Stannis Baratheon

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baratheon DS.pngStannis Baratheon Baratheon DS.png
Stannis Baratheon.jpg
Stannis Baratheon by Amoka©
Informacje
Nazwa Stannis Baratheon Pierwszy Tego Imienia
Przydomki Król na Wąskim Morzu
Król na Murze
Inne tytuły Starszy nad Statkami (były)
Lord Smoczej Skały
Lord Ziemi Burzy
Król Westeros
Odrodzony Azor Ahai
Urodzony 264AC[1], w Koniec Burzy
Rodzina
Ród Ród Baratheonów
Poprzednik Robert I Baratheon
Spadkobierca Shireen Baratheon
Królowa Selyse Florent
Potomkowie Shireen Baratheon
Ojciec Steffon Baratheon
Matka Cassana Estermont
Przypisy
Książki Gra o Tron (Wspomniany)
Starcie Królów (Występuje)
Nawałnica Mieczy (Występuje)
Uczta dla Wron (Wspomniany)
Taniec ze Smokami (Wspomniany)
Wichry Zimy (Występuje)
Grany przez Stephen Dillane
Serial TV Sezon 2 | Sezon 3 | Sezon 4 | Sezon 5
by Henning Ludvigsen, Fantasy Flight Games ©.

Stannis Baratheon to starszy z dwóch braci Roberta Baratheona. Służył w Małej Radzie brata jako Starszy nad Statkami, był lordem Smoczej Skały. Po śmierci Roberta ogłosił się królem Siedmiu Królestw, choć miał trudności ze zdobyciem poparcia w swych prawach do tronu.

Charakter i wygląd

Podobnie jak jego bracia, Stannis jest rosłym mężczyzną i ma ciemnoniebieskie oczy. Na głowie ma tylko pierścień czarnych włosów "jak cień korony" oraz krótko przycięty zarost na kwadratowej szczęce. Jego twarz jest napięta jak wyprawiona skóra, a policzki są zapadnięte. Ma wąskie, blade usta.

Jest człowiekiem poważnym, pozbawionym poczucia humoru, upartym i pamiętliwym. Ma niezłomne poczucie obowiązku i sprawiedliwości. Nie przemilcza brutalnych prawd ani nikomu nie schlebia. Stannis jest przewrażliwiony na lekceważenie, zarówno rzeczywiste, jak i urojone. Często zgrzyta zębami.[2] Jest wspaniałym dowódcą, żeglarzem i wojownikiem, jednak jego osobowość uniemożliwia mu bycie równie dobrym władcą. Nigdy nie był kochany ani nie zdobył poparcia ludu, tak szlachty, jak i prostaczków.

Stannis ma chłodne relacje ze swoją żoną, Lady Selyse z rodu Florentów. Mają jedną córkę, Shireen, smutną małą dziewczynkę, oszpeconą przez chorobę. Jednym z najbardziej oddanych Stannisowi ludzi jest były przemytnik, Davos Seaworth.

Historia

Stannis urodził się jako drugi syn Steffona Baratheona i Cassany Estermont, jest młodszym bratem Roberta i starszym bratem Renly'ego. Jego rodzice zginęli gdy miał trzynaście lat. Nawet w dzieciństwie był chłopcem poważnym, ponurym i pozbawionym humoru.

Upór i determinacja Stannisa są legendarne i dobrze przysłużyły mu się podczas Rebelii Roberta, gdy udało mu się utrzymać twierdzę Koniec Burzy w starciu z oblegającymi ją siłami Mace'a Tyrella[3]. Oblężenie to trwało przez znaczną część wojny, przez co jedna z największych armii wiernych koronie była zajęta i nie spotkała się w boju z siłami rebeliantów. Garnizon Stannisa wytrzymał w tragicznych warunkach, unikając śmierci głodowej tylko dzięki przemytnikowi, Davosowi Seaworthowi, który w czas zainterweniował. Jego składający się z cebuli ładunek umożliwił utrzymanie fortecy. Gdy oblężenie zostało przerwane przez lorda Eddarda Starka, Stannis przyjął Davosa Seawortha na służbę, nadając mu przydomek "Cebulowy Rycerz". Zgodnie ze swoim sztywnym poczuciem sprawiedliwości, równocześnie ukarał Seawortha za jego wykroczenia jako przemytnika, okaleczając jego silniejszą rękę.

