.[16]

Sandor Clegane do Sansy

Straciła swojego wilka.[17]

Bran Stark do Robba Starka

Życie nie jest pieśnią, kochanie. Będziesz rozczarowana, gdy któregoś dnia przekonasz się o tym.[5]

Petyr Baelish do Sansy

Sansa była damą już w wieku trzech lat. Zawsze okazywała wielką uprzejmość i pragnęła się wszystkim przypodobać. Najbardziej na świecie kochała opowieści o rycerskich czynach. Ludzie mówili, że jest podobna do mnie, ale wyraźnie było widać, że wyrośnie na kobietę znacznie piękniejszą niż ja. Często odsyłałam służącą i sama czesałam jej włosy. Były kasztanowate, jaśniejsze od moich, bardzo gęste i miękkie... w świetle pochodni lśniły czerwonym blaskiem jak miedź.[18]

Catelyn Tully do Brienne z Tarthu

Moja żona jest bardzo obowiązkowa.[19]

– myśli Tyriona Lannistera

Masz rozum po mnie i urodę po Cat, słodziutka. Cały świat będzie należał do ciebie.[20]

Petyr Baelish do Sansy

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Beron
 
Lorra Royce
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Donnor
 
Lyanne Glover
 
Willam
 
Melantha Blackwood
 
Artos
 
Lysara Karstark
 
Berena
 
Alysanne
 
Errold
 
Rodrik
 
Arya Flint
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
 
Edwyle
 
Marna Locke
 
Jocelyn
 
Benedict Royce
 
Brandon
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ród Royce'ów
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rickard
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lyarra
 
Branda
 
Harrold Rogers
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Brandon
 
Nieznana
 
Eddard
"Ned"
 
Catelyn
Tully
 
Lyanna
 
Benjen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jon Snow
 
Robb
 
Jeyne
Westerling
 
Sansa
 
Tyrion
Lannister
 
Arya
 
Brandon
"Bran"
 
Rickon
 
 
 
 


Przypisy

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Starków. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Starków. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.