Skagos

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Północ i położenie Skagos
Północ i położenie Skagos
Skagos
Północ i położenie Skagos

Skagos to wielka wyspa na Zatoce Fok. Teoretycznie wyspa jest częścią Północy i podlega Winterfell. Jednak jej mieszkańcy mają niewielki kontakt ze stałym lądem, więc praktycznie rządzą sami.[1]

W Starym Języku Pierwszych Ludzi i niektórych dzikich plemion, słowo „Skagos” oznacza „skała”. Według znanego mitu na Skagos żyją jednorożce. Wyspa ma złą reputację, nawet zahartowany marynarz Ślepy Bękart boi się tam pływać.

Geografia

Skagos to wielka wyspa na Zatoce Fok, na północnym wybrzeżu Westeros, nieopodal wyspy Skane. Dalej znajduje się Morze Dreszczy. Wyspa jest górzysta i nieprzystępna, dookoła niej znajdują się ostre i zdradzieckie prądy [2], przez co pływanie tam jest niebezpieczne, szczególnie podczas jesiennych burz.

Mieszkańcy

Mieszkańcy Skagos nazywają się 'Skagosami', co w Starym Języku znaczy „zrodzony z kamienia”. Inni Ludzie Północy zwą ich drwiąco Skaggami.[2] Skagosowie to potomkowie Pierwszych Ludzi, są dzikimi najeźdźcami, których uważa się za kanibali.

Mówi się, że w dawnych czasach ludzie ze Skagos popłynęli na wyspę Skane, porwali wszystkie kobiety, zabili wszystkich mężczyzn i ucztowali przez dwa tygodnie jedząc ich serca i wątroby. Od tamtej pory Skane pozostaje niezamieszkane.[3]

Historia

Nie wiadomo od kiedy Skagosowie podlegają Winterfell, ale sto lat temu zbuntowali się. Bunt stłumiono, ale kosztowało to życie lorda Winterfell i setki jego ludzi.[2]

Rody

Jedyny ród Skagosów, który pojawia się w sadze to Magnarowie.[4] Inne źródła wymieniają następujące rody: [5]


Przypisy