Król Robert nakazał Stannisowi poprowadzić flotę na Smoczą Skałę, która wciąż była wtedy lojalna Targaryenom. Po wypełnieniu tej misji, Stannis z niezadowoleniem odkrył, że Robert mianował go lordem Smoczej Skały zamiast bogatszego Końca Burzy. Rodową siedzibę otrzymał ich młodszy brat Renly, który podczas wojny nie uczynił nic godnego uwagi. Jednak Robert potrzebował silnego władcy aby utrzymać niechciane przez lojalistów rejony Skały, a Stannis pasował do tej roli znacznie lepiej niż Renly.[4] Dodatkową tego korzyścią była możliwość utrzymania drażliwego brata poza główną częścią Westeros. Zgodnie ze swą naturą, Stannis był na Smoczej Skale zarządcą skutecznym i sprawnym.

Stannis został również powołany do Małej Rady jako Starszy nad Statkami.[3] Podczas Rebelii Greyjoya Stannis, dowodząc królewską flotą, uwięził i zniszczył większość Żelaznej Floty. Potem podbił Wielką Wyk w imieniu brata.[5] Kiedy przebywał na dworze królewskim, na Smoczej Skale zostawiał ser Axella Florenta jako kasztelana.

W dniu ślubu Stannisa z lady Selyse Florent, król Robert rozdziewiczył Delenę Florent w jego ślubnym łożu. Efektem tego spółkowania były narodziny Edrica Storma, jedynego uznanego bękarta króla. Stannis upierał się, że chłopiec jest plamą na honorze rodu jego żony i bezzwłocznie wysłał go statkiem do jego drugiego stryja, lorda Renly'ego z Końca Burzy.[6]

Pomimo lojalności Stannisa i wiernej służby wobec swego brata Roberta, król dał mu w zamian niewiele; zamiast dziękować mu za obronę Końca Burzy przed Tyrellami, podziękował Eddardowi Starkowi za przerwanie oblężenia. Zamiast być wdzięcznym Stannisowi za zdobycie Smoczej Skały, Robert winił go za ucieczkę Viserysa i Daenerys Targaryenów (nawet mimo faktu, że uciekli oni na długo przed przybyciem nowo zbudowanej floty Stannisa). Według Cersei Lannister Robert wręcz podarował mu Smoczą Skałę jako celową zniewagę. Stannis pomagał Jonowi Arrynowi, Królewskiemu Namiestnikowi w rządzeniu królestwem, jednak nie otrzymał żadnego lub bardzo niewiele uznania od starszego brata, który spędzał cały ten czas polując, pijąc i zabawiając się z dziwkami. Stannis nigdy nie narzekał publicznie, jako że od osoby na jego stanowisku wymagano służby bez oczekiwań na nagrody.

Tuż przed wydarzeniami opisanymi w książce Gra o Tron, Stannis wysnuł przypuszczenie, że dzieci królowej Cersei Lannister w rzeczywistości nie są też dziećmi Roberta. Podzielił się nim z lordem Arrynem i wspólnie zbadali tę sprawę. Stannis nie zdradził swoich spostrzeżeń Robertowi, ponieważ wiedział, że brat nie uwierzy w zarzuty wysunięte przez niego (Robert nie darzył go miłością i Stannis byłby postrzegany jako oszczerca, pragnący stać się dziedzicem tronu), natomiast wysłuchałby ukochanego przez siebie Jona Arryna. Jon i Stannis odwiedzili w mieście kilka naturalnych dzieci króla i zwrócili uwagę na fakt, że wszystkie mają czarne włosy i są podobne do Roberta. W międzyczasie lord Jon poszukał w księdze Dzieje wielkich rodów Siedmiu Królestw wraz z opisem wielu wysoko urodzonych lordów, szlachetnych dam oraz ich dzieci informacji o dawnych małżeństwach zawieranych między szlacheckimi rodami i odkrył tę samą zależność: zawsze gdy Baratheon brał ślub, jego synowie i córki mieli czarne włosy, nawet jeśli drugim rodzicem był złotowłosy Lannister.

Po uzyskaniu pewności, że królewskie dzieci w rzeczywistości nie są potomkami Roberta, lord Jon zamierzał zacząć działać; planował nawet wysłać swego syna Roberta Arryna na wychowanie do Stannisa na Smoczą Skałę. Lord Arryn został jednak otruty zanim zdążył przedłożyć królowi sprawę niewierności Cersei.

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Gdy Jon Arryn został zamordowany, Stannis odpłynął na Smoczą Skałę. Eddard Stark zastanawia się, dlaczego to zrobił; wierzy, że powodem było odkrycie, za jaki sekret zabito Jona Arryna i nie zdaje sobie sprawy z tego, że Stannis poczuł się zlekceważony przyznaniem przez Roberta funkcji namiestnika Eddardowi. Stannis udaje się na Smoczą Skałę by zbierać siły i planować kolejne posunięcia.[7] Podczas prowadzonego przez Eddarda Starka śledztwa w sprawie śmierci Jona, Ned odkrywa, że Stannis i Jon spędzali razem mnóstwo czasu. Gdy dowiaduje się, że odwiedzili oni razem burdel, podczas gdy Stannis jest cnotliwy i pruderyjny, udaje mu się zbliżyć do prawdy.[3]

Starcie Królów

Stephen Dillane jako Stannis Baratheon

Na Smoczej Skale Stannis zgromadził tyle sił, ile był w stanie uzyskać od lordów Wąskiego Morza, ale nawet z najemnikami z Myr i Lys miał za mało wojsk, by móc rzucić wyzwanie Lannisterom lub Renly'emu. W tym czasie królowa Selyse zaczyna podlegać wpływom kapłanki Pana Światła, znanej jako Melisandre. Maester Stannisa, Cressen, sugeruje, że powinien on sprzymierzyć się z Robbem Starkiem lub Lysą Arryn, ale Selyse stwierdza, że nie można prosić o pomoc w zdobyciu czegoś, co prawnie należy do niego. Mówi, że Czerwona Kometa jest znakiem, że Stannis musi wypłynąć ze Skały, a chorąży z Reach i Ziem Burzy przyłączą się do niego, ale jej mąż nie jest przekonany. Potem Selyse namawia go, aby przyjął wiarę w Pana Światła. Mówi, że Melisandre spojrzała w płomienie i ujrzała tam martwego Renly'ego.[2]

Stannis wyrzeka się Siedmiu i przechodzi na wiarę w R'hllora, szukając w niej tylko mocy, której Melisandre jest obiecującą oznaką. Kapłanka obwieszcza, że Stannis jest odrodzonym Azorem Ahai, Mesjaszem w religii Pana Światła. Zmiana wyznania podzieliła jego siły na dwie grupy: ludzi króla, wciąż pozostających przy wierze w Siedmiu oraz ludzi królowej, którzy czczą R'hllora. [8]

Stannis rozpoczyna przygotowania do wojny; z chwilą śmierci Roberta zażądał bowiem Żelaznego Tronu jako dziedzic. Jednak większość chorążych Baratheonów podążyła za jego bardziej charyzmatycznym bratem Renlym, gdy on również ogłosił się królem.[8] Na początek Stannis rozesłał setki listów do lordów w całym Westeros, oświadczając, że jest ich królem i słusznie twierdząc, że dzieci Cersei nie są potomkami Roberta.[8]

Zamiast przeprowadzić bezpośredni atak na stolicę, Stannis najpierw powiódł swe siły do oblężenia Końca Burzy z nadzieją na zwabienie Renly'ego w pułapkę. Gdy Renly przybył na czele swej armii w celu zakończenia oblężenia, bracia przeprowadzili bezskuteczne pertraktacje, które nie pogodziły ich. Tej nocy Melisandre użyła swej magii i urodziła cień - bedący wcieleniem Stannisa - który zamordował Renly'ego w jego własnym namiocie. Większość jego popleczników natychmiast poprzysięgła wierność Stannisowi.

Jednym z zaprzysiężonych ludzi Renly'ego, którzy odmówili Stannisowi posłuszeństwa, był ser Cortnay Penrose, kasztelan Końca Burzy. Ser Cortnay odrzucił propozycje poddania zamku, obawiając się, co Stannis chce zrobić ze znajdującym się w środku bękartem, Edriciem Stormem. Wyzywa króla na pojedynek, ale on odmawia. Ser Davos przemyca Melisandre pod fortecę, a kapłanka znów rodzi cień, pokonując Penrose'a tak samo, jak zrobiła to z Renlym. Panując nad Końcem Burzy, Stannis przeprowadził atak na Królewską Przystań z lądu i morza. Jego siły zmierzyły się z dzikim ogniem, łańcuchem zamykającym rzekę oraz innymi środkami obrony i zostały pokonane o krok od wygranej, gdy niespodziewanie przybyły posiłki od Lannisterów i Tyrellów. Zdawało się, że do boju prowadzi je duch Renly'ego (w rzeczywistości był to Garlan Tyrell noszący zbroję zmarłego uzurpatora).

Nawałnica Mieczy

Stannis powraca na Smoczą Skałę, jego wojska rozpadły się.[9] Wtrąca do lochu swojego namiestnika, lorda Alestera Florenta, za jego próbę zawarcia pokoju z Lannisterami, czyli zaoferowanie córki Stannisa, Shireen Baratheon, jako zakładniczki.[10]

Gdy ser Davos Seaworth wraca na Smoczą Skałę, Stannis każe go przyprowadzić do siebie, by mógł wysłuchać planu Axella Florenta, zakładającego atak na Szczypcową Wyspę i wyrżnięcie jej mieszkańców w odwecie za przysięgę wierności złożoną przez Adriana Celtigara królowi Joffreyowi. Davos nazywa ten plan paskudnym, stwierdzając, że prostaczkowie ze Szczypcowej Wyspy nie są zdrajcami. Stannis zgadza się z nim i mianuje Davosa swym nowym namiestnikiem, ponieważ okazał się on być jednym z niewielu ludzi, którzy mają odwagę powiedzieć królowi prawdę, nawet wiedząc, że nie zostanie ona przyjęta z zadowoleniem.[11]

Melisandre naciska na niego, by złożył Edrica Storma w ofierze, co według niej dopełniłoby zaklęcia, które ożywi kamienne smoki i zagwarantuje mu większą potęgę. Stannis, choć z początku niechętnie,[11] był już zdecydowany dokonać rytuału, ale ser Davos przemycił chłopca poza zamek i stara się przekonać króla, by zabrał swe pozostałe siły i udał się na północ bronić Muru.[12]

Stannis zgadza się na to i przybywa na Mur w samą porę by rozbić armię dzikich Mance'a Raydera w Bitwie o Czarny Zamek.[13] Pozostaje w Wieży Królewskiej w Czarnym Zamku by negocjować kompromisowe warunki osiedlenia z dzikimi i oferuje legitymizację Jona Snow jako lorda Winterfell, jeśli poprze on pretensje Stannisa do tronu.[14] Oferta przepadła z chwilą, gdy Jon został wybrany na Lorda Dowódcę Nocnej Straży.[15] Stannis kontynuuje poszukiwania wsparcia na Północy, by móc kolejny raz spróbować zdobyć tron.

Uczta dla Wron

Stannis rozsyła z Muru mnóstwo kruków do wszystkich rodów Północy, żądając wierności dla siebie. Odpowiedziami lordów było milczenie lub odmowa, z jednym tylko wyjątkiem: Karstarkami, prowadzonymi przez kasztelana Arnolfa Karstarka, który opowiada się za Stannisem.[16][17]

Taniec ze Smokami

Stannis wysyła Davosa Seawortha do Białego Portu, aby w jego imieniu pertraktował z lordem Wymanem Manderlym.[18] Od północnych lordów otrzymuje wiele odmownych odpowiedzi na swe żądanie wierności, ale zdobywa poparcie części rodu Umberów dowodzonych przez Morsa Umbera. Stannis pali żywcem Króla Za Murem, Mance'a Raydera (w rzeczywistości, czego nie wie, jest to zaczarowany Grzechocząca Koszula)[19] za dezercję z Nocnej Straży,[20] po czym oferuje pozostałym Wolnym Ludziom wybór: mogą ugiąć przed nim kolano lub wrócić do dziczy. Ponieważ tam czyha ogromne zagrożenie ze strony innych, dziewięciu na dziesięciu dzikich klęka przed nim.[21]

Kruk przynosi Stannisowi wiadomość od Arnolfa Karstarka, który radzi mu, by dołączył do jego sił i razem z nim zaatakował Dreadfort, siedzibę nowego Namiestnika Północy, lorda Roose'a Boltona. Stannis zgadza się i opracowuje plan ataku, podczas gdy Ramsay Bolton udaje się na południe, by zająć Fosę Cailin (król nie wie, że Arnolf Karstark pracuje dla Boltonów i próbuje zwabić go w pułapkę). Jednak Jon Snow po usłyszeniu tego planu z ust bratanicy Arnolfa Alys, przekonuje Stannnisa, by nie udawał się na tę wyprawę, jako że Dreadfort jest bardzo silne nawet z małym garnizonem[22].

Zamiast tego, Stannis wyrusza odebrać Deepwood Motte z rąk zajmujących go Żelaznych Ludzi. Jon Snow doradził mu, by przeszedł przez góry i postarał się o poparcie górskich klanów (między innymi Flintów, Wullów, Norreyów i Liddleów), wciąż głęboko lojalnych pamięci Eddarda Starka i uznających służbę królowi za zaszczyt. Stannis zdobył sobie kilku z ich przywódców, na przykład Starego Torghena Flinta i Hugo Wulla. Z dodatkowymi trzema tysiącami ludźmi, Stannis odbija Deepwood Motte.[23] Bierze kilku Żelaznych Ludzi do niewoli, w tym Ashę Greyjoy i oddaje Deepwood Motte Gloverom. Tym aktem zyskuje powszechne poparcie na Północy i zdobywa wierność Gloverów i Mormontów. Jego wojska maszerują na Winterfell, są jednak spowolnione przez nieustanne zamiecie śnieżne.[24][25]

Podczas wyprawy na Winterfell został rzekomo zabity wraz z większością swojej armii, co Ramsay Bolton kpiąco opisał Jonowi Snow w swoim liście.[26] Jego ostatnim znanym miejscem pobytu jest zasypana śniegiem wioska 3 dni drogi na zachód od Winterfell.[27][28][29] Nie było jednak wiadomo, czy Stannis rzeczywiście zginął, czy było to tylko kłamstwo napisane przez Ramsaya.

Według aktualnego Wielkiego Septona (tak zwanego "Wielkiego Wróbla") Lord Stannis odwrócił się od prawdziwej wiary w Siedmiu, by czcić czerwonego demona, a dla jego fałszywej wiary nie ma miejsca w Siedmiu Królestwach.

Wichry Zimy

Though reportedly isolated and secluded, Stannis is actively (and efficiently) preparing for the looming battle against the Boltons. Stannis received the Braavosi banker Tycho Nestoris and the two signed a contract, Stannis planning on sending the banker back to Mur so he does not get caught up in the fighting.

Stannis is made aware of Arnolf Karstark's planned treachery due to the message Jon Snow gave the banker. Stannis has Arnolf, his son Arthor and three grandsons arrested and plans to execute them, though whether their death will be quick beheadings or by fire depended on their willingness to confess. Stannis is preparing his position to battle the coming vanguard of Roose Bolton's army led by Hosteen Frey. Stannis is sending Ser Justin Massey to escort "Arya Stark" (actually unknown to Stannis, Jeyne Poole) back to Mur to reunite the girl with her brother Jon Snow in gratitude for Snow warning him to amass the hill tribes rather than march straight intof the Karstarks' plans.

Stannis also orders Massey to go with Tycho Nestoris to Braavos, where Massey will use the money given to him by the Żelazny Bank z Braavos to hire sellsword companies till he has a force no less then twenty thousand strong and sail back to Westeros. Stannis also gave orders that if he is slain in the coming battle, Massey is still to do as instructed, with the intention of using the army to place Shireen on the Żelazny Tron.

Stannis also plans to have Theon Greyjoy executed, hoping to gain favor with his northern allies by exacting justice for the murders of Bran and Rickon Stark.[30]

Cytaty

"Robert mógłby naszczać do kielicha i ludzie mówiliby, że to wino, a kiedy ja daję im czystą, chłodną wodę, mrużą podejrzliwie oczy i mamroczą do siebie, że ma dziwny smak."[31]
Pytam cię, za co bogowie pokarali mnie braćmi?[2]

– Stannis do Cressena

Zaprowadzę w Westeros sprawiedliwość. Ser Axell wie o sprawiedliwości równie mało jak o wojnie. Szczypcowa Wyspa na nic by mi się nie przydała... a poza tym byłby to zły uczynek, tak jak mówiłeś. Celtigar musi osobiście zapłacić za swą zdradę. Stanie się to, gdy wreszcie zasiądę na tronie. Każdy zbierze to, co zasiał, od najpotężniejszego lorda, aż po najnędzniejszego ulicznika. Zapewniam cię, że niektórzy stracą coś więcej niż koniuszki palców. Moje królestwo przez nich krwawi, a tego nie daruję.[11]

– Stannis do Davosa Seawortha

Nie chodzi o moje pragnienia. Tron należy do mnie, gdyż jestem dziedzicem Roberta. Tak mówi prawo. Po mnie musi go odziedziczyć moja córka, chyba że Selyse da mi wreszcie syna. Jestem królem i to, czy tego chcę, nie ma tu nic do rzeczy. Muszę spełnić obowiązek wobec córki. Wobec królestwa. A nawet wobec Roberta. Wiem, że miał dla mnie niewiele miłości, był jednak moim bratem. Ta lannisterska kobieta przyprawiła mu rogi i zrobiła z niego błazna. Być może nawet go zamordowała, tak jak zamordowała Jona Arryna i Neda Starka. Za takie zbrodnie trzeba wymierzyć sprawiedliwość. Zaczynając od Cersei i jej ohydnego pomiotu. Ale tylko zaczynając. Zamierzam oczyścić dwór. Robert powinien to uczynić już po Tridencie.[11]

– Stannis do Davosa Seawortha

Królowie nie mają przyjaciół, tylko poddanych i wrogów.[32]

– Stannis do Catelyn Tully

Ci ułaskawieni lordowie powinni się nad tym zastanowić. Dobrzy i wierni ludzie mogą walczyć za Joffreya, błędnie uważając go za prawowitego króla. Człowiek z północy mógłby nawet powiedzieć to samo o Robbie Starku. Ale ci lordowie, którzy zgromadzili się pod sztandarami mojego brata, wiedzieli, że był uzurpatorem. Odwrócili się plecami od prawowitego króla dlatego tylko, że marzyli o władzy i chwale. Zapamiętałem sobie, kim są. Ułaskawiłem ich. Wybaczyłem im. Ale nie zapomniałem.[31]

– Stannis do Davosa Seawortha

Przestałem wierzyć w bogów tego dnia, gdy Władczyni Wichrów zatonęła w zatoce. Poprzysiągłem wówczas, iż

bogowie tak monstrualni, że utopili moją matkę i ojca, nigdy nie doczekają się ode mnie czci. W Królewskiej Przystani wielki septon truł mi, że sprawiedliwość i dobroć płyną od Siedmiu, lecz na własne oczy widziałem, że pochodzą wyłącznie od ludzi.[8]

– Stannis do Davosa Seawortha

Nie prosiłem o to, tak samo jak nie chciałem być królem. Czy jednak odważę się zlekceważyć jej słowa? Nie wybieramy swego przeznaczenia, niemniej jednak musimy... musimy spełnić obowiązek, tak? Musimy spełnić obowiązek, czy to mały, czy to wielki.[33]

– Stannis do Davosa Seawortha

Znam koszt! Dziś w nocy, spoglądając w ten kominek, również ujrzałem w płomieniach wizję. Zobaczyłem króla, noszącego na czole koronę z ognia, która płonęła... płonęła, Davosie. Własna korona strawiła jego ciało i obróciła go w popiół. Wydaje ci się, że potrzebuję wyjaśnień Melisandre, by zrozumieć, co to znaczyło? Albo twoich?[33]

– Stannis do Davosa Seawortha

Nie prosiłem o koronę. Złoto jest zimne i ciąży na głowie, dopóki jednak pozostaję królem, mam obowiązki... jeśli muszę złożyć w ofierze jedno dziecko, by uratować miliony przed ciemnością... ofiary nigdy nie przychodzą łatwo, Davosie. W przeciwnym razie nie byłyby prawdziwymi ofiarami.[12]

– Stannis do Davosa Seawortha

Lord Seaworth jest człowiekiem skromnego pochodzenia, lecz to właśnie on przypomniał mi o mych obowiązkach, podczas gdy ja myślałem tylko o swych prawach. Davos powiedział mi, że stawiam wóz przed koniem. Próbowałem zdobyć tron, żeby uratować królestwo, a powinienem uratować królestwo, by zdobyć tron.[14]

– Stannis do Jona Snow

A im bardziej wykrwawimy się nawzajem, tym słabsi wszyscy będziemy, gdy uderzy na nas prawdziwy wróg.[14]

– Stannis do Jona Snow

Twoim braciom na pewno się to nie spodoba, podobnie jak lordom twojego ojca, ale zamierzam przepuścić dzikich za Mur... tych, którzy złożą mi hołd, przysięgną przestrzegać królewskiego pokoju i królewskich praw oraz uznają Pana Światła za swego boga. Nawet olbrzymy, jeśli te ich wielkie kolana potrafią się zginać. Osiedlę ich w Darze, gdy tylko jakoś go wyciągnę od waszego nowego lorda dowódcy. Kiedy nadejdą zimne wiatry, ocalejemy albo zginiemy razem. Pora, byśmy zawarli sojusz przeciw wspólnemu wrogowi.[14]

– Stannis do Jona Snow

Demonami stworzonymi ze śniegu, lodu i zimna. Pradawnym wrogiem. Jedynym wrogiem, który się liczy.[34]

– Stannis do Samwella Tarly'ego, Melisandre i Aemona

Stannis: Powiedziano mi, że mamka była córką tego Crastera.

Melisandre: I córką, i żoną. Craster żenił się ze wszystkimi swymi córkami. Chłopiec Goździk jest owocem ich związku.
Stannis: Ma dziecko z własnym ojcem? W takim razie lepiej się jej pozbądź. Nie chcę tu takiego plugastwa. To nie Królewska Przystań.[17]

– Stannis i Melisandre

Wszyscy wiemy, co zrobiłby mój brat. Robert w pojedynkę pogalopowałby do bram Winterfell, rozbił je swym młotem, wpadł do środka po gruzach, lewą ręką zabiłby Roose’a Boltona, a prawą Bękarta. Nie jestem Robertem, ale i tak pomaszerujemy na Winterfel i wyzwolimy je... albo zginiemy.[25]

– Stannis do swoich chorążych

Pokonałem twojego stryja Victariona i jego Żelazną Flotę pod Piękną Wyspą gdy twój ojciec po raz pierwszy ogłosił się królem. Przez rok broniłem Końca Burzy przed siłami Reach i odebrałem Targaryenom Smoczą Skałę. Rozbiłem Mance'a Raydera pod murem, choć miał dwadzieścia razy liczniejsze wojsko niż ja. Powiedz mi, sprzedawczyku, jaką bitwę kiedykolwiek wygrał bękart Boltona, że powinienem się go obawiać?[35]

– Stannis do Theona Greyjoya

Cytaty o Stannisie

Od samego początku czułem, że Stannis może stanowić większe niebezpieczeństwo niż wszyscy pozostali razem wzięci.[36]

Tywin Lannister

I nigdy go nie pokochają. Jest silny, utalentowany, sprawiedliwy... zaiste, aż nierozsądnie sprawiedliwy... ale to nie wystarczy.[2]

Cressen

Nedowi trudno było sobie wyobrazić, co mogłoby przestraszyć Stannisa Baratheona, który niegdyś utrzymał Koniec Burzy przez rok oblężenia, żywiąc się szczurami i skórzanymi butami, podczas gdy lordowie Tyrell i Redwyne siedzieli za murami wśród swoich zastępów, ucztując na jego oczach.[37]

Eddard Stark

Ma prawo do tronu, dał się poznać jako wyśmienity dowódca w czasie bitwy i potrafi być bezlitosny. Nie znajdziesz w świecie bardziej niebezpiecznej istoty od prawdziwie sprawiedliwego męża.[37]

Varys

Zawsze byłeś sprawiedliwy, zawsze twardy, lecz nigdy okrutny. Nie wiedziałeś, co to drwina, tak samo jak nie wiesz, co to śmiech.[2]

– myśli Cressena

Robert był wykuty z prawdziwej stali. Stannis przypomina czyste żelazo, czarne, twarde i mocne, ale kruche. Prędzej się złamie niż ugnie. A Renly to miedź, ładna, błyszcząca i przyjemna dla oka, ale w sumie niewiele warta.[38]

Donal Noye do Jona Snow

W całych Siedmiu Królestwach nie ma człowieka bardziej honorowego niż Stannis Baratheon. Dotrzyma słowa.[8]

Davos Seaworth do Salladhora Saana

Cersei: A Stannis zawsze uważał, że go oszukano, nie dając mu Końca Burzy. To rodowa siedziba Baratheonów i należała się jemu... gdybyś tylko wiedział, ile razy wyśpiewywał Robertowi tę samą nudną piosenkę swym ponurym, pełnym urazy głosem. Kiedy Robert dał zamek Renly'emu, Stannis zacisnął zęby tak mocno, że myślałam, iż mu popękają.

Tyrion: Uznał to za zniewagę.
Cersei: Bo to miała być zniewaga.[39]

Cersei Lannister i Tyrion Lannister

To jest Stannis Baratheon. Ten człowiek będzie walczył aż do gorzkiego końca, a nawet jeszcze dłużej.[40]

Tywin Lannister

Tylko nieliczne z wysłanych przez Aemona ptaków zdążyły powrócić. Ale jeden z nich dotarł do Stannisa. Jeden z nich odnalazł Smoczą Skałę i króla, którego to jeszcze obchodziło.[41]

Samwell Tarly

Oczy miał głęboko zapadnięte, a krótko przystrzyżona broda była zaledwie cieniem na chudych policzkach i wydatnej żuchwie. Niemniej jego spojrzenie miało w sobie moc, żelazną gwałtowność świadczącą, że tego człowieka nic nigdy nie skłoni do zejścia z raz obranego kursu.[25]

Asha Greyjoy

W gruncie rzeczy, młody lord dowódca i jej król mieli ze sobą więcej wspólnego niż obaj chcieliby przyznać. Stannis był młodszym synem żyjącym w cieniu starszego brata, a Jona Snow, bękarta, zawsze przyćmiewał prawowicie urodzony brat, pokonany bohater zwany przez ludzi Młodym Wilkiem. Obaj mężczyźni byli z natury niedowiarkami, nieufnymi i podejrzliwymi. Jedyni bogowie, jakich naprawdę czcili, to honor i obowiązek.[42]

Melisandre

Co oferuje ci Stannis? Zemstę. Zemstę za moich i twoich synów, za mężów, ojców i braci was wszystkich. Zemstę za waszego zamordowanego lorda, waszego zamordowanego króla, za zaszlachtowane książęta. Zemstę![43]

Davos Seaworth na Dworze Trytona

Zabili lorda Eddarda, lady Catelyn i króla Robba. He was our king! Był naszym władcą! Był odważny i dobry, a Freyowie go zamordowali. Jeśli lord Stannis chce go pomścić, powinniśmy się do niego przyłączyć! [43]

Wylla Manderly na Dworze Trytona

Rodzina

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ormund
 
Rhaelle
Targaryen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Steffon
 
Cassana
Estermont
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Różne
kobiety
 
Robert I
 
 
 
Cersei
Lannister
 
Renly I
 
Margaery
Tyrell
[44]
 
 
Stannis I
 
Selyse
Florent
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mya
Stone
 
Gendry
 
Edric
Storm
 
 
 
Joffrey I
 
Margaery
Tyrell
[44]
 
Myrcella
 
Tommen I
 
Margaery
Tyrell
[44]
 
Shireen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Barra
 
Bella
 
Nieznane
bliźniaki
 
9 innych


Przypisy

  1. Zobacz obliczenia: Stannis Baratheon.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Starcie Królów, Prolog.
  3. 3,0 3,1 3,2 Gra o Tron, Rozdział 27, Eddard VI.
  4. Pieśń Lodu i Ognia Przewodnik Kampanii
  5. Taniec ze Smokami - Rozdział 25, Zbiegła Żona
  6. Gra o Tron, Rozdział 35, Eddard IX.
  7. Gra o Tron, Rozdział 20, Eddard IV.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Starcie Królów, Rozdział 10, Davos I.
  9. Nawałnica Mieczy, Rozdział 10, Davos II.
  10. Nawałnica Mieczy, Rozdział 25, Davos III.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 36, Davos IV.
  12. 12,0 12,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 63, Davos VI.
  13. Nawałnica Mieczy, Rozdział 73, Jon X.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 76, Jon XI.
  15. Nawałnica Mieczy, Rozdział 79, Jon XII.
  16. Uczta dla Wron, Rozdział 5, Samwell I.
  17. 17,0 17,1 Taniec ze Smokami, Rozdział 3, Jon I.
  18. Taniec ze Smokami, Rozdział 15, Davos II.
  19. Taniec ze Smokami, Rozdział 31, Melisandre, strony 418-419
  20. Taniec ze Smokami, Rozdział 10, Jon III, strony 134-138
  21. Taniec ze Smokami, Rozdział 10, Jon III.
  22. Taniec ze Smokami, Rozdział 17, Jon IV.
  23. Taniec ze Smokami, Rozdział 26, Zbiegła Żona.
  24. Taniec ze Smokami, Rozdział 37, Książę Winterfell.
  25. 25,0 25,1 25,2 Taniec ze Smokami, Rozdział 42, Królewska Branka.
  26. Taniec ze Smokami,Rozdział 69 - Jon XIII]], strony 907-908
  27. Taniec ze Smokami,Rozdział 42 - Królewska Branka, strona 561
  28. Taniec ze Smokami,Rozdział 51 - Theon I, strona 677
  29. Taniec ze Smokami, Rozdział 62, Ofiarowanie.
  30. official site of George martin
  31. 31,0 31,1 Starcie Królów, Rozdział 42, Davos II.
  32. Starcie Królów, Rozdział 31, Catelyn III.
  33. 33,0 33,1 Nawałnica Mieczy, Rozdział 54, Davos V.
  34. Nawałnica Mieczy, Rozdział 78, Samwell V.
  35. Wichry Zimy
  36. Gra o Tron, Rozdział 69, Tyrion IX.
  37. 37,0 37,1 Gra o Tron, Rozdział 58, Eddard XV.
  38. Starcie Królów, Rozdział 6, Jon I.
  39. Starcie Królów, Rozdział 25, Tyrion VI.
  40. Nawałnica Mieczy, Rozdział 72, Jaime IX.
  41. Nawałnica Mieczy, Rozdział 75, Samwell IV.
  42. Taniec ze Smokami, Rozdział 31, Melisandre I.
  43. 43,0 43,1 Taniec ze Smokami, Rozdział 19, Davos III.
  44. 44,0 44,1 Margaery Tyrell poślubiła najpierw Renlyego, potem Joffreya, a potem Tommena

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Baratheonów. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Baratheonów. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